پایان نامه درمورد اعتماد به نفس

پایان نامه درمورد اعتماد به نفس

دانلود پایان نامه

 

گافمن معتقد که استیگما نوع خاص ارتباط یک ویژگی با یک تصور قالبی است و تصدیق کرد که استیگما یک نوع زبان ارتباطی است. همان طور که تأکید گافمن بر یک ویژگی است، جونز، فارینا، مارکوس و میلر (1984) اصطلاح مارک را برای توصیف موقعیت نابهنجاری که جامعه تعریف می کنند و باعث می شود افراد دارای آن موقعیت نابهنجار (مارک دار) معیوب و مطرود به شمار آیند، به کار بردند. (رضایی دهنوی؛ نوری؛ جعفری و فرامرزی، 1388: 406).
کراکر، ماژور و استیل(1998) ذکر کردند که استیگما موقعی روی می دهد که فردی یک ویژگی یا مشخصه غالباً عینی داشته باشد که هویت اجتماعی او را به صورت بی ارزش کردن وی پوشش دهد، تا جایی که ویژگی های دیگر وی هر چند مثبت و برجسته باشد در پرده آن ویژگی منفی پنهان شود.
تعریف عملیاتی: روان شناسان اجتماعی، استیگما را کاربرد خاصی از تصورات قالبی، پیش داوری و تبعیض می دانند. فلان، لینک و داویدو (2005) سه عملکرد مشترک استیگما و پیش داوری را بهره کشی و سلطه جویی، تحمیل هنجار و طرد نادرست می دانند. گویه های نیازهای عاطفی در این پژوهش با استفاده گویه های ابزار به کار رفته توسط زاهد و خیری خامنه (1390) و رستگار (1393) مورد سنجش قرار گرفته است. بر این اساس به منظور سنجش این متغیر از پاسخگو پرسیده می شود: لطفا نظرات خود را درمورد عبارت های زیر بیان کنید؟
با حضور من در جامعه، مردم دیدی منفی نسبت به من به عنوان یک زن دارند.
وقتی طرز فکر مردم نسبت به من منفی باشد، نیازی نمی بینم رفتار غلط خود را اصلاح کنم.
وقتی هنگام شب بیرون از خانه باشم، مردم به چشم یک گناهکار به من نگاه میکنند.
وقتی زیاد در جامعه حضور داشته باشم، مردم دید خوبی نسبت به من ندارند.
حضور من در بیرون از خانه موجب قطع شدن رابطه دوستان و آشنایان با من میشود.
افراد جامعه من را یک انسان لایق تلقی نمی کنند.
جامعه با من، بر اساس تصورات نادرست رفتار می کند.
برای سنجش این سازه، 7 سوال در یک طیف لیکرت 5 قسمتی (کاملا موافقم، موافقم، بی نظر، مخالفم، کاملا مخالفم) ارزش گذاری شده است که از 1 تا 5 امتیاز به آن اختصاص داده شده است، کمترین امتیاز 7و بیشترین امتیاز 35 می باشد و مجموع امتیازات پاسخگو، میزان ترس فرد از بدنام شدن با حضور داشتن در جامعه را مشخص می کند.
گویه های مربوط به تن آرایی
تعریف نظری: خودآرایی و تزیین خویشتن با پویایی خویشتن مرتبط است. در این معنا، پوشاک علاوه بر آن که وسیله ی مهمی برای پنهان سازی یا آشکارسازی وجوه مختلف زندگی شخصی است، نوعی وسیله خودنمایی نیز محسوب می شود؛ چرا که لباس آداب و اصول رایج را به هویت شخصی پیوند می زند (گیدنز،1385: 95). به اعتقاد گیدنز، حالات چهره و دیگر حرکات بدن فراهم آورنده ی قراین و نشانه هایی است که ارتباطات روزمره ی ما مشروط به آنهاست. این مفهوم از طریق 10 گویه در چهار بعد (خودنمایی، رسیدگی به خود، مدیریت بدن و پوشش)و در قالب طیف لیکرت (کاملا موافقم، موافقم، بی نظر، مخالفم، کاملا مخالفم) سنجیده شده است.
تعریف عملیاتی: گویه ها به شرح زیر می باشد:
برای بیرون رفتن از منزل آرایش می کنم
سعی می کنم همیشه اندامی متناسب داشته باشم.
سعی می کنم همیشه پوستی شاداب داشته باشم.
لباس هایی می پوشم که اندامم در آن نمایان باشد.
زمان زیادی را صرف نظافت، آرایش روزانه(آرایش مو، صورت، ناخن و …) برای بهبود ظاهرم می کنم.
برایم مهم نیست که لوازم آرایشیم چه مارکی دارد مهم این است که همیشه آرایش داشته باشم.
به جراحی های پلاستیک برای زیبایی صورت و بدنم فکر می کنم.
من معتقدم که داشتن اندامی زیبا موجب اعتماد به نفس بالا می شود.

مطلب مرتبط :   منابع و ماخذ تحقیق راهنمایی و رانندگی

Close Menu