پایان نامه رشته حقوق : 
تجارت بین الملل

پایان نامه رشته حقوق : تجارت بین الملل

دانلود پایان نامه

پیمانکاران در مناقصه اغلب فاقد حاشیه برای مقابله با ضررهای اضافی است به همین دلیل آنان برای جلوگیری از اتفاقات حوادث و خسارتهای غیرقابل پیش بینی نیاز به حمایت دارند همین نیاز است که آنان را به سوی به کارگیری بیمه هدایت میکند. برخی بیمههای مهندسی در طول اجرای پروژههای عمرانی از این قرار است.
بیمه تمام خطر پیمانکاران
بیمه تمام خطر نصب
بیمه عدم نفع مقدم کارفرما

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بیمه جامع پروژه
بند دوم: بیمه نامه و محتوای آن
الف) بیمه نامه
بیمه نامه سندی است که ترتیبات بیمه را توضیح میدهد و حقوق طرفین قرارداد را تعیین میکند. این سند را شرکت بیمه و یا نمایندگان آن صادر میکنند و نوعاً شامل جزئیات زیر است:
نام و امضای بیمه گر
نام بیمه گذار
مشخصات خطرهای تحت پوشش
مشخصات محموله
محلی که در آنجا مطالبات قابل پرداخت به انضمام مشخصات نمایندهای که از او باید مطالبه خسارت کرد.
امضای بیمه گذار، اما اگر حق مطالبه خسارت را بتوان به طرف دیگری معمولاً خریدار منتقل کرد که در این صورت ظهرنویسی سند توسط او نیز مورد نیاز میباشد.
تاریخ صدور
ب) محتوای بیمهنامهها
در بیمهنامهها جز در مورد کارکنان و ماشین آلات ساختمانی و تاسیسات متعلق به پیمانکار باید نام کارفرما به عنوان ذی نفع درج گردد و قبل از شروع هر کار به کارفرما تسلیم گردد. هر نوع تغییری در محتوی یا زمان پایان اعتبار بیمه نامهها باید با اطلاع قبلی کارفرما باشد. در تمام بیمهنامهها بیمه گذار موضوع بیمه و طرف ذی نفع از آن باید به وضوح بیان شده باشد.
بند سوم: انواع بیمه نامه
رایج ترین انواع بیمه ها عبارتند از: بیمه نامه حاوی ارزش موضوع بیمه یا فاقد ارزش موضوع بیمه، بیمه نامه با پوشش باز یا شناور و بیمه نامه زمانی.
الف) بیمه نامه حاوی ارزش موضوع بیمه یا فاقد ارزش موضوع بیمه
در بیمه نامه حاوی ارزش موضوع بیمه، ارزش کالاهای بیمه شده تعیین میگردد؛ بگونهای که در صورت بروز خطر این مبلغ به بیمه گذار پرداخت خواهد شد. اگر بیمه نامه فاقد ارزش موضوع بیمه باشد و خطر به وقوع بپیوندد ضروری خواهد بود که ارزش موضوع بیمه قبل از پرداخت بیمه تعیین گردد. البته موضوع بیمه نه تنها ممکن است کالا را شامل شود بلکه همچنین به هزینهای مانند حقوق و عوارض گمرکی کرایه حمل و غیره مربوط گردد.
ب) بیمه نامه با پوشش باز یا شناور
صادرکنندگان بزرگی که مایل نیستند برای هر فقره فروش موافقت نامه بیمه جداگانه منعقد کنند معمولاً از این نوع بیمه نامه استفاده میکنند.
بیمه نامه شناور فقط شرایط کلی قرارداد بیمه را مشخص میکند و هدف آن تامین پوشش برای کالا و دیگر اقلام در برابر خطرهایی است که امکان دارد در سفرهای آتی اتفاق بیفتد. در بیمه نامه شناور نه موضوع بیمه دقیقاً مشخص میگردد و نه سفری که در خلال آن ممکن است خطرهای مزبور به وقوع بپیوندد. بعداً و قبل از آغاز سفر واقعی بیمه گذار طی یادداشتی این اطلاعات را به بیمه گر ارسال میدارد.
بیمه نامه با پوشش باز از این جهت به بیمه نامه شناور شباهت دارد که تنها حاوی عبارات و شرایط کلی بیمه است ولی در آن جزئیات موضوع بیمه یا سفرهایی که در خلال آنها خطرهای تحت پوشش ممکن است واقع شوند ذکر نمیگردد. بر خلاف بیمه نامه شناور که در آن ارزش خطر بیمه شده در هر سفر از ارزش بیمه در هر قرارداد کلی کسر میگردد تا به صفر برسد در بیمه نامه با پوشش باز سقف بیمه پس از هر سفر به طور خودکار مجدداً به حداکثر مبلغ تعیین شده میرسد. در بیمه نامه با پوشش باز موضوع بیمه و برنامه سفر معمولاً در گواهی بیمه مشخص میگردد که بیمه گر طبق دستورات بیمه گذار صادر مینماید. در این گواهیها ممکن است خلاصهای از شرایط بیمه نامه با پوشش باز قید شده باشد.
ج) بیمه نامه زمانی
بیمه نامه زمانی خطرهایی را که ممکن است در یک دوره زمانی معین به وقوع بپیوندد بیمه میکند در حالی که بیمه نامه سفری خطرهایی را که ممکن است طی سفری از یک محل معین به محل دیگر واقع شوند تحت پوشش قرار میدهد. به هر حال ترکیبی از این دو نوع بیمه متداول است یعنی شرایط انبار به انبار که سفری معین به انضمام مدتی مشخص پس از خاتمه سفر را شامل میشود. مثلاً در بیمه نامه قید میشود از 5/11/2013 تا 8/11/2013 برای حمل در مسیرهای ترانزیت.
