پایان نامه حقوق درباره : 
معروف و نهی از منکر

پایان نامه حقوق درباره : معروف و نهی از منکر

دانلود پایان نامه

2-3-1- تنبیه از لحاظ کمی و مقدار ضرب 63
2-3-2- کیفیت تنبیه 63
2-3-3- دیگر مسائل 64
2-4-1- عدم مسئولیت کیفری کودک در اسلام 68
2-4-2- عدم مسئولیت کیفری کودک در روایات 69
2-5- جرم شناسی فقهی و حقوقی کودک آزاری 70
2-5-1- کودک آزاری از نگاه فقه 70
فصل سوم: تأدیب و تنبیه همسر در فقه
3-1- شخصیت و مقام زن در اسلام: 75
3-1-1- توجه به شرایط زمان و مکان 76
3-1-2- تأدیب و تنبیه همسر از منظر روایات 80

3-1-4- معنای صحیح ضرب و تنبیه 97
3-2- جمع بندی 99
فصل چهارم: تأدیب کودکان در حقوق
4- تأدیب کودکان در حقوق 102
4-1- تأدیب و مصادیق آن در علوم تربیتی 102
4-1-1- تنبیه از نظر روان شناسی 102
4-1-2- تنبیه بدنی کودک از دیدگاه متفکران و دانشمندان 104
4-2- شرایط تأدیب در قانون جدید مجازات اسلامی 107
4-2-1- دارندگان حق تنبیه 108
4-2-2- محجور 108
4-2-3- تغییرات قانون جدید 109
فصل پنجم: تأدیب همسر در حقوق ایران
5- تأدیب همسر در حقوق ایران 112
5-1- مواد قانونی پیرامون حقوق زن در قانون اساسی 112
5-1-1- اصل سوم قانون اساسی 112
5-1-2- اصل دهم قانون اساسی 114
5-1-3- اصل بیستم قانون اساسی 114
5-1-4- اصل بیست و یکم قانون اساسی 118
5-1-5- اصل یکصدوپانزدهم 120
5-2- وظایف زن در قانون مدنی 120
5-2-1- وظایف مشترک بین زن و مرد در قانون مدنی 120
5-2-2- وظایف خاص زوجه 123
5-3- تأدیب زن ناشزه در قانون مجازات اسلامی 125
فصل ششم: امر به معروف و نهی ازمنکر؛ نیروی انتظامی شرایط و شیوه اقرار؛ حدود و قصاص
6- امر به معروف و نهی ازمنکر؛ نیروی انتظامی شرایط و شیوه اقرار؛ حدود و قصاص 127
6-1- امر به معروف و نهی از منکر 127
6-1-1- مفهوم­شناسی 127
6-1-2- مبانی امر به معروف و نهی از منکر 129
6-1-3- حدود و ثغور (شرایط ) امر به معروف ونهی از منکر 130
6-1-4- امر به معروف و نهی از منکر‌، آموزه‌ای عام و همگانی‌ 136
6-2- نیروی انتظامی، شرایط وشیوه اقرارگیری 137
6-2-1- اوصاف اقراردرامورکیفری 137
6-2-2- حقوق متهم در قانون ایران 140
6-2-3- حقوق متهم در مرحله کشف جرم 141
6-2-4- حقوق متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی 143
6-2-5- حقوق متهم در مرحله تعقیب جرم 147
6-3- حد و قصاص متهم و شرایط آن 148
6-3-1- شرایط عمومی اجرای حدود 148
6-3-2- قصاص و شرایط آن 154
7- نتیجه گیری
7-1- مساله تأدیب فرزند 162
7-2- مساله تأدیب همسر 166
7-3- امر به معروف و نهی از منکر به عنوان معیارتأدیب عمومی 167
7-4- جایگاه ضرب و شتم متهم به منظور اقرار گیری در حقوق ایران 168
7-5- حدود و قصاص به عنوان معیار تأدیب در فقه و حقوق 169
پیشنهادات 170

منابع 171

چکیده
تأدیب از منظر فقه امامیه و حقوق ایران
به وسیله‌ی:
اله بخش کرمی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

