پایان نامه رایگان با موضوع کنوانسیون حقوق کودک

پایان نامه رایگان با موضوع کنوانسیون حقوق کودک

دانلود پایان نامه

 

یونیفم هر ساله گزارشی در مورد فعالیت های انجام شده به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه می دهد.
گفتار دوم:صندوق بین المللی کودکان(به صورت رسمی نامیده می شود تحت عنوان، صندوق بین المللی اضطراری کودکان)
صندوق بین المللی کودکان(UNICEF) به وسیله سازمان ملل دردسامبر1946 جهت کمک های انسان دوستانه به کودکان اروپایی که به علت جنگ جهانی دوم، مورد حمله قرار گرفته بودند تأسیس شد. در سال 1953 مجمع عمومی به گسترش صلاحیت سازمانی رأی داد و در یونیسف به بخش دائمی سازمان ملل تبدیل شد.یونیسف موفیت های متعددی در زمینه های گوناگونی کسب نمود، از تحصیلات تا مراقبت های بهداشتی و کمک به کودکانی که در مناطق جنگ زده بسر می برند. در حالیکه اداره مرکزی یونیسف در نیویورک می باشد، آن سازمان در 157 کشور جهان فعالیت می نماید.یونیسف شامل8 اداره منطقه ای است و126 اداره در سطح کشوری، به علاوه مرکز تحقیقات آن در فلورانس است و اداره تدارکات(supply operation) آن در کینهاگ و دفتر کار آن در توکیو و بورکسل می باشد.
در1989،مجمع عمومی سازمان ملل، کنوانسیون حقوق کودک در سپتامبر1990 به طور رسمی لازم الاجرا گردید را پذیرفت.این اولین کنوانسیونی بود که ارگان مشخصی از سازمان ملل را عهده دار مباشرت در اجرای خود می کرد. ماده45 کنوانسیون به یونسیف وظیفه قانونی پیشبرد و حمایت حقوق کودکان اختصاص داد.همین طور، یونیسف،توصیه های کارشناسی پیرامون،اجرای کنوانسیون فراهم می نماید و همچنین کمک به رسیدگی به گزارش کشورها، و تسلیم کردن گزارش خود پیرامون تلقی خود از حقوق کودک در سطح جهانی گرچه یونیسف یکی از سازمان های بسیار مهم تا سال1989محسوب می شده،نقش آن در کنوانسیون حقوق کودک، حقوق کودکان را به سطوح گسترده تری از حقوق بشر در مسیر جدید و بی سابقه ای کشاند. همان گونه که یونیسف در تفسیر کنوانسیون حقوق کودک نقش خود را ایفا می نمود، کنوانسیون حقوق کودک تفاسیر یونیسف را تحت تأثیر احکام خود قرار می داد. علی رغم بعضی مخالفت های ابتدائی با این ارگان، امروزه یونیسف پذیرفت حقوقی را بر مبنای نزدیکی به برنامه نویسی این مسئله در کلیه اعمال جهانی یونیسف بازتاب دارد و مثال قوی است بر اینکه چگونه تعهدات وسیع تر سازمان ملل در مسیر حقوق بشر اجرا شده است.
گفتار سوم: برنامه توسعه ای سازمان مللThe UN Development programme
برنامه توسعه سازمان ملل(UNDP) فراهم کننده و هماهنگ کننده اکثر رسیدگی ها و مساعدت های تخصصی است که از طریق سیستم سازمان ملل فراهم گردیده است.UNDP توسعه مصوبه مجمع عمومی شکل گرفته، که درحال حاضرمأموریت آن عبارت است از:”کمک به کشورها درراستای تلاش هایشان برای دست یابی به توسعه قابل قبول بشری به وسیله کمک به آنان برای شکل دهی توانایی هایشان جهت امضا و اجرای برنامه های توسعه، برای ریشه کنی مضر،کارآفرینی،ایجاد معاشی قابل قبول، تواناسازی زنان و حمایت و احیای محیط زیست. اولین اولویت درمیان موراد مطرح شده، با ریشه کنی فقر می باشد. کاهش فقراساسی ترین هدفUNDP می باشد.UNDP همچنین بر دموکراسی و دموکراتیک کردن دولتها سیاست محیط زیست و انرژی، جلوگیری از بحران و پیشگیری و درمانHIV/AIDS اصرار دارد.