در قرارداد بیمه میتوان شرط کرد که آغاز اعتبار و اثر قرارداد مشروط به پرداخت حق بیمه باشد. در صورت وجود چنین شرطی قرارداد معلق بوده و مادام که حق بیمه پرداخت نشده است، پوشش بیمهای ایجاد نمیشود. برای مشخص بودن زمان شروع اثر، معمولاً آغاز پوشش بیمه از ساعت 24 روز پرداخت حق بیمه پیش بینی میشود.
گفتار چهارم: اوصاف بیمه در تجارت بین الملل
در تجارت جهانی کلیه خریداران، فروشندگان و شرکتهای حمل و نقل و حتی کلیه اعتبار دهندگان سعی دارند که در فعالیتهای خود خطر و ریسک را به حداقل برسانند؛ چرا که خریدار کالا میخواهد کالا را سالم و بدون خسارت احتمالی در بندر مقصد تحویل بگیرد و فروشندگان میخواهند که کالای خود را بدون هیچگونه آسیبی به سلامت تحویل خریدار دهند. شرکتهای حمل و نقل میخواهند با این امانت سنگین که از طرف واگذار کنندگان محموله های باارزش در اختیار آنها گذاشته شده ریسک از بین رفتن و یا خسارت دیدن احتمالی را به حداقل کاهش دهند و اعتباردهندگان که به موسسات مالی مقروضند برای اینکه سرمایه مجدداً به صندوق برگردد به ناچار باید بسوی بیمه روی آورند و بدون شک پوشش بیمهای لازم را در معاملات خود ملحوظ دارند. بدون شک چنانچه این اطمینان نسبت به جبران خسارت احتمالی وجود نداشت، مبادلات بین المللی بدین سهولت انجام نمیگرفت.
بند اول: انعقاد قرارداد
قرارداد بیمه از انواع قراردادهای الحاقی است؛ زیرا اصولاً تمام شروط و تعهدات قرارداد، توسط شورای عالی بیمه تهیه و تدوین و در قرارداد گنجانده میشود. همچنین علاوه بر شرایط عمومی صحت قراردادها، ممکن است برای صحت عقد شرایط خاصی نیز وجود داشته باشد.
در انعقاد عقد بیمه، شرایط خاصی در مورد اهلیت انعقاد قرارداد وجود دارد. در واقع، برای انعقاد قرارداد بیمه تنها اهلیت عمومی تمتع و استیفاء کفایت نمیکند و تنها برخی افراد حق انعقاد قرارداد بیمه را به نفع خود دارند. عقد بیمه در پی حصول توافق طرفین عقد و ایجاب و قبول منعقد میشود. از آنجا که تحصیل این توافق نوعاً در پی سیر مراحلی صورت میگیرد و در یک مجلس تحقق نمییابد، موجب پیچیدگی در تعیین زمان انعقاد عقد میشود. همچنین زمان شروع قرارداد ممکن است غیر از زمان انعقاد آن باشد و یا به تحقق امری موکول شود.
هر کسی نمیتواند از تامین بیمهای سوده برده و با انعقاد قرارداد بیمه، در صورت تحقق ریسک موضوع بیمه مبالغی را از بیمه گر دریافت کند. تنها افرادی میتوانند ذینفع قرارداد بیمه قرار گیرند و از پوشش بیمه بهره مند شوند که دارای نفع بیمهای باشند. منظور از نفع بیمهای آن است که نفع شخص در آن باشد که حادثه موضوع بیمه تحقق نیابد و در صورت تحقق حادثه ضرری متوجه او شود. ماده 4 قانون بیمه در این رابطه چنین مقرر میدارد: «موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت یا هر حق مالی یا هر نوع مسئولیت حقوقی، مشروط بر اینکه بیمه گذار نسبت به بقای آنچه بیمه میدهد ذینفع باشد و همچنین ممکن است بیمه برای حادثه یا خطری باشد که از وقوع آن بیمه گذار متضرر میشود.»
عقد بیمه میتواند به وسیله نماینده بیمه گذار منعقد شود. نمایندگی ممکن است مطابق قواعد عمومی وکالت و یا اداره فضولی مال غیر باشد و در این موارد قوانین مقرر در قانون مدنی مجری خواهد بود. در صورتی که قرارداد به نمایندگی منعقد شود، مطابق قانون مدنی، قرارداد برای اصیل محسوب شده و حقوق و تکالیف ناشی از عقد متوجه اصیل خواهد بود. ماده 5 قانون بیمه در این رابطه مقرر میدارد: «بیمه گذار ممکن است اصیل باشد یا به یکی از عناوین قانونی نمایندگی صاحب مال یا شخص ذینفع را داشته یا مسئولیت حفظ آن را از طرف صاحب مال داشته باشد.»
در مواردی که طرف قرارداد سمت نمایندگی خود را به بیمه گر اعلام میکند، این امر در بیمه نامه قید شده و حقوق و تکالیف ناشی از عقد بیمه متوجه اصیل خواهد بود. ولی چنانچه طرف قرارداد سمت نمایندگی خود را از بیمه گر مخفی نماید، به نظر میرسد قرارداد بیمه برای خود او منعقد شده و خودش متعهد پرداخت حق بیمه خواهد بود. ماده 6 قانون بیمه در این رابطه مقرر داشته است: «هر کس حق بیمه میدهد، بیمه متعلق به خود اوست مگر آنکه در بیمه نامه تصریح شده باشد که مربوط به دیگری است …»
همچنین ممکن است قرارداد بیمه توسط شخصی که فاقد نفع بیمهای است منعقد شود،ولی در این صورت ذینفع عقد بیمه باید شخصی باشد که دارای نفع بیمهای در مورد ریسک موضوع بیمه است. در این موارد، که اصطلاحاً بیمه برای حساب دیگری نامیده میشود، بیمه گذار متعهد پرداخت حق بیمه خواهد بود بدون اینکه در صورت وقوع ریسک موضوع بیمه، حق دریافت مبلغ و تامین تعیین شده در بیمه نامه را داشته باشد. در این صورت تعهدات بیمه گر به ذینفع بیمهای پرداخت خواهد شد.