هدف از انجام این پژوهش، بررسی کیفیت تأدیب در فقه و حقوق ایران است. بدین منظور در این تحقیق تلاش شده ، ابتدا به بررسی کلیات و مفاهیم اساسی تأدیب در فقه و حقوق ایران توجه و سپس، کاربردونحوه انجام آن در مورد کودکان، همسر، جامعه ومتهمان مورد مطالعه قرار گیرد. ماحصل سخن این که در فقه و حقوق( به ویژه در فقه)، به مساله تأدیب توجه بسیار جدی شده در این راستا، مطالعه حاضر نشان می دهد که از نظر فقهی تأدیب لازم و حتی در برخی موارد واجب شمرده می شود. با این حال دراین خصوص در حقوق کمتر اظهار نظر شده لکن می توان چنین استنباط نمود که سکوت حقوق دانان ایرانی دلیلی بر تایید نظر فقها در کیفیت تأدیب است. لذا می توان گفت کیفیت تأدیب در فقه و حقوق ایران نسبی بوده و نمی توان حد و حدودی برای آن در نظر گرفت. پس به این نتیجه می رسیم که میزان وچگونگی تنبه بستگی به عرف دارد. وآنچه از عرف قابل استنباط می باشد این است که تنبیه باید به نحوی صورت بگیردکه موجب هیچ گونه آسیب دیدگی ودر نتیجه وجوب پرداخت دیه توسط مؤ دب نگشته ومصلحت وشرایط هم بادقت وجدیت مورد توجه قرار بگیرد
از سوی دیگر، فقها، برای تنبیه و تأدیب، و کسانی که مسئولیت این امر را بر عهده دارند محدودیت هایی قائل شده و این مسئولیت رابرای اطفال بر عهده پدر یا جد پدری ومعلم دارای اذن از پدر ، حاکم و یا سرپرست طفل و در ارتباط با همسر، تنها به عهده شوهر قرار داده و فرد دیگری حق انجام این عمل را ندارد. اما در ارتباط با بحث شیوه اقرار گیری از متهم درصورت گرفتن اقراراز طریق ضرب و شتم وهر نوع شکنجه وی، قانون گزار برای مرتکبین این امرخلاف مجازات هایی را در نظر گرفته است. اما در باب مسئله امر به معروف و نهی از منکر و ارتباط آن با تأدیب در سطح کلان جامعه، هدف از انجام این فریضه الهی، ایجاد شرایطی است که موجب ترک و پیشگیری از جرم شود.یعنی یک عامل بازدارنده 0 و حاکمیت بر همه روابط اجتماعی ، پیش‌گیری، اصلاح‌گری و تاحدودی سرکوب‌گری ا . همچنین، در رابطه با مسائل حدود ،دیات و قصاص، این مساله، در چارچوب، فقهی قابل پذیرش واقع شده است و از جمله عواملی که مانع اجرای حدود میشود عبارت است از، 1- بیماری و مستحاضه بودن محکوم‌علیها؛ 2- باردار بودن زن محکوم به حد، 3- شرایط بد هوا (گرمی وسردی)4 – پناه بردن به مسجد الحرام 5- توبه محکوم قبل از اقرار یا ارایه بینه و عفو وی در جریان اجرای حکم است. مقدار این حدود مبتنی بر میزان وکیفیت جرم است.
کلمات کلیدی: تأدیب، تنبیه، فقه، حقوق، کودک، همسر، امر به معروف و نهی از منکر، حدود و قصاص.
فصل اول:
کلیات و مفاهیم تحقیق

