پایان نامه حقوق :
جنگ های آینده

پایان نامه حقوق : جنگ های آینده

دانلود پایان نامه

دولت خوانده در اجرای اصل آلوده کننده_پرداخت کننده، یعنی اثبات استنکاف خوانده از تامین هزینه های مالی اجرای تمهیدات پیش گیرانه موضوع فعالیت اقتصادی یا صنعتی مورد دعوا می تواند مبانی مستحکم برای استقرار مسئولیت جبران خسارت علیه دولت خاطی فراهم آورد.
بنابراین اصل آلوده کننده_پرداخت کننده هم می تواند به عنوان منبع حقوقی طرح یک دعوی زیست محیطی پیش گیرانه برای تامین هزینه های جلوگیری از بروز آسیب زیست محیطی مورد استفاده قرار گیرد و هم در دعوی جبران خسارت زیست محیطی می تواند مبنای اثبات تخلف و استقرار مسئولیت دولت خوانده دعوا از انجام وظایف قانونی و قراردادی قرار گیرد.
مبحث دوم: ارکان مسئولیت دولت نسبت به تخریب محیط زیست در حقوق ایران و حقوق بین الملل
امکان طرح یک دعوی زیست محیطی علیه دولت را می توان مولود تحقق مسئولیت حقوقی برای دولت در اثر تخریب محیط زیست دانست. فارغ از اینکه استقرار مسئولیت برای دولت، امکان طرح چه نوع دعاوی حقوقی را فراهم می آورد، شناخت ارکان مسئولیت دولت نسبت به تخریب محیط زیست نقش کلیدی در طرح یک دعوا دارد. البته همانند سایر مباحث مطروحه در این پایان نامه ارکان مسئولیت حقوقی یک دولت در اثر تخریب محیط زیست لازم است در بعد داخلی و بین المللی مورد بررسی قرار گیرد. در این مبحث مراد از مسئولیت دولت، مسئولیت به معنای خاص یعنی جبران خسارت ناشی از تخریب محیط زیست می باشد. این در حالی است که تنها این نوع از مسئولیت نیست که در این پایان نامه مورد بررسی قرار می گیرد. بلکه هدف اصلی نگارنده بر این است که با تاکید بر مسئولیت حقوقی دولت ها در قبال محیط زیست در مرحله قبل از بروز خسارت زیست محیطی، امکان دادخواهی علیه یک دولت را که مظنون به ایراد خسارت احتمالی در آینده به محیط زیست می باشد تبیین گردد. در فصل سوم از این پایان نامه به تفصیل در خصوص این نوع از مسئولیت در قالب خواسته های حمایتی یا پیش گیرانه از تخریب محیط زیست سخن خواهیم راند و در این مبحث در خصوص ارکان مسئولیت دولت ها به جبران خسارت زیست محیطی بحث می نماییم. بر این اساس بایسته است به بررسی لزوم تحقق ارکان ذیل در حقوق داخلی و بین المللی در عرصه مسئولیت دولت ها در قبال تخریب محیط زیست بپردازیم: 1-زیان، 2-فعل زیانبار، 3-رابطه سببیت
گفتار اول: زیان زیست محیطی
از دوره های اولیه تاریخ انسان با طبیعت درگیر بوده است. بعد از رشد علم و تحولات رنسانس و انسان محوری اروپایی کم کم فرآیند تخریب محیط زیست شروع شد. اصالت مصرف و اصالت سود ، اصول حاکم بر این تفکرات و رویکردها بود. در قرن 18 و 19 تا جنگ جهانی دوم دولت ها و افکار عمومی متوجه مساله ی تخریب محیط زیست شدند. دیدگاه های استفاده غیر ابزاری از طبیعت پا به عرصه ظهور گذاشتند. انسان طبیعت را به سلطه خود درآورد و دیگر مقهور آن نبود. از 1970 نوعی آگاهی زیست محیطی شکل گرفت و دولت ها به فکر کنترل مساله ی محیط زیست افتادند. این امر موجب شد دولت ها تکلیف به حفاظت از محیط زیست پیدا کنند، و در قوانین داخلی مساله مسئولیت دولت ها در قبال زیان های زیست محیطی مورد توجه قرار گرفت. در1990 نظریات توسعه پایدار مطرح شد و توسعه وجه زیست محیطی پیدا کرد. یعنی رشد و توسعه بایستی با احترام به طبیعت باشد. این بحث نوعی قید و بند برای تفکرات اصالت مصرف و سود به شمار می آمد.