در حقوق تجارت بین الملل، بیمه گر برای انعقاد قرارداد و ارائه خدمات بیمهای بایستی اولاً؛ توانایی ارائه تامین را داشته باشد. از آنجایی که بیمه گر در ازاء دریافت حق بیمه به بیمه گذار تامین میدهد، بنابراین لازمه تامین آن است که بیمه گر قدرت و توانایی مالی لازم جهت ارائه این تامین را داشته باشد. بنابراین چنانچه بیمه گر فاقد این توانایی در زمان اجرای تعهد باشد، عقد بیمه به دلیل عدم قدرت بر تسلیم تامین بیمه ای بیمه گر، باطل خواهد بود. ثانیاً؛ باید دارای شخصیت حقوقی باشد. به موجب ماده 31 قانون تاسیس بیمه مرکزی و بیمه گری مصوب 30/2/1350، عملیات بیمه در ایران به وسیله شرکتهای سهامی عام ایرانی که کلیه سهام آنها با نام بوده و با رعایت این قانون و طبق قانون تجارت به ثبت رسیده باشند انجام میشود. بنابراین یکی از شرایط اساسی بیمه گر چه در بیمه اموال و مسئولیت و چه در سایر اقسام بیمه، برای انعقاد عقد بیمه این است که شخص حقوقی باشد.
بند دوم: پرداخت حق بیمه
بیمه گذار مکلف به پرداخت حق بیمه مطابق با قرارداد بیمه است و در صورت عدم پرداخت، بیمه گر میتواند اجرای تعهد را بخواهد. متعهد پرداخت بیمه شخص بیمه گذار است. در تمام موارد، خود بیمه گذار مکلف به پرداخت حق بیمه بوده و تکلیفی بر عهده ذینفع بیمه نخواهد بود. در مواردی که بیمه توسط نماینده یا وکیل منعقد میشود، بیمه گذار شخص موکل و اصیل است و مطابق اصول تکلیفی بر عهده وکیل و نماینده نیست.
زمان پرداخت حق بیمه همان است که در قرارداد بیمه تعیین شده است. با انعقاد عقد، تکلیف بیمه گذار به پرداخت کل حق بیمه ایجاد میشود و لذا در صورت عدم تعیین موعد، بیمه گذار مکلف است کل حق بیمه را نقداً بپردازد.
در تجارت بین الملل، سند بیمه باید توسط شرکت بیمه، بیمه گر یا نمایندگان و کارگزاران آنها صادر و امضا گردد. شرکت بیمه میتواند تحت پوشش بیمهای باز، سند بیمه را بصورت بیمه نامه یا گواهی بیمه صادر کند. بیمه نامه توسط شرکت بیمه در قالب توافقنامهای تنظیم شده که مشتمل بر مبلغ بیمه شده، جزئیات مربوط به کالای بیمه شده و حمل آن، ریسکهای تحت پوشش و نیز مواد و شرایط بیمه است که معمولاً ظهر فرم بیمه چاپ شده است. گواهی بیمه نیز توسط شرکت بیمه صادر شده و مبلغ بیمه همراه با کلیه جزئیات حمل را دربرمیگیرد.
هدف از تنظیم قرارداد بیمه آن است که در صورت عدم وصول کالا یا بروز هرگونه آسیبی خسارت آن دریافت شود. بنابراین دارنده بیمه نامه باید دقت داشته باشد که مبلغ بیمه شده با ارزش کالا برابری کند. مبلغ بیمه شده باید شامل بهای کالا،هزینه حمل و بیمه جدید باشد. گاه حتی خسارت درآمد از دست رفته و هزینههای ناشی از جایگزین نمودن کالا نیز منظور میشود.
بند سوم: شکل قرارداد بیمه
عقد بیمه عقدی رضایی است و لذا به محض توافق طرفین عقد در مورد موضوع بیمه و بهای عقد تحقق مییابد. برای این منظور در ابتدا شخصی که به دنبال تحصیل پوشش بیمه است میبایست اطلاعات لازم در مورد ریسک و موضوع بیمه را به اطلاع بیمه گر برساند. این امر موضوع پیشنهاد بیمه است که بیمه گر باید مطالعه نموده و بر اساس آمار در مقوله مناسب قرار دهد و نرخ بیمه آن را تعیین کند.
قرارداد بیمه ابتدا از طریق پیشنهاد به بیمه گر ارائه میشود؛ این پیشنهاد در حکم ایجاب از طرف مشتری است و لذا موجب تعهدی برای بیمه گر یا مشتری نمیشود.
مطابق قواعد عمومی، مادام که این ایجاب مورد قبول بیمه گر قرار نگرفته، مشتری میتواند پیشنهاد خود را پس بگیرد. چنانچه قرارداد بر اساس اطلاعات داده شده منعقد شود، اطلاعات اهمیت عمدهای در قرارداد بازی کرده و به عنوان «اعلام ریسک» موضوع پوشش بیمه، مبنایی برای احراز حسن نیت یا سوء نیت بیمه گذار قرار خواهد گرفت.
بیمه گر مکلف به قبول پیشنهاد بیمه ارائه شده نیست و پیشنهاد تنها ایجاب از سوی مشتری تلقی میگردد، لذا او میتواند از پذیرفتن پوشش ریسکی که زمینه فعالیت او نیست یا برای او ریسک و خطر بالایی محسوب میشود امتناع کند.
او همچنین میتواند از مشتری تقاضای توضیحات و اطلاعات بیشتری کند و یا به صورت مشروط پیشنهاد را بپذیرد و پوشش بیمه را مشروط به اعمال برخی پیش بینیهای امنیتی از سوی مشتری نماید، مبلغ تضمین را محدود کند و یا برخی خطرات را از پوشش بیمه مستثنی کند.