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درمورد توانمند سازی زنان

1- کلیات و مفاهیم تحقیق
1-1 کلیات
یکی از مباحث فقهی و حقوقی در ایران مبحث تأدیب است. با توجه به اینکه هدف از انجام این پژوهش بررسی تأدیب از منظر فقه امامیه و حقوق ایران است. در این فصل کلیاتی پیرامون بیان مسئله، سابقه پژوهش، اهداف، و فرضیات تحقیق را بیان خواهیم کرد.
1-1-1بیان مسئله
ابتدا لازم است که تقسیمات احکام اسلامی را از جهات مختلف نوشته و سپس به اصل مسئله بپردازیم .
احکام اسلامی از جهات مختلف مورد دسته بندی قرار گرفته :
الف : احکام عقلی و احکام شرعی
ب : احکام ارشادی و احکام مولوی
ج : احکام تأسیسی و احکام امضایی
د : احکام تکلیفی و احکام وضعی
بر حسب ضرورت و نیاز بحث، به تعریف مورد آخر می پردازیم :
احکام تکلیفی : دستورات و فرمان های صادر شده از سوی پروردگار را در خصوص افعال و کردار بندگان اعم از امر ، نهی ، اجازه و رخصت «احکام تکلیفی» می نامند ، که بر پنج نوعند : وجوب،حرمت،ااستحباب،کراهت، و اباحه .این دسته از احکام مستقیماً و بی واسطه به افعال بندگان مرتبطند و به موجب آن ها ، یا مکلفان مأمور ، ممنوع یا مجاز می گردند و یا بر فعل و ترک فعل آنان ، مدح یا مذمت مترتب می شود .
احکام وضعی : آن دسته از احکام شرعی که مقتضای آن ها الزام ، منع و یا رخصت نیست و به طور مستقیم از سوی شارع نسبت به افعال مکلفین انشا نمی گردد،«احکام وضعی» نامیده می شوند . از قبیل مالکیت ، زوجیت، اهلیت،سببیت،مانعیت،شرطیت،صحت و بطلان .(محقق داماد، مصطفی، 1391، ص5)
تأدیب : شخصیت انسان از همان دوره کودکی و خردسالی تکوین می یابد.ابزارها و روش های گوناگونی درجهت تربیت کودک،از نظر شخصیت پدر ومادر،اطرافیان،شیرمادر،لقمه و… در علوم تربیتی و بخصوص روایات ومتون فقه اسلامی وجود دارد.از آنجا که موضوع علم فقه،رفتارهای اختیاری و ارادی افراد مکلف می باشد،راهکارهای تربیتی،رفتاری وکنترل رفتار افراد جز مباحث فقی به حساب می آید؛و به عبارت دیگر:
موضوع فقه،هدایت ، مهار رفتار واعمال متکلفان در چارچوب دین می باشد و از این قلمرو دین،هدایت،تربیت و تنظیم رفتار انسان را در بر می گیرد؛زیرا که تمام احکام فقهی مبتنی بر مصالح و مفاسد هست و هر یک از دستورات دینی وتکالیف شرعی همانند واجبات و محرمات دارای آثار تربیتی است و اگر از نظر فقه بر جواز تأدیب کودک اشاره ودر یک محدوده خاص تجویز شده،بدون تردید آثار اخلاقی وتربیتی آن لحاظ گردیده وفرمایش مولای متقیان علی (ع) که فرمود(لامیراثَ کَا لاَدَبِ هیچ میراثی مانند ادب نیست)مؤید همین امر است(سید رضی، 1385، ص 616) «تأدیب در لغت به معنای آموختن به کسی،ادب کردن،ادب دادن،آموختن طریقه نیک و یا تربیت نمودن آمده است »
در فرهنگ معین،تأدیب به معنای متفاوتی آمده است :«به معنی ادب آموختن،فرهیختن، بازخواست کردن کسی برای کار بد»(معین،محمد،1364،ج1،ص178) پس تأدیب در اصطلاح فقها مجازات سبکی است که فقه اسلامی برای اعمال ناشایست کسانی که به حد تکلیف شرعی نرسیده اند در نظر گرفته است. بیشتر علمای اسلامی،تأدیب را به ویژه در مورد کودکان جایز بلکه از جهت نقش تربیتی آن ضروری می دانندو برای آن شرایط و محدودیت هایی نیز قائل شده اند؛و این مطلب نه تنها در حوزه فقه مطرح است،بلکه در محافل علمی و آموزشی نیزاز آن بحث و جایگاه آن مورد ارزیابی قرار گرفته است.
