پایان نامه ارشد رایگان درباره اسناد بین المللی

پایان نامه ارشد رایگان درباره اسناد بین المللی

دانلود پایان نامه

ز- عملیات جوشکاری در داخل مخازن ( ماده 10 )  

دسته سوم – کارهای که ذاتاً یا به تبع آثار ناشی از آنها زیان آور می باشند به عبارت دیگر ، ماهیت کار یا وسایل و مواد مورد استفاده در آنها مضر می باشند . این قبیل کارها عبارتند از :
الف – کار مستقیم و مستمر در مشاغل دباغی ، سالامبور سازی و رده پا کنی و نیز مستمر در جمع آوری ، حمل و دفن زباله شهری ( ماده 5 )
ب – جمع آوری و انبار کردن کود و انتقال در واحدهای دامداری و طیور ( ماده 6 )
ج – کار با مواد رادیو اکتیو و قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونساز ( ماده 11)
د – کار در امور سمپاشی باغات و اشجار و مزارع به طور کلی ضدعفونی کردن اماکن ( کاده 14 )
ه – کار مستقیم در امر تولید و ترکیب سموم و حشره کش ها ( ماده 15 )
و – کار با وسایل دارای ارتعاش در حدودی که برای سلامتی کارگر زیان آور باشد ( ماده 16 )
ب- حمل بار سنگین : مطابق ماده 75 قانون کار مصوب 1369 حمل بار بیشتراز حد مجاز با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی ، برای کارگران زن ممنوع است . این ماده تعیین حد مجاز بار منوط به تنظیم دستورالعملی دانسته که توسط شورای عالی کار پیشنهاد و به وسیله وزیر امور کار و امور اجتماعی مورد تصویب قرار گیرد . در این راستا (( آیین نامه مربوط به حمل بار با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی برای کارگران زن و نوجوان )) در جلسه مورخ 25/12/1369 از طرف شورای عالی کار پیشنهاد و در تاریخ 11/1/1370 به تصویب وزیر کار و امور اجتماعی رسید . در این آیین نامه در مرحله اول موضوع آیین نامه مورد تشریح و تعریف قرار گرفته است و به موجب ماده یک : (( منظور از حمل بار با دست و بدون استفاده از وسایل مکانیکی در این آیین نامه عبارتند از بلند کردن ، پایین نهادن ، حمل و جابه جایی اشیاء و بار از نقطه ای به نقطه دیگر توسط یک نفر و بوسیله دست و بدون به کار گیری ابزار و وسایل مکانیکی می باشد . ))
در زمینه میزان بار مجاز برای کارگران زن ، ماده 3 آیین نامه مقرر می دارد : (( حداکثر وزن مجاز برای حمل بار متعارف با دست و بدون استفاده از ابزار مکانیکی برای کارگر زن حدود 20 کیلوگرم می باشد . )) لازم به ذکر است به موجب ماده 7 آیین نامه مذکور ، حمل بار و جابه جایی بار برای زنان در طول مدت بارداری و نیز ده هفته پس از زایمان ممنوع می باشد .
3-4-6-حمایتهای مربوط به جنبه مادری زنان شاغل
3-4-6-1-حمایت از جنبه مادری در حقوق بین المللی کار
در نیم قرن اخیر در سراسر جهان میزان مشارکت زنان در نیروی کار به طور قابل ملاحظه افزایش یافته است . زنان بیشتری به کار مشغول شده اند و حتی دردوران بچه داری آنها بیشتر از قبل به کار اشتغال دارند . در نیمه دوم این قرن ، موضوع حمایت از لحاظ رشد و تکامل رفتارهای محیط کار و ایجاد توقعات و انتظارات تازه در زمینه حقوق زنان کارگر پیشرفت زیادی پیدا کرده است .
مهمترین عناصر حمایت از جنبه مادری عبارتند از :
مرخصی قبل و بعد از زایمان که برای حمایت از سلامتی مادر و فرزند ضروری و لازم است .
مستمری نقدی به عوض بخشی از درآمدی که در این دوره زن شاغل از دست می دهد ، به وی پرداخت می شود و بدین ترتیب زن می تواند در صورت وضع حمل تا قبل از بازگشت به کار ، غرامت دستمزد خود را دریافت کند .
مزایای پزشکی از جمله مراقبتهای قبل از زایمان ، حین زایمان و بعد از آن که سومین عنصر ضروری می باشد .
عناصر اصلی حمایت از جنبه مادری نمی توانند از یکدیگر مجزا و جدا باشند . از آنجا که بسیاری از زنان از طریق اشتغال از مزایا و خدمات بهره مند می شوند ، مسأله امنیت شغلی آنها در دوران بارداری وزایمان مطرح می شود . حق اخذ مرخصی و حق بازگشت به کار پس از دوران زایمان لازم وملزوم یکدیگرند . مستمری نقدی بستگی به وضعیت اشتغال زن دارد خصوصاًدر مواردی که مستمری توسط کارفرما پرداخت می شود . بعلاوه امنیت شغلی می تواند موجب تداوم بیشتر زنان در پرداخت مخارج تأمین اجتماعی شود . معمولاً تأمین اجتماعی مستمری نقدی و مزایای پزشکی را تأمین می کند .
