منبع پایان نامه درمورد رسول خدا (ص)

منبع پایان نامه درمورد رسول خدا (ص)

دانلود پایان نامه

علت اصلى برخورد پیامبر با ابوعفک، تبلیغ بر ضد اسلام و تحریک و تهییج دشمنان براى مبارزه با دولت نوپاى اسلامى بود. ابوعفک در اشعارى مى‏گوید: مدت‏ها زندگى کردم و جمعى را باوفاتر از اوس و خزرج ندیدم که کوه‏ها را به لرزه درآوردند و سستى در آنان راه ندارد، اما سوارى [پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله ] نزد آنان آمد و به اسم حلال و حرام میان آنان جدایى افکند. اى قوم من! اگر خواهان عزّت و پادشاهى بودید بهتر بود از تُبّع پیروى مى‏کردید. دستور قتل ابوعفک، شاعر یهودى، که پیامبر را هجو نموده بود، صادر شد و سالم بن عمیر، این دستور را در سال دوم هجرى اجرا کرد.  

عصماء دختر مروان