از سال 1948 به بعد طبق طبق آمار 50% راهپیمایی مردم دنیا بخاطر مسایل زیست محیطی من جمله بدی آب و هوا و کمبود آب و مساله لایه ازون صورت گرفته است. این موضوع نشان می دهد کره زمین میراث مشترک بشر است و تا به امروز به خاطر بی اعتنایی به طبیعت فجایع بزرگی رخ داده است. یخ های قطب جنوب رو به آب شدن گذارده، کوههایی که امروزه در بحث راهسازی و مسکن شکافته می شود توازن زمین را در مقابل زلزله از بین می برد. در برخی از اقیانوس ها تپه های بزرگی از مواد زاید و پلاستیکی شکل گرفته و سالها طول میکشد تا جذب شوند.در این میان برخی دولت ها صرفا به فکر توسعه هستند. برخی دولت ها نیز فقط به فکر حفظ محیط زیست هستند. این دو تفکر با هم در جنگ و مواضعه هستند و راهپیمایی ها در راستای حمایت از دیدگاه دوم است.در غرب مساله ی محیط زیست جنبه ی تبلیغی نیز پیدا کرده است. کشیش ها و پاپ ها در کشورهای جهان سوم مثل آفریقا برای تبلیغ دین خود برای گسترش مسیحیت ، میخواهند نشان دهند که اسلام به مساله ی محیط زیست بی توجه است. قوانین زیست محیطی قصد دارند الزامات زیست محیطی را بعنوان قید و شرط بر فعالیت های انسان بار کنند. ماده 8 ق.مدیریت خدمات کشوری این وظیفه را به عهده دولت قرار داده است. در ایلات متحده آمریکا آقای بوش اعلام میکند عضو پروتکل کیوتو نمی شود و چین به همین مانند. چرا که نگاه آنها فقط مبتنی بر توسعه است. برخی دولت ها معتقد به این هستند که محیط زیست بایستی در بلند مدت حفظ کرد. پس نوع نگاه دولت بسیار موثر است در قوانین زیست محیطی. جنگ های آینده بر سر تقسیم آب خواهد بود، در برخی کشورها در کنار پمپ های بنزین پمپ هوای پاک قرار داده شده است.
در بحث از مسئولیت دولت به جبران خسارت زیست محیطی اولین رکنی که می بایست در دادگاه به اثبات برسد این است که خسارت و آسیبی به محیط زیست وارد آمده است. تعریف خسارت زیست محیطی و انواع ضرر و خسارت قابل مطالبه و همچنین شرایط آن ضرر رکنی است که در حقوق ایران و حقوق بین الملل می بایست به شکل مجزا مورد بررسی قرار گیرد. چرا که در یک دعوی داخلی در حقوق ایران و در یک دعوی فراملی در حقوق بین الملل به تناسب مورد، دفاع متفاوتی طرح می گردد. لذا در این گفتار به بررسی آسیب و خسارت زیست محیطی در حقوق داخلی ایران و اسناد بین المللی می پردازیم.
الف) زیان زیست محیطی در حقوق ایران
1-تعریف زیان به محیط زیست در حقوق ایران
در ایران با تصویب قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست در سال 1353 نگاه جدید به محیط زیست شکل گرفت. قبل از آن هم بصورت پراکنده قوانینی بوده است. با انقلاب اسلامی و تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی خلا قانون اساسی مشروطه طی اصول 50 و 45 برطرف شد و نگاه جامع به حفظ محیط زیست شکل گرفت که مخالفی هم نداشته است. این نشان دهنده توجه نظام حقوقی است. به مرور در حوزه های مختلف آلودگی آب با قانون توزیع عادلانه آب 1361، قانون حفظ کاربری اراضی زراعی، قانون مدیریت پسماندها 1382، قوانین زیست محیطی شکل گرفتند.