حقوق بشری که در برنامه هایUNDP معمولاً به تصویر کشیده می شود. معمولاً تحت برنامه های«حاکمیت خوب»[حکم رانی خوب]OHCHR و سایر بخش های حقوق بشری سازمان ملل به صورت پیوسته با UNDP در تماس اند. به عنوان مثال،کمیته حقوق بشر(که با انگیزه نظارت بر کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی تأسیس شد؛ رجوع کنید به بخش4) مکلف شده است تا با UNDP در ارزیابی پیشرفت شاخص های حقوق بشر در عموم کشورها همکاری نماید. زمینه ای که اداره OHCHRهمزمان با همکاری با CHR در آن فعالیت می نماید عبارت است از اجرای امور صنعتی و همکاری در پروژه هایی اقتصادی در موضوع کشور بوسنی در بخش دوم شرح داده شده،UNDP همکاری نزدیکی با OHCHR جهت تأمین کردن”حق توسعه” در جهت مشخص نمودن پیوستگی و ارتباط بسیار زیاد بین فقر تا اقتصاد و حقوق بشر، داشته است.
در زمینه کمک های صنعتیUNDP فعالیتهایش گسترده تر شده است و در حال حاضر در بیشتر از 130 کشور جهان سازمان دارد و در بیشتر از166 کشور جهان نماینده دارد.
گفتار چهارم: برنامه جهانی غذا
از لحاظ حقوق بین الملل حق غذا به عنوان قسمتی از حقوق استاندارد و کافی برای زندگی به شمار می آید. حق کافی استاندارد سطح زندگی یا نوعی زندگی که تمام قوانین حقوق اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی را شامل می شودو دربرگیرنده همه افراد جامعه باشد. در این راستا اقتصادی و فرهنگی را شامل می شود و در برگیرنده همه افراد جامعه باشد. دراین راستاFAO برای انجام کار ماده 7/4 کمیته حقوق اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی، یک روز را برای بحث کلی در خصوص حق غذا اختصاص داد که مورد توجه کمیسونر عالی قرار گرفت و دعوت از متخصصان در روز اول دسامبر1997 بعمل آمد. در نوامبر1998 دومین جلسه مشاوره سازمان یافت که بوسیله اداره کمیسیونر عالی برای حقوق بشر و تصویب FAO در رم انجام گرفت، نتایج این مشاوره ها بوسیله کمیسونر عالی کمیسیون حقوق بشر در آوریل1999 گزارش شد.
با توصیه انجمن غذای جهانی برای بکارگیری پیشنهادات مطروحه در سال1997 بوسیله سه سازمان غیر دولتی یا انستیتوهای FIAN اطلاعاتی غذا، و شبکه غذایی و اتحادیه جهانی تغذیه و حقوق بشر، و موسسه ژاک مارتیان در سال1997 پیشنهاد شد که یک کد راهنما برای حقوق بشر برای تامین غذای کافی بکار گرفته شود و این کار به تدریج کامل گردد. این کد بوسیله800 نفر از اعضا به امضا رسید. این کار قبل از اینکه اعضای بین المللی نظر بدهند در آن زمان انجام شد. کد راهنما بهترین سند بدست آمده است که پاسخگوی دو نظریه انجمن غذای جهانی برای تامین غذای کافی بوده و به عنوان حقوق اساسی است که همه افراد باید از گرسنگی رهایی یابند. در این موارد توجه خاصی به بکارگیری و پیشرفت کار مفاد این قانون به عنوان وسیله ای برای بدست آوردن تأمین عذا برای همه اعمال می شود.