رفتار بیمه گر در صورتی در حکم قبول ایجاب محسوب میشود که شرکت بیمه پوشش بیمه پیشنهادی را بی قید و شرط پذیرفته و نرخ بیمه را تعیین نماید. تعیین نرخ بیمه در مورد ریسکهای متداول سریع و اتوماتیک صورت میپذیرد. در صورت قبول بیمه گر قرارداد بیمه را تنظیم و برای بیمه گذار ارسال مینماید.

امضای قرارداد بیمه ای که مطابق پیشنهاد تقدیمی باشد دلیل قبولی بیمه گر محسوب شده و از این لحظه به بعد قرارداد موجودیت مییابد. چنانچه پاسخ بیمه گر به تقاضای مشتری کاملاً با پیشنهاد تقدیمی او منطبق نباشد، این پاسخ موجب انعقاد قرارداد بیمه نمیشود بلکه تنها ایجاب جدیدی است که این دفعه از سوی بیمه گر به بیمه گذار ارائه شده است. در این مورد چنانچه مشتری شرایط پیشنهادی بیمه گر را بپذیرد، عقد بیمه در پی این قبول منعقد میشود.
از آنجا که بیمه عقدی رضایی است، علی الاصول به محض انعقاد، قرارداد بیمه شروع شده و پوشش بیمهای ایجاد میشود. ولی معمول است که در قرارداد، زمان مشخص دیگری را برای شروع عقد تعیین مینمایند. این زمان معمولاً شروع روز بعد از انعقاد قرارداد است (ساعت 24 همان روز انعقاد قرارداد). همچنین ممکن است تاریخ و ساعت دیگری برای شروع قرارداد در نظر گرفته شود.
فصل سوم:
تشکیل و انعقاد قراردادهای الکترونیکی
فصل سوم:
تشکیل و انعقاد قراردادهای الکترونیکی