امام خمینی (ره)در این باره فرموده است:«در ادب کردن کودک،زدن بیش از ده شلاق کراهت دارد؛ولی ظاهر این است که ادب باید با توجه به نظر ادب کننده و ولی کودک باشد.گاهی مصلحت کودک اقتضای بیشتر از ده شلاق می کند ولی در هر حال نباید از تعزیر فرد بالغ بیشتر شود بلکه احتیاط این است که به پنج و شش شلاق اکتفا شود.(خمینی،روح الله،ج 2،ص435)
طبیعی است که که فقه اسلامی در سیستم تربیتی خود،اصل تنبیه را به عنوان آخرین روش تربیتی پذیرفته است.به این معنا که وقتی والدین یا مربی یاهر آمر و ناهی ،تمامی روش های تربیتی را نسبت به تربیت شونده اعمال کرده ولی در تقویت یا تضعیف ویا تعدیل رفتار موفق نشدند،اصل تنبیه،ضرورت می یابد.آنچه از مجموع فتواها به خوبی استفاده می شود،این است که تأدیب و تنبیه بدنی کودک اگر به جهت اصلاح و تربیت باشد،جایزاست و نباید در این مورد از حد تجاوز کرد(شهید ثانی، 1390، ج 13،ص151). وکسی که می تواند تنبیه کند آنهم به قصد ادب کردن و اصلاح او باشد پدر است و حتی او نمی تواند از حد اعتدال خارج شود.چنان که این موضوع از متون آیات و روایات به روشنی به دست می آید ، برای اثبات این مدعا به برخی از آیات و روایات در این زمینه می پردازیم.
از آن جا که قرآن کریم و روایات به عنوان منابع اصلی فقه به حساب می آیند و معیارها و چارچوب های فقهی وتکالیف دینی در آن مشخص گردیده و دستورالعمل ها در قرآن و روایات نهفته است،پرداختن به آن دسته از آیات و روایات که به تبیین آن پرداخته است، این نوشتار را متقین تر و پربارتر می سازد. خداوند در قرآن می فرماید :«به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت»(سوره فجر آیه :13). و باز هم درجایی دیگر می فرماید:«و برای شما در قصاص،حیات وزندگی است،ای صاحبان خرد! شاید تقوا پیشه کنید »(بقره:119). قال علی(ع)«فِی القُرآنِ نَبَاُ ما قَبلَکُم و خَبَرُ ما بَعدَکُم و حُکُمَ ما بینَکُم».( علی (ع) فرمود:در قرآن خبرهای قبل ازتولدشما وخبرهای بعداز مرگ شماامده است وبین شما حکم می کند(سید رضی،1385، ص 688)
دربرخی از روایات،به تنبیه بدنی کودک اشاره شده است ولی کمّیت وکیفّیت آن را از نظر دور نداشته و تصریح کرده است که چه کسانی این حق را دارند و چه مقداری می توانند تنبیه کنند؟وبرای چه چیزی وچه مقدار می توان کودک را تنبیه کرد؟.این طور نیست که درهرکاری شخص؛اجازه دارد کودکی را تنبیه نماید. ذیلاً به برخی از مواردی که می توان تنبیه کرد،اشاره می شود: رسول خد(ص)می فرماید:«نماز را در هفت سالگی به کودک یاد دهید و در ده سالگی او را بر ترک نماز تنبیه کنید».(هندی، علاالدین، بی تا ، ج16). اسحاق بن عمٌار می گوید:از حضرت موسی بن جعفر(ع) سوال کردم مقدار تنبیه کودک چقدر است؟حضرت در پاسخ فرمود:«ده تازیانه و اندی،بین ده تا بیست تازیانه».(حر عاملی، محمد، بی تا، ج 18،ص583) همچنین امام صادق(ع)فرموده اند:«حدود شرعی دربارهُ کودکان جاری نمی شود ولکن تأدیب شدید می شوند».(فرقانی،منصور، بی تا، ص64).
آنچه از روایات پیشوایان دینی به خوبی استفاده می شود این است که فقه اسلامی تأدیب و تنبیه کودک را به عنوان آخرین گام در روش تربیتی مطرح ساخته است و میزان تأدیب هر فردبه حسب جرم و قدرت جسمی و روحی او فرق می کند وتشخیص آن به نظر حکم شرع ،قاضی یا مرّبی کودک است . در حقوق ایران هم بر شیوه تأدیب از جمله اطفال تاکید شده که توسط کانون اصلاح تربیت به میزان و مصلحت و به حکم دادگاه صورت گیرد و همچنین جرم باید آگاهانه باشد و لذا فرد در حالت جنون مسئولیتی ندارد .(منصور، جهانگیر، 1390،ص37، ماده 49 و51).