یکی از مشکلات عمده ی محیط زیست مربوط به بعد قانون گذاری است. بعنوان مثال در گذشته در تصادفات عابر پیاده می بایست ثابت کند راننده وسیله نقلیه تخلف کرده تا مسئول باشد. لیکن بعدها بخاطر حمایت از عابر پیاده اصل بر مسیولیت راننده وسیله نقلیه قرار داده شده است. در مقوله محیط زیست هم قانون گذاری باید متناسب با تخلف و خسارت رشد کند یعنی اصل باید بر جبران خسارت قرار داده شود و مبنای مسئولیت در خسارت به محیط زیست باید مسئولیت مطلق باشد نه تقصیر. یعنی هرکس به محیط زیست خسارت وارد کند، باید جبران کند. بدون پذیرش هیچ استدلالی برای رفع تقصیر. به عنوان مثال جریمه دو میلیونی برای شکار یک یوزپلنگ در معرض خطر انقراض اصلا کارآیی زیست محیطی ندارد چرا که هر قسمت از بدن این موجود را میتوان به قیمت گزاف تری فروخت. از این مسئله تحت عنوان فروش جرم یاد می شود.همچنین در مورد خاک و آلودگی خاک از سال 1388 اگرچه لایحه ای اریه مجلس شده لیکن هنوز به تصویب نرسیده است و امروزه خاک ایران برای کشورهای عربی خلیج فارس قاچاق می شود. آلودگی ریزگردها نیز به خاک مربوط می شود.
به طور کلی در بحث مسئولیت مدنی در حقوق ایران ضرر به عنوان رکن اصلی استقرار مسئولیت به مفهوم نقصانی که در چیزی حاصل می شود و خسارت به کار می رود. این مفاهیم را می توان برگرفته از عرف دانست لیکن تشخیص مصادیق منطبق بر ضرر به عهده عقل است. بنابراین در تعریف ضرر و خسارت زیست محیطی می توان گفت: زیان به محیط زیست اعم است از تخریب، آلودگی مادی یا معنوی به محیط زیست. تخریب عبارت است از هر گونه تغییر در منابع طبیعی و محیط زیست که تعادل طبیعت و تنوع زیستی را در معرض خطر قرار دهد. آلودگی را می توان یکی از مصادیق تخریب دانست. در اصطلاح زیست محیطی آلودگی عبارت است از هرگونه تغییر در ویژگی های اجزای تشکیل دهنده محیط زیست به نحوی که کما فی السابق قابل استفاده نباشد و به طور مستقیم یا غیر مستقیم منافع و حیات موجودات زنده را به خطر اندازد.
ابعاد جدید آسیب زیست محیطی عبارت است از آلودگی هوای شهر تهران، استفاده ی بی رویه از سموم دفع آفات که موجب تخریب جامعه زیستی شده است. آلودگی ناشی از ریزگردها در غرب و جنوب کشور مثل اهواز که در نتیجه ی قطع درختان نخل و خشکاندن تالاب هاست. همچنین دچار مصرف بی رویه سفره های آب زیرزمینی هستیم. تغییرات ایجاد شده در فصول و بهم خوردن الگوهای آب و هوایی من جمله خسارات وارده به محییط زیست
هستند.
بطور کلی مشکلات زیست محیطی به سه سطح محلی، ملی و بین المللی و جهانی قابل دسته بندی است. تغییرات آب و هوایی جزء قسم اخیر هستند. خشکسالی ها و سیل ها و تخریب لایه ی اوزون را می توان از ناهنجاری های آب و هوایی دانست. تغییرات ژنتیکی را میتوان از مشکلات در سطح ملی دانست. تهاجم شانه داران در دریای خزر گونه های آبی هستند که زیست بوم اصلی آنها دریای خزر نیست. این نکته در مورد محیط زیست اثبات شده که یک چیز در همه چیز تاثیر دارد. افزایش دمای زمین در اثر گازهای گلخانه ای موجب آب شدن یخ ها شده است. در نتیجه تلف شدن خرسهای قطبی و ازدیاد گونه جانوری که