مبحث اول: قرارداد الکترونیکی
گفتار اول: شرط تشکیل شدن قرارداد
سوالی که برای کاربر فضای مجازی مطرح می شود این است که آیا قراردادی که با استفاده از شبکه الکترونیکی منعقد نموده آیا واقع شده یا خیر؟ مثلاً اگر بعداً معلوم شود که طرف قرارداد نابالغ یا مجنون بوده و یا اینکه معلوم شود به دلیل عدم تسلط به استفاده از کامپیوتر یا شبکه الکترونیکی، او نمادهای مربوطه را بدون قصد و رضا کلیک کرده است، واضح است که قراردادی تشکیل نشده است و در نتیجه، نمی توان برای آن الزام آور انتظار داشت.
شبکه الکترونیکی به دلیل انتقال واضح و بدون اختلال پیام ها، قابل اتکاست و می تون آن را وسیله ای برای مذاکره و اعلام ارائه قرارداد، با اینحال برای اینکه بتوان اصاله الصحه را برای تمام قراردادهای الکترونیکی قائل بود باید ابتدا از تشکیل شده بودن قرارداد اطمینان حاصل شود، زیرا «با توجه به اصل عدم، اول باید مطمئن شد که قراردادی منعقد شده است، اگر از انعقاد قرارداد اطمینان حاصل شد، آنگاه اصاله الصحه بر آن حاکم می

مطلب مرتبط :   منابع تحقیق درباره وکالت بلاعزل

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu