پایان نامه رایگان با موضوع مسئولیت بین المللی

پایان نامه رایگان با موضوع مسئولیت بین المللی

دانلود پایان نامه

گفتار نخست: پروسه تدوین  

در خصوص مبارزه بین المللی با ناپدید شدن های اجباری دو اقدان بین المللی وجود دارد؛اقدام نخست، اعلامیه حمایت از همگان در مقابل ناپدید شدن قهری و اجباری است. این اعلامیه به موجب قطعنامه4733 هجده دسامبر1992 مشتمل بر 21 ماده است که با توجه به ماهیت غیر انسانی این عمل،مجمع عمومی سازمان ملل متحد(که از سال1946 آغاز به کار کرده است) خواستار بررسی این موضوع شد.کمیسیون در 29 فوریه طی قطعنامه ای تشکیل یک گروه کاری متشکل از پنج عضو را برای تحقیق درباره این موضوع و برسی شکایات وارده تا مدت یک سال پیش بینی کرد.
فعالیت این گروه تا سال 1986 همه ساله و بعد از آن تاسال1992 هر دو سال یک بار و از آن سال تاکنون هر سه سال یکبار تمدید شده است. این نهاد بین المللی در خصوص 50 هزار نفر ناپدید شده در 70 کشوراقدام و تلاش و تکاپو کرده است. به هر حال فعالیت این گروه کاری ضمن تلاش برای بازیابی ناپدیدشدگان، حمایت ازخانواده های قربانی و برقراری ارتباط با دولت مربوطه است و طبعاً اقدام بین المللی نوعاً اقدام غیر قضایی و صدور رای یا اظهار نظر در جلسات و مطرح نمودن موضوع در کمیسیون حقوق بشر است. مفاد این اعلامیه ضمن تعریف ناپدید شدن اجباری، از ماده یک به بعد، این عمل را تقبیح می کند و آن را خلاف کرامت و منزلت انسانی و به زبان بین المللی خلاف موازین بین المللی حقوق بشر می داند. در این خصوص،به ویژه خطاب این اعلامیه به دولت ها است که، اولاً با تدوین قوانین و مقرراتی در مقام مقابله با این کردار زشت باشند و ثانیاً خود مبتکر و عامل این عمل ناشایست نباشند، که نتیجه آن ایجاد مسئولیت بین المللی است.
براساس ماده5 همین اعلامیه ناپدید کردن اجباری اشخاص موجب مسئولیت کیفری مرتکب و نیز مسولیت مدنی و بین المللی دولت مربوطه خواهد شد. ماده17 اعلامیه این جرم را تا زمانی که مقامات مسئول همچنان به پنهان کردن سرنوشت قربانی ادامه دهند، یک جرم مستمر دانسته است. نتیجه این موضوع آن می شود که این جرم تا هنگامی که همچنان ادامه دارد، شامل مرور زمان نمی شود.
دومین اقدام کنوانسیون بین المللی حمایت از تمامی اشخاص در براب رناپدید شدگی اجباری است که45 ماده دارد. این کنوانسیون به تصویه کمیته سوم،کمیته امور اجتماعی، بشردوستانه و فرهنگی در پایان سال 2006 درمجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید و از فوریه سال2007 برای امضای دولت ها گشوده شد؛ که تا پایان سال75 کشور آن را امضا کرده اند اما هنوز به تصویب پارلمان های آن کشورها نرسیده تا شکل قانونی به خود بگیرد.
گفتار دوم: بررسی مفاد کنوانسیون
براساس تعریف پارلمان اروپا می توان گفت ناپدید شدن اجباری دارای سه مولفه است:
1- محرومیت از آزادی به هر شکل ممکن
2- عدم اقرار به این محرومیت و کتمان سرنوشت ربوده شده ومخفی نگاه داشتن مکان وی
3- منع شخص ربوده شده از حمایت های قانونی لازم
مواد 3تا5 کنوانسیون مزبور به اقداماتی که دولت های عضو باید برای تحقیق درباره ناپدید شدگی اجباری اتخاذ و آن را به منزله نقض حقوق کیفری و جنایت علیه بشریت به صورت رویه ای عام و سیستماتیک تلقی نمایند، اشاره دارد. تحت هر اوضاع و احوالی هیچ گونه توجیه و استثنایی برای ارتکاب ناپدید شدگی اجباری پذیرفته نیست.
کنوانسیون حمایت از تمام افراد در برابر ناپدیدشدگی اجباری نخستین کنوانسیون الزام آور در این باب است که ناپدید شدگی اجباری را نقض حقوق بشر می داند و آن را ممنوع کرده است ناپدیدشدگی اجباری بطور خلاصه عبارت است سلب آزادی شخص بوسیله حاکمیت یک کشور که متعاقب آن اطلاع از محل اقامت یا سرنوشت وی را انکار نماید. جهت ممنوع نمودن ناپدیدشدگی اجباری، کنوانسیون چهار دیدگاه را مطرح نموده است.
عدم بخشودگی: کنوانسیون کشورها را ملزم می کند تا کسانی را مرتکب که این جرم شدند به دست عدالت بسپارند.آنها نه تنها ملزم به برخورد با کسانی هستند که در حوزه سرزمینی خود اقدام به جرم مذکور نموده اند،ّلکه با سایر مجرمینی که خارج از قلمرو سرزمینی آنان مرتکب این جنایت شده را هم می بایست به کشور متبوع مسترد نماید و یا خود به جرم او رسیدگی نماید بدین صورت هیچ کس از اجرای عدالت نمی تواند فرار کند.
پیشگیری:کنوانسیون تعدادی رویه های پیشگیرانه در نظر گرفته است تا افراد ناپدید نشوند: افرادی که آزادی آنان محدود گردیده است،می بایست در مکانی قانونی و رسمی نگهداری شوند، تمام نقل و انتقالات آنان نیزمی بایست ثبت گردد. مهمترین نکته این است که کلیه افراد فوق الذکر می بایست با جهان خارج ارتباط داشته باشند، بویژه می بایست با خانواده و وکیل خود در تماس باشند و خانواده و وکیل آنان باید از بازداشت و محل آن آگاه باشند.
حقوق قربانیان: این اولین کنوانسیونی است که برای خویشاوندان افراد ناپدید شده حقوقی را در نظر می گیرد و آن به رسمیت شناختن حق آنان برای آگاهی از سرنوشت خویشاوندان است. همچنسن حق قربانی جنایت برای درخواست غرامت پیش بینی شده است.
اجبار: کنوانسیون یک کمیته بین المللی مرکب از کارشناس مستقل را جهت رسیدگی به اجرای کنوانسیون تاسیس نمود.کارشناسان فوق گزارشات رسیده از کشورها و یا شکایات اشخاص را بررسی می نماید.کمیته همچنین رویه«habeas corpus» پیش بینی نمود که طبق آن خانواده فرد یا اشخاص مربوطه ای که احتمال ناپدید شدن وی را می دهند می توانند مستقیماً با کمیته تماس بگیرند واگر شکایت آنان برای کمیته مسجل شود،از کشور مربوطه می خواهند که دنبال شخص قربانی بگردد و مکان وی را مشخص کند.
این اولین کنوانسیونی است که درآن ناپدیدشدگی اجباری صریحاً ممنوع شناخته شده است تا پیش از این ناپدیدشدگی اجباری به عنوان نقض سایر حقوق موجود در معاهدات چون مصونیت از شکنجه، حق آزادی یا حق زندگی ملاحظه می گردید. در حالی که ناپدیدشدگی اجباری چیزی ورای این دیدگاه های موجز و متفاوت است. در واقع آن عبارت است از انکار اجباری چیزی ورای این دیدگاه های موجزو متفاوت است. در واقع آن عبارت است از انکار نمودن هستی فرد ربوده شده و ندادن اطلاع از وی به خانواده اوست این مساله تنها در کنوانسیون فوق آمده است زیرا در کنوانسیون مذکور انحصاراً به مسئله ناپدید شدن اجباری پرداخته شده است. به علاوه اینکه بسیاری قواعد الزام آور در متن کنوانسیون آورده شده است که قبلاً در هیچ معاهده حقوق بشری ذکر نشده است.
گفتار سوم: گزارشگران ویژه
بوسیله قطعنامه51/2005، کمیسیون حقوق بشر خواستار گزارشگران ویژه جهت ارائه توصیه نامه هایی در گزارشات سالانه شد و بر این اساس گزارشگران ویژه در چهارمین جلسه خود گزارش مربوط را به شورای حقوق بشر تسلیم نمود.
فعالیت های گزارشگران ویژه در اجرای وظایف خود:
مطابق دستور جلسه شصت و دومین نشست مجمع عمومی فعالیت های آنان به صورت خلاصه عبارت است از:
ارائه گزارش به شورای حقوق بشر
مطالعه پیرامون بهترین رویه های اجرا شده به منظور ارائه تصویه نامه
بازدید رسمی از کنیا

مطلب مرتبط :   دانلود مقاله با موضوع مفهوم گروه اجتماعی

Close Menu