کسانی که تهیه گزارش غذا و آزمایشات عمده و همکاری فعلی طرح عملیاتی کار کرده اند عبارتند از کمیتهFAO برای تأمین غذا که تاکنون اقدامات کمتی با توجه به ماده7/4 از آنچه که تصور آن می رفت انجام داده است. این اقدامات جستجوی بیشتر برای پاسخ به نظریات ارائه شده به کمیسونر عالی درباره محتوای تصحیح شده و پیگیری استراتژی بکار گیری حقوق بشر برای تحقیق در تأمین غذا را امکان پذیر ساخته است.
مبحث دوم: کمیسیون ها
گفتار نخست: کمیسیون حقوق بین الملل
این کمیسیون به موجب قطعنامه شماره(11) 174 مورخه 21 نوامبر 1947 و به منظور توسعه تدریجی و تزویج حقوق بین الملل و نیز قانون گذاری تأسیس شد. وظیفه این کمیسیون از یک سو تهیه طرح مقاوله نامه هایی است که قبلاً موضوعات آن مطرح نبوده و بنابراین سیستم منظمی در خصوص آن وجود نداشته است و از طرف دیگر، تنظیم و فرموله کردن قواعد حقوقی بین المللی که قبلاً دولت ها اجرا می شده است. کمیسیون در پاسخ به درخواست مجمع عمومی در رابطه با مشکلات حقوقی خاص، گزارش هایی را به مجمع عمومی تسلیم نماید. از جمله مهمترین اقدامات این کمیسیون در رابطه با موضوعات حقوق بشر، موضوع تابعیت زن های مزدوج و امحاء بی وطنی بود که بنا به درخواست شورای اقتصادی و اجتماعی در سال های 1950 و 1951 نسبت به تدوین آن اقدام نمود. در ادامه به توضیح اقدامات کمیسیون در رابطه با موضوع مطروحه و موضوعات مشابه آن می پردازیم.
ملیت و بی وطنی
کمیسیون حقوق بین المللی در اولین نشست خود در سال1948، مسئله ملیت و بی وطنی را در فهرست موضوعات قرار داد که می بایست در مورد آن قانون گذاری صورت گیرد.
در طی دومین نشست خود در سال1950،کمیسیون براساس قطعنامه(X1)304D، شورای اقتصادی واجتماعی دررابطه با تابعیت زنان مزدوج مصوب17جولای 1950، به بررسی این مسئله پرداخت و برآن شد تا دراین رابطه با توجه به اصول توصیه شده توسط کمیسیون مقام زن، قانون گذاری نماید.
در سومین نشست خود در سال 1951، کمیسیون با قطعنامه دیگر شورای اقتصادی و اجتماعی (قطعنامه(X1)319BIII) مصوب 11 آگوست 1950 روبه رو شد، که خواستار تهیه هر چه سریعتر کنوانسیون بین المللی و یا کنوانسیونی در رابطه با کاهش بی وطنی، شده بود کمیسیون ملاحظه نمود که این موضوع می تواند در غالب موضوع ملیت من جمله بی تابعیتی قرار گیرد و در همان نشست، کمیسیون و در همان جلسه کمیسیون بر آن شد تا در غالب این عنوان(موضوع) شروع به کار نماید.
کمیسیون این موضوع را از سومین نشست خود درسال1951 تا ششمین نشست خود در سال1954بررسی نمود که بیشتر توسط O.HudsonManley وRoberto Cordova،
گزارشگران ویژه موفق در رابطه با این موضوع در نشست های سوم و چهارم در سال1951 و1952صورت گرفت. در نشست 1952، کمیسیون از دکتر Ivan S.Kernoبه عنوان کارشناس مستقل کمیسیون جهت بررسی موضوع امحاء یا کاهش بی وطنی،دعوت نمود.
تابعیت زنان متأهل
کمیسیون درچهارمین نشست خود در سال 1952،گزارشگر ویژه کمیسیون سند کنوانسیون تابعیت زنان مزدوج به کمیسیون تسلیم نمود.
با این حال کمیسیون حقوق بین الملل، بیان نمود که موضوع تابعیت زنان مزدوج نمی تواند به تنهایی مورد بررسی و تصمیم قرار گیرد اما می توان آن را متن و همچنین در بخش ضمیمه موضوع اصلی یعنی تابعیت، قرار داد.در نتیجه اقدامات دیگری را در رابطه با این سند انجام نداد.

مطلب مرتبط :   منبع مقاله درمورد نفس اماره

بستن منو