پایان نامه ارشد رایگان درباره ناصرالدین شاه قاجار

پایان نامه ارشد رایگان درباره ناصرالدین شاه قاجار

دانلود پایان نامه

اد  

‏مجموعه ای از مداخلات و تغییرات فیزیکی و کالبدی، محیطی آرمانی برای زیست انسان فراهم آید.
‏اولین کسانی که مسئله فرایند را از فراورد (محصول) برنامه ها و طرح های شهرسازی، ‏به طور جدی جدا ساختند، استادان و حرفه مندان شهرسازی نبودند، بلکه کسانی بودند که ‏در رشته های برنامه ریزی صنعتی و برنامه ریزی برای بنگاه های بازرگانی ، در دانشگاه های ‏مدیریت بازرگانی ، در آمریکا و در زمینه علوم تصمیم سازی و تصمیم گیری تحقیق می کردند. ‏این جریان، یعنی برنامه ریزی و مدیریت صنعتی و بازرگانی، بعد از سال ها نظام برنامه ریزی ‏شهری را نیز متاثر ساخت. تحت تاثیر این تحول فکری و تئوریک، در برنامه ریزی شهری، ‏تاکید از فرآورد یا معمول به فرآ یند تغییر کرد‌. این دوره ‏جدید در نظام برنامه ریزی ‏شهری، عصر برنامه ریزی سیستمی و یا دوره تسلط تئوری های رویه ای یا فرآیندی نام‏گرفته است. در این دیدگاه شهر و نظامات انسانی؛ همانند سیستم های درهم تنیده ای ‏هستند که در آن نتیجه تصمیمات و اقدامات از طریق سیستم های پایش یا کنترل پی گیری می شود .
‏این شیوه اندیشه، در عمل، تاثیر عمیقی بر نحوه تفکر برنامه ریزی و طرح ریزی شهری و ‏نیز در روش تهیه و تولید برنامه ها و طرح های شهرسازی داشته است. این نگرش همچنین سبب شد تا شیوه قدیمی شهرسازی به عنوان تولید برنامه توسعه فیزیکی و کالبدی ثابت برای آینده، کنار گذاشته شود. گونه جدید برنامه ریزی در جستجوی کاربرد روش‏علمی در سیاست گذاری و تصمیم گیری به منظور حل مشکلات و نیل به اهداف اجتماعی و ‏زیست محیطی است. در نهایت، تلاش برای به کارگیری روش علمی در شهرسازی در ساخت ‏تئوری های رویه ای موثر افتاد. بدین ترتیب، باید گفت هدف اصلی در این تئوری ها، ‏جهت گیری کلی بسوی اعتلای عقلانیت در انجام عمل شهرسازی است که در آن بیشتر بر ساختارها و روش های تصمیم گیری تاکید شده و بیشتر در پی اعتلای نظام تصمیم گیری ‏عقلانی، منطقی، و د‏ر عین حال واقع گرایانه است تا برنامه ها و طرح های ثابت و قطعیت گرایانه صلب و غیرقابل انعطاف.
‏ با وجود این، دهه 80-1970 شاهد انتقادات مستمری بر تسلط تئوری برنامه ریزی ‏رویه ای یا دیدگاه سیستمی است، در عین حال شاهد ظهور شماری از مواضع تئوریک رقیب در برنامه ریزی طرح های شهری هستیم که برخی نویسندگان آن را دوره تکثرگرایی تئوریکی ‏نامیده اند (سعید نیا ١٣٨٢،ص. ٨۵ ‏).
آغاز تحولات در نظام تصمیم گیری و برنامه ریزی طرح جامع
‏ در چنین شرایطی است که مفاهیم، آموزه ها و روایت های جدیدی جانشین مبانی نظری و ‏دعاوی عصر مدرنیسم در شهرسازی شده که اساس برنامه ریزی و مدیریت شهری را زیر و رو ‏کرده است و در آن گروهی از متخصصان و نخبگان، با ارائه پیشنهادات صلب و قطعی شرایط تغییر محیط به سوی یک محیط آرمانی را فراهم می نمودند. تجربیات در کشورها و ‏شهرهای مختلف جهان نشان دادند که این طرز تفکر در مورد محیط زیست و مقدرات آن ‏کاملآ تخیلی، غیر عملی و حتی مخرب است (مهدیزاده ١٣٨٢،ص.4٩‏؛ براتی و دیگران ١٣٨٨ ‏). همین تجربیات، در نهایت، موجب ایجاد تغییرات و تحولات ‏گسترده در نظام فکری، و دیدگاه های برنامه ریزی طرح های شهری بطور کلی، شد (دانشپور 1382).
‏عمده ترین این تحولات بنیادین، که انقلابی در شهرسازی و برنامه ریزی طرح های شهری محسوب
‏می شوند، از این قرارند:
‏الف- عرصه شناخت شناسی: رواج و گسترش پارادایم های پدیدارشناسی، هرمنوثیک، ‏خودارتباطی، نسبیت گرایی، نوپراگماتیسم و جز اینها.
‏ب- در عرصه اقتصاد وتوسعه : رواج و گسترش پارادایم های توسعه پایدار، زیست بوم گرایی، کیفیت زندگی، شاخص های اجتماعی، اقتصاد زیست محیطی و نظایر آنها.
‏پ- در عرصه سیاست و جامعه: رواج و گسترش تاکید بر جامعه مدنی، کثرت گرایی، ‏عرصه عمومی، توجه به اجتماعات محلی یا محلات شهری، مشارکت عمومی در حوزه اداره ‏و توسعه مجموعه های زیستی انسانی، و امثال آنها.
‏به دنبال این تحولات بنیادین، به تدریج و در طول چند دهه اخیر، مجموعه ای از ‏نظریه ها، دیدگاه ها و پارادایم های جدید در برنامه ریزی و مدیریت شهری جهان مطرح شده ‏است که از جمله آنها می توان به برنامه ریزی طرح های شهری ساختاری و برنامه ریزی طرح های شهری ‏راهبردی و چندین روش دیگر در این عرصه اشاره نمود (مهدیزاده ١٣٨٢ ‏،ص. 49 ‏؛ دانشپور 1382 ؛ براتی و دیگران 1388). در دنباله به معرفی بیشتر این دو روش از ‏برنامه ریزی طرح های شهری خواهیم پرداخت.
نتیجه گیری‏
مهم ترین بحث مرتبط با مبانی نظری برنامه ریزی طرح های شهری و شهرسازی ساختار و نظام ‏تصمیم گیری و مشروعیتی است که برنامه ریزان و مدیران شهری برای اعمال تغییرات و ‏مداخله در فضاهای شهری دارند. از سوی دیگر باید به این نکته توجه شود که مبنای نظری ‏این تغییرات و مداخلات خود بخش مهمی از مبانی نظری شهرسازی را تشکیل می دهند.
‏ حال می توان به این نکته توجه نمود که هم طرح های جامع و تفصیلی و هم طرح های پیشنهادی بعنوان جانشین آنها بدنبال ارتقاء محیط زیست انسان برای فراهم نمودن بهترین ‏شرایط برای زیست شهرنشینان بوده است. حتی تغییرات اعمال شده در طرح های جامع نیز، ضمنآ، مبتنی بر تحولات فکری بوده که در این عرصه حاصل شده است.
فصل چهارم
‏ارزیابی طرح ها و مدیریت توسعه شهری در ایران
مقدمه
‏در این فصل به تاریخ اجمالی تحولات شهرسازی در ایران می پردازیم ؛ چرا که باید فضایی را درک کنیم که شهرسازی در ایران در آن قرار دارد . شاید مهم ترین این موضوع آنست که برنامه ریزی های شهری دنباله تاریخی و طبیعی شهرسازی در ایران نبودند. به ‏عنوان مثال حتی در زمان مطرح شدن طرح های جامع و تفصیلی سعی نشد که شرایط خاص داخلی ایران نیز برای پذیرش و بکارگیری آنها مد نظر قرار بگیرد.
‏توصیف و معرفی برنامه توسعه شهری تحت عنوان برنامه یا طرح ساختاری – راهبردی، به عنوان جانشین مناسبی برای برنامه های ناکارآمد جامع – تفصیلی در ایران، نمی تواند ‏کامل باشد، مگر اشاره ای، هرچند اجمالی، در مورد تاریخ تحول بردمه ریزی شه ی در ایران ‏هم مطرح گردد. بنابراین در دنباله این مقدمه این موضوع مورد بحث قرار گرفته است.
ورود برنامه ریزی شهری (شهرسازی)ایران به دوره مدرن
‏ در تقسیم بندی سیر تحول برنامه ریزی طرح های شهری در ایران، دوره های چهارگانه ای در توصیف فرایند شکل گیری آن به صورت زیر پیشنهاد شده اند (بنکدار و دیگران 1386؛ براتی و دیگران 1388)
دوره اول: دوره آشنایی با شهرنشینی جدید در اروپا ، از اواسط دولت قاجار تا اواسط ‏دولت پهلوی اول، (1310) را در بر می گیرد. اولین تحولات مدیریتی‏کالبدی در شهرهای بزرگ ایران، مانند تصویب اولین قانون شهرداری ها در سال 1286، ‏بلوارسازی، خیابان کشی، کوشک سازی، احداث پارک و غیره دراین د‏وره به وقوع می پیوند‏. به ویژه شهر تهران به عنوان پایتخت کشور ، در دوره حکومت ناصرالدین شاه قاجار ، با تقلید ‏از الگوی پاریس و دیوار آن، رو به توسعه و نوسازی می گدارد. نقطه اوج این دوران تصویب قانون بلدیه و به دنبال آن تشکیل سازمان بلدیه و انجمن شهر بوده که مداخلات در برنامه ریزی و مدیریت شهری بر عهده بخش عمومی گذارده می شود(مرادی 1384،بنکدار ودیگران 1386)

مطلب مرتبط :   پایان نامه درمورد علامه طباطبائی

بستن منو