پایان نامه ارشد رایگان درباره برنامه ریزی توسعه شهری

پایان نامه ارشد رایگان درباره برنامه ریزی توسعه شهری

دانلود پایان نامه

‏ طرح های ساختاری در واقع تصمیمات و سیاست های کلان یک ناحیه (عمومآ در مقیاس ‏یک شهرستان) را برای بیست تا سی سال آینده تعیین می کنند و در اختیار مقامات محلی‏ و عموم مردم آن ناحیه قرار می دهند. بنابراین تعیین سیاست های کلان در اینگونه طرح ها باید بگونه ای باشد که با تغییرات احتمالی در آ ینده در عرصه های علمی، سیاسی، اقتصادی، ‏اجتماعی، و … قابلیت اجرایی خودرا حفظ کنند. به همین علت این طرح ها تنها به ‏موضوعات کلی و زیربنایی می پردازد. از سوی دیگر، همواره راه برای انجام مطالعات دقیق تر ‏در هنگام تهیه طرح های محلی و نیز امکان تغییر در سیاست های کلی طرح های ساختاری ‏وجود دارد (پیتر نیومن و دیگران، 1387،ص.66).  

‏ طرح های ساختاری در انگلستان در واقع حلقه واسط بین برنامه ریزی های ملی ‏منطقه ای در سطح محلی(شهرها) هستند که توسط دولت مرکزی تهیه شده و تصویب و ‏ابلاغ می گردند. پس از ابلاغ این طرح ها هر یک از شوراهای شهر می باید یک برنامه(طرح) خاصی برای توسعه شهر خود تهیه کند که شرایط و شرح خدمات آن توسط حکومت ‏محلی(شورای شهر) تهیه می شود. طرح های محلی می باید سیاست گذاری های کلان طرح های ‏ساختاری را مدنظر قرار دهند و البته مجازند در خصوص شهر خود هر گونه تصمیم گیری ‏مقتضی را، مشروط بر رعایت سیاست های کلان ملی، اتخاد نمایند(بری ‏کالینگورس، ١٣٨٧،ص.106 ‏).
‏در طرح های ساختاری سیاست های کلان ملی انگلستان در حوزه توسعه شهری در ‏آیین نامه هایی که آنها را آیین نامه سیاست های برنامه ریزی- Planning Policy Guidance Notes ‏ – می نامند تصویب و به حکومت ابلاغ می گردند(پیترنیومن و دیگران ،1387،ص.65)
‏ در آئین نامه های سیاست های برنامه ریزی مرتبط با طرح های ساختاری به دو دسته از ‏آئین نامه های مرتبط با توسعه همه جانبه شهری برخورد می کنیم: آئین نامه های موضوع محور و آئین نامه های پهنه- محور. آئین نامه های موضوع- محور به مباحثی چون کمربندهای سبز، مسکن، بافت های تاریخی و امثالهم می پردازند؛ در حالی که آئین نامه های پهنه محور ‏مرتبط با مقیاس بوده و شامل راهنمایی هایی در حوزه مسائل منطقه ای و امثالهم می باشند (پیترنیومن و دیگران ،1387،ص.65).
‏ طرح های ساختاری بطور عمده بشکل گزاره های نوشتاری(سیاست گذاری و تعیین ‏ضوابط کلی) و نیز طرح های شماتیک و نمودارها (به عوض نقشه های مرسوم در طرح های جامع) تهیه، تصویب و ابلاغ می گردند(بری کالینگورس، ١٣٨٧،ص.106).
محتوای طرح های محلی
‏طرح های محلی از تنوع گسترده ای برخوردارند. طرح های ساختاری چارچوبی کلی را برای ‏تهیه طرح های محلی در اختیار قرار می دهند و طرح های محلی، سیاست های طرح های ساختاری را با دقت و تفصیل هرچه بیشتر تبیین می کنند. این طرح ها، همچنین، عموم ‏مردم را از مقاصد و تصمیمات مدیران و مسئولان شهری و فراشهری، و نیز مالکان زمین را ‏از احتمال بروز تغییراتی در منافع شان مطلع می نمایند. مسئولیت دیگر طرح های محلی ‏هدایت هدفمند فعالیت های عمرانی و کسب و کار به سوی عرصه های مناسب است. به ‏همین دلیل طرح های محلی همیشه با نقشه های دقیق و گزارش کتبی همراه هستند.