دیگر عنصر مهم حمایت از جنبه مادری شرایط کاری زنان می باشد . به طور کلی شرایط کار زنان باید از لحاظ ایمنی و بهداشت شغلی سالم و بی خطر باشد . اما در دوران بارداری و زایمان لازم است که به نیازهای کارگران زن توجهی خاص شود . کار سخت یا خطرناک یا در واقع هر نوع کاری که ممکن است خطری برای سلامتی مادر یا طفل باشد ، باید ممنوع اعلام و در صورت لزوم کار دیگری به زن محول شود . در نهایت ، رفع تبعیض شغلی اعم از شرایط استخدامی ، دستیابی به آموزش ، امکانات ارتقاء شغلی بخش ذاتی حمایت از جنبه مادری محسوب می شود و برای زنان حق داشتن کار با شرایطی مساوی و برابر با مردان را تضمین می کند .
3-4-7-روند کلی در اسناد بین المللی کار
الف – اسناد بین المللی مربوط به حمایت از جنبه مادری : با عنایت به ضرورت حفظ سلامتی کارگران زن در دوران بارداری و زایمان و جلوگیری از عوارض ناشی از کار کردن در این حالت و آثار نامطلوب آن برای مادر و کودک در نخستین کنفرانس بین المللی کار مقاوله نامه شماره 3 با عنان (( مقاوله نامه مربوط به اشتغال زنان قبل و بعد از زایمان )) تصویب شد . این مقاوله نامه فقط شامل فعالیتهای صنعتی و بازرگانی بود . در مورد فعالیتهای کشاورزی دو سال بعد یعنی به سال 1921 توصیه نامه شماره 12 به نام (( توصیه نامه مربوط به حمایت از زنان شاغل در کشاورزی ، قبل و بعد از زایمان )) از تصویب کنفرانس گذشت . مقاوله نامه شماره 3 در سال 1952 با تصویب مقاوله نامه شماره 103 مورد تجدید نظر قرار گرفت . مقاوله نامه شماره 103 و توصیه نامه شماره 95 که مکمل آن محسوب می شود دارای عنوان (( حمایت از جنبه مادری )) هستند و شامل همه فعالیتها اعم از صنعت ، بازرگانی و کشاورزی می شوند . بدین ترتیب قلمرو مقاوله نامه شماره 103 نسبت به مقاوله نامه شماره 3 گسترده تر است . در عین حال از دیدگاه هر دو مقاوله نامه ، کارگاههای مشمول می تواند متعلق به بخش خصوصی یا عمومی باشد ، کارگران زن در هر سن دارای هر ملیتی که باشند ، خواه ازدواج کرده یا نکرده باشند چنانچه در یکی از فعالیتهای فوق مشغول باشند ، مشمول مقررات مقاوله نامه خواهند بود . با توجه به اینکه قلمرو مقاوله نامه شماره 103 بسیار وسیع است کشورهایی که بدان ملحق می شوند می توانند برخی از فعالیتها را مستثنی نمایند . این استثناها که اساساً شامل کارگاههای خانوادگی می شود ممکن است برخی فعالیتهای دیگر را هم در بر بگیرد . بدین ترتیب این مقاوله نامه استثنا نمودن برخی مشاغل غیر صنعتی از جمله کارهای کشاورزی (غیرزراعی ) ، کار خانگی دارای مزد در کارگاههای خانوادگی و انجام امور خانه داری ونیز مشاغل مربوط به حمل و نقل دریائی را مجاز اعلام نموده است . البته دولتی میتواند به این موارد استثنائی توسل جوید که قبلاً همرا با سند الحاق ریال مشاغل استثنا شده را طی اعلامیه ای متذکر شده باشد و در گزارش سالیانه خود راجع به اجرای مقاوله نامه باید وضعیت اجرایی و قانونی خود را در رابطه با موارد استثناء شده و حدود پیشرفتی که درراه شمول مقررات مقاوله نامه به مشاغل استثناءشده حاصل گردیده به دفتر بین المللی کار اعلام و گزارش نماید .
اگر تأثیر مقاوله نامه های یاد شده را بر اساس تعداد کشورهایی که بدانها ملحق شده اند بسنجیم نتیجه چندان رضایت بخش نیست زیرا به مقاوله نامه شماره 3 فقط 28 کشور پیوسته اند ( نه کشور آفریقائی ، نه کشور در قاره آرمیکا و ده کشور در قاره اروپا ) و به مقاوله نامه شماره 103 تنها 22 کشور ملحق شده اند . ( دو کشور از آفریق ، شش کشور درقاره آمریکا ، یک کشور در قاره آسیا و سیزده کشور در قاره اروپا ) با توجه به اینکه برخی از کشورها پس از الحاق به مقاوله نامه شماره 103 انصراف خود را نسبت به الحاق قبلی به مقاوله نامه شماره 3 ، اعلام داشته اند و برخی کشورها به هر دو پیوسته اند تعداد کل کشورهایی که به این مقاوله نامه ها ملحق شده اند جمعاً از سی ونه کشور بیشتر نیست .

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درباره سوره مبارکه توبه

بستن منو