غذای خرسها بوده مثل فک ها یا از بین بردن مارها موجب ازدیاد موش ها خواهد شد. فلذا این قبیل دستکاری ها بایستی با تامل صورت پذیرد. فلذا محیط زیست گرایان مخالف تغییر محیط زیست در نتیجه رشد علم و تکنولوژی نیستند بلکه صرفا رعایت اصل احتیاط را ضروری می دانند. به عنوان نمونه دیگر ملی میتوان به افزایش بروز سیل در استان گلستان در نتیجه قطع بی رویه درختان اشاره کرد. متاسفانه علم و تکنولوژی امروزه برای تخریب محیط زیست به کار می رود. هدف حقوق محیط زیست بازگرداندن علم و تکنولوژی در مسیر حفاظت از محیط زیست و در تنگنا قرار دادن اقتصاد توسط اکولوژی می باشد.
در استان قم 14هزار هکتار درخت انار ازبین رفته است. در تهران فضای کمی برای این همه خانه و ساختمان وجود دارد. بایستی در نظر داشتکه مشکلات زیست محیطی غالبا در ابتدا سهل و کوچک شمرده می شوند و متاسفانه رفته رفته به یک مشکل بزرگ بدل شده و گریبان گیر محیط زیست می شود. فلذا اجرای عملی اصول احتیاط و پیشگیری در عرصه محیط زیست بسیار حائز اهمیت بوده و برای محیط زیست مفیدتر از میزان خسارات بعدی خواهد بود.
2- انواع زیان زیست محیطی قابل مطالبه در حقوق ایران
همان طور که از تعریف ارائه شده در خصوص زیان زیست محیطی برمی آید، می توان گفت ضررهای وارده به محیط زیست دارای انواع متنوعی بوده که می بایست قابلیت مطالبه هریک از آن ها را به تفکیک بررسی نمود، که ذیلاً به بررسی این انواع می پردازیم.
1-2) ضرر بالفعل و بالقوه
در برخی از کتب حقوقی این تقسیم بندی را تحت عنوان ضرر حال و آینده مورد بررسی قرار داده اند که به نظر نگارنده عنوان ضرر بالفعل و بالقوه تناسب بیشتری با مفهوم این اقسام ضرر زیست محیطی دارد. بدین توضیح که در حادثه یا واقعه ای که محیط زیست را متأثر قرار می دهد همگی تاثیرات بالفعل نبوده بلکه برخی از این اثرات در آینده به فعلیت می رسند و در حین بروز حادثه زیست محیطی جنبه بالقوه دارند. سوراخ شدن لایه ازن را می توان نمونه بارزی از آسیب به محیط زیست دانست که تاثیرات سوء وارده در نتیجه آن به کره زمین در آینده ای نه چندان دور از زمان وقوع آن حادث می شود و حدوث این ضرر در آینده حتمی و غیر قابل اجتناب است. این ویژگی ضرر زیست محیطی بالقوه آن را از ضرر احتمالی در آینده تمیز داده و موجب می شود قابلیت مطالبه برای آن همچون ضرر بالفعل پدید آید. در حقوق ایران با تمسک به وحدت ملاک از ماده 5 قانون مسئولیت مدنی می توان به نظر مقنن در امکان مطالبه چنین زیان هایی دست یافت.
2-2) ضرر مستقیم و غیر مستقیم
در تقسیم بندی دیگری که می توان برای ضررهای وارده به محیط زیست در نظر گرفت می توان به انواع ضرر مستقیم و غیرمستقیم اشاره نمود. در نظام حقوقی ایران خسارتی قابل مطالبه از عامل زیان می باشد که مستقیماً از عمل زیان بار مرتکب حاصل شده باشد و جبران ضرر غیرمستقیم قابل مطالبه نیست. این مبنا را می توان از تنقیح مناط در مفاد مواد 520 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 4 آیین نامه اجرایی قانون بیمه اجباری وسیله نقلیه موتوری زمینی برداشت نمود.