‏ویژگی های طرح های ساختاری- محلی ( طرح های توسعه یکپارچه)
‏ ویژگی های طرح های ساختاری- محلی و مجموعه آنها تحت عنوان طرح های توسعه ‏یکپارحه شهری و منطقه ای را می تو.ن به قرار زیر بر شمرد :
طرح های ساختاری – محلی اسنادی برای تصمیم گیری ها، برنامه ریزیها، مداخلات و یا ‏نظارت بر آنها هستند؛
این طرح ها اهداف، سیاست ها و راهکارهای مداخله در فضای زیست انسانی را مشخص می نماید
در مجموعهاین طرح ها نحوه و روش های متناسب مااخلات در فضا در سطوح مختلف ‏یعنی اینکه چه کاری، چگونه، چه موقع و در کجا باید انجام شود به شکلی دقیق و در قالب ‏نقشه های دقیق، نمودارها و اسناد کتبی عرضه می شوند؛
تصمیمات اتخاد شده در این طرح ها تنها شامل تعیین کاربری اراضی نیست، بلکه ‏موضوعات بسیاری مانند بهسازی مناطق مسکونی، توسعه پایدار، پاکسازی محیط زیست، ‏مداخله در بافت های فرسوده، و امثالهم را نیز در بر می گیرند.
چون در مقیاس بالاتر یعنی در سطح امور ملی این گونه طرح ها می باید با یکدیگر هماهنگ باشند، برای تحقق این امر و نیز تحقق محلی آنها نیاز به روابط نزدیک و مستمر ‏بین نهادهای مختلف دولتی در این عرصه است (بری کالینگورس١٣٧٨ ‏؛ پیتر نیومن و دیگران، ١٣٨٧ ‏).
مجموعه طرح های ساختاری – محلی یا طرح های توسعه و عمران یکپارچه
‏هر طرح ساختاری( به عنوان طرح بالادست ) به اضافه کلیه طرح های محلی که در چارچوب و بر اساس سیاست های آن تهیه می شوند ( به عنوان طرح های پایین دست ) در ‏مجموع طرح توسعه و عمران یکپارچه برای یک ناحیه را تشکیل می دهند ( مهدیزاده و دیگران ١٣٨۵ ‏). بدین ترتیب، مشخص می گردد برای ‏براساس جهت گیری ها و سیاست های آن طرح تعداد‏ی طرح محلی تهیه می شوند.
‏ نکته قابل توجه دیگر در این زمینه آنست که، از آنجایی که طرح های محلی نیز د‏ر ‏نهایت باید د‏ر مراجع رسمی به تصویب برسند و مراحل قانونی را طی کنند، هم از نظر زمان ‏مورد نیاز، و هم از نظر روابط متقابل بین سیاست مداران دولت مرکزی با دولت ها و ‏حکومت های محلی، موقعیت حساس و گاه شکننده ای دارند. به ویژه آنکه با تغییر در ‏الگوی مدیریت سیاسی تغییراتی در ‏فرایند های مرتبط با تهیه و تدوین طرح های ساختاری و محلی و وزن و جایگاه هریک بوجود می آید (مدنی پور ١٣٨1‏؛ کالینگورس ١٣٨٧). این طرح ها کلیه نتایج طرح های زیردست را با یکدیگر هماهنگ می سازد و مجموعآ یک طرح کامل و دارای تمامیت ارائه می نماید. این طرح ها همان طرح های ‏ساختاری نخستین هستند که از تلفیق و هماهنگی طرح های پایین دست محلی پدید ‏می آیند و برای پرهیز از کاستی های موجود درتهیه و اجرای طرح های ساختاری – محلی پیشنهاد شده اند.
‏رویه تولید طرح های مذکور، که آنها را طرح های توسعه و عمران یکپارچه نامیده اند، ‏بسیار مشابه نحوه تهیه و تنظیم طرح های محلی است، و مانند آنها، باید مراحل قانونی خود ‏را برای تصویب در مراجع رسمی طی نمایند. درحقیقت بخش دوم طرح توسعه یکپارچه ‏بسیار شبیه به طرح محلی است. رویه اصلاح یا بازنگری یک طرح توسعه یکپارچه نیز ‏همانند تهیه آن، باید همان مجاری تصویب را طی نماید. انطباق بخش اول و دوم، از آنجایی ‏که هر دو بخش توسط یک مرجع تهیه می شود، مشکلات بسیار کمتری نسبت به طرح ساختاری و طرح های محلی مرتبط با آن دارد که در برخی موارد روابط مسئولین مشکلاتی برای آنها پدید می آورد.