از آنجا که تربیت به معنای فعالیت مربی و فرد تحت تربیت در مقام تربیت و اصلاح است و بنابراین رفتارها و فعالیتهای جهت دار، آگاهانه، منطقی و براساس تشخیص و مفید درمیان جامعه است، مبتنی براهداف ویژه خود است و اگر مربی ومسئول برای رسیدن به اهداف موردنظر از برخی ابزارها و شیوه های متناسب و مشروع استفاده کند،عمل وی مطلوب خواهد بود زیرا درآن، آثار تربیت است.در این میان تربیت کودکان از وظایف خطیر کسانی است که در پی حفظ ارزشهای اخلاقی و اجتماعی هستند.این تربیت وارائه راه درست و معقول پیش روی آن به مثابه صیانت از کل جامعه است زیرا که کودکان؛ بزرگان وشخصیت های آینده اند و اگر به درستی تربیت شوند،درواقع افراد جامعه اصلاح و هدایت شده اند و بنابراین برای انجام این امر خطیر استفاده از برخی روش ها برای زمینه سازی تربیت کودکان را نمی توان از نظر دور داشت و از آن جمله تنبیه کودکان است که از شیو ههای مشروع در روایات ازآن نام برده شده است.وقتی با نگاه دینی وارد قلمرو احکام و تکالیف دینی می شویم،در کنترل آسیب های اجتماعی عرصه جدیدی بر روی ما گشوده می شود.در نظام تربیتی و فقه اسلامی به وظا یف افراد درقبال خود ودیگران اشاره شده است.برای مثال از وظائف اولیا و مربیان و چارچوب و اولویت بندی نسبت به امور همانند تربیت کودک مشخص شده است و قلمرو اختیار آنها درمورد تربیت،تأدیب و راهکارهای رفتاری معلوم گردیده است.درتربیت وشیوه های تربیتی اسلام؛به نتایج و بار مثبت آن تکیه واز آن بهره گرفته شده است:در حوزه فقه سفارش شده است که نباید فراتر از اختیار اشخاص ذی حق درامر تنبیه کودک اقدام شود و وقت تنبیه بدنی از آسیب های جسمی ،جنبی و فیزیکی روی کودکان نیز نباید غافل بود که در غیر این صورت پیشوایان دینی آن را مورد نکوهش قرار داده اند.
تنبیه وتأدیب شرایط و معیارهایی داردکه باید براساس آن و رعایت ولحاظ آن انجام گیرد، بنابراین تناسب شخصیت خانوادگی،محیطی و سنی در تنبیه وی بسیار موثر و مورد توجه فقه اسلامی و پیشوایان معصوم(ع)بوده است.در این خصوص که تأدیب و تنبیه کودک در مواردی باید صورت بگیرد،یتیم و غیر یتیم وجود ندارد ولی قدرت تمیز و درک حق از ناحق و قبیح از غیر آن مطرح می باشد و اگر کودکی از عقل برخوردار باشد و خلاء روحی نداشته و اجباری درکار نباشد،باید تنبیه شود. در روایتی: امام علی(ع) فرمودند: «درمواردی که فرزند خود را تأدیب می کنی،یتیم را نیز تأدیب کن»(الطبرسی،میرزا حسین، 1407ه.ق، ج15،ص167)
روایتی از امام صادق(ع)منقول است که آن حضرت در خصوص کودکی که دزدی کرده بود،فرمودند:
«از او بپرسید آیا میدانی دزدی عقوبت دارد؟اگر می دانست،بپرسید عقوبت آن چقدر است،اگر نمی دانست رهایش کنید».(حر عاملی،محمد،وسائل شیعه،ج18،ص125) بنابراین در فقه اسلامی تنبیه ، مجازات و پرداخت دیه در اصل برای جنایتی است که به طور خطای محض و شبه خطا یعنی جنایت عمدی که شبه خطا است و فرد عاقل و بالغ باشد ؛صورت می گیرد . (دادمرزی،سید مهدی، 1387، ص 652) قوانین حقوق ایران هم مؤید همین مطلب می باشد که به طور مسبوط آنرا در ماده 259 و 308 شرح داده است . (منصور، جهانگیر، 1390). و همچنین بیان شده است که ، اگر فردی در هنگام تأدیب و مجازات مجرم، طبق وظیفه و دستور ، عمل

مطلب مرتبط :   دانلود فایل پایان نامه حقوق مخاصمات مسلحانه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن منو