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   پایان نامه با موضوع فناوری اطلاعات در مدیریت زنجیره تامین

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3- شرایط ضرر زیست محیطی قابل مطالبه
مسلماً با وجود انواع مختلف از ضررهایی که امکان ایراد آن ها به محیط زیست وجود دارد نمی توان قائل به قابل مطالبه بودن تمامی آنها لااقل در سیستم حقوقی فعلی ایران بود. بنابراین ضرری که جبران آن مطالبه می شود می بایست دارای شرایطی باشد تا دولت ملزم به جبران آن باشد. مهم ترین این شرایط و ویژگی ها را می توان در موارد ذیل دانست.

1-3) جبران پذیر بودن ضرر
در مباحث آتی خواهیم گفت که جبران خسارت مالی وارده به محیط زیست تنها یکی از راه های جبران خسارت زیست محیطی می باشد. حتی بایستی گفت پرداخت غرامت یا جبران مالی نسبت به سایر شیوه های جبران، من جمله اعاده به وضع سابق دارای رتبه متأخری می باشد. بنابراین باید توجه داشت که خسارات و آسیب هایی که از جانب اشخاص به محیط زیست وارد می آید دارای 2 جنبه مادی و معنوی است. در قابلیت جبران خسارت مادی وارده به محیط زیست با پرداخت غرامت تردیدی نیست. لیکن گاهی خسارت وارده جنبه معنوی بالایی نیز دارد. همانند موردی که با احداث یک سد آبی در منطقه جغرافیایی نا مناسب سبب نابودی دشت های پایین دست و گلزارهای طبیعی فراهم آید. در این چنین مواردی زیبایی بصری از دست رفته در این مناطق را می توان نوعی زیان معنوی به محیط زیست دانست که البته انسان ها نیز از این چنین خساراتی شدیداً متأثر می گردند. به عنوان نمونه دیگر خشک شدن زاینده رود در شهر اصفهان تاثیر منفی چشمگیری در روحیه شهروندان اصفهانی به جای می گذارد که آن را می توان نوعی خسارت و ضرر معنوی به حال محیط زیست و انسان ها دانست. در این موارد اگر چه خسارات قابل ترمیم با غرامت نیستند لیکن جبران مالی از طریق پرداخت غرامت 2 فایده عمده دارد. نخست آنکه شرایط احیای محیط زیست را سهل می نماید. دوم آنکه جنبه بازدارنده و پیشگیرانه برای سایرین خواهد داشت.
2-3) جبران نشده بودن ضرر
یکی از شرایط و ویژگی های ضرر زیست محیطی که امکان مطالبه جبران آن را فراهم می آورد عبارت است از جبران نشده بودن ضرر. بدین توضیح که اگر دولت با ارتکاب عملی موجب بروز خسارت زیست محیطی گردد و متعاقباً نسبت به ترمیم آن خسارت برآید و آن را برطرف سازد نمی توان وی را وادار به پرداخت غرامت نیز نمود. همچنین اگر خوانده محکوم به پرداخت خسارت مالی گردد نمی توان وی را هم زمان به ترمیم و احیای همان خسارت نمود. لیکن بایستی توجه داشت که غرامت اگر به عنوان جریمه و ضمانت اجرای کیفری جریمه اخذ شود منافاتی با الزام به اعاده به وضع سابق به عنوان ضمانت اجرای حقوقی ندارد. بلکه این دو نمی توانند به طور هم زمان ضمانت اجرای مسئولیت حقوقی دولت قرار گیرند.
3-3) مالیت داشتن و ملک بودن موضوع ضرر
به طور کلی در بحث مسئولیت مدنی در حقوق ایران لازم است موضوع ضرر مالیت داشته باشدو در ملکیت دیگری قرار داشته باشد تا بتوان جبران ضرر وارده به آن را مطالبه نمود. این مهم از بررسی ماده 1 قانون

مطلب مرتبط :   پایان نامه :استان کرمانشاه

دیدگاهتان را بنویسید

بستن منو