‏ تهیه این دسته از طرح ها ضرورتآ دارای دست آوردهای جدیدی هستند که جمع بندی و ‏یکپارچه سازی آنها در بالادست ایجاب می کند که راهبردها و سیاست های کلان در ‏طرح های ساختاری نیز تغییر نموده و هر طرح ساختاری، براساس آنچه در این فرایند حاصل شده، مجددآ تدوین گردد. بدین ترتیب مشخص می گردد که طرح های ساختاری، به ‏عنوان طرح های بالادست، همچنان به قوت خود باقی هستند ولی تضاد و تناقض آنها با طرح های محلی، بدین ترتیب، به حداقل میرسد و فرایند های بروکراتیک نیز کاهش ‏می یابند. از سال 2004 ‏و با تصویب قانون جدید در این زمینه مراحل اجرایی طرح های ‏ساختاری سرعت بیشتری گرفتند. (تقدسی ١٣٨٨ ‏ص.4٣ ‏- 4٢ ‏: ‏سعیدنیا ١٣٨٢ ‏. ص. ٨٨ ‏). ‏
از جمله تغییرات مهمی که در طول زمان در نظام مدیریت طرح های ساختاری محلی ‏پیش آمده است آنست که در موارد بسیاری شرکت های (خصوصی) توسعه شهری ‏جایگزین دوایر محلی برنامه ریزی و توسعه شهری شده و این تغییر نتایج مثبتی در امر توسعه شهرها داشته است.‏(کالینگورس،1387،ص.111).
‏ در مجموع و بواسطه وجود تحرک و انعطاف حقوقی برنامه های توسعه شهری از طریق اهمیت کم نظیری که به بخش بازخورد ناشی از اجرای برنامه ها در عمل ‏و بروز مسائل جدید داده میشود یک روند ثابت اصلاح و تکمیل مستمر در فرایند کلی ‏شهرسازی در این کشور دیده ‏می شود (تقدسی ١٣٨٨،ص.43‏).
نتیجه گیری
‏ برنامه های توسعه ساختاری، که به عنوان گزینه ای در مقابل برنامه ها یا همان طرح های‏جامع، د‏ر انگلستان و برخی کشورهای دیگر، رواج پیدا کرده‏اند، از جمله روش های نسبتا ‏جدید شهرسازی در جهان هستند که هنوز هم در نقاطی مورد استفاده قرار می گیرند. از ‏خصوصیت های آن یکی انطباق با شرایط سیاسی – مدیریتی – حقوقی است و دوم آنکه این نوع برنامه ریزی توسعه شهری برعکس نمونه سلف خود(طرح جامع) دارای ‏انعطاف بسیار زیاد است به شکلی که از زمان شکل گیری اولیه تا بحال چندین بار در ‏ساختار و محتوای آن تجدید نظر شده است. این بدان علت است که یکی از نواقص عمده ‏طرح های جامع همانا عدم انعطاف آنها در مقابل شرایط و موقعیت های جدید و غیر قابل پیش بینی است. از سوی دیگر، کلیه روش های جدید شهرسازی و از جمله روش برنامه ریزی ‏شهری ساختاری – محلی ساز وکارهای بیشتر و گسترده تری را برای نظارت بر مراحل ‏مختلف تهیه تا اجرای برنامه ها و پروژه های توسعه شهری تعریف کرده و اختیار کرده اند. ‏ویژگی عمده این ساز و کارها حضور و دخالت مستقیم هر چه بیشتر مردم است. ولی نکته مهم تر آنست که، برخلاف کشور ما، روند و رویکرد تدوین و گزینش روش های شهرسازی در ‏انگلستان نیز از کل به جزء است. یعنی اینکه اول کلیات نظری شهرسازی و توسعه همه ‏جانبه شهری مورد بحث و بررسی و تدوین و تصویب قرار گرفته است و سپس به جزئیات ‏آن پرداخته اند. در عین حال بنا به دلایلی که در این فصل مطرح گردید، به نظر نمی رسد ‏که اقتباس از این نوع برنامه ریزی طرح های شهری در ایران اصولا به صلاح کشورما باشد.
فصل ششم

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه درباره ایران باستان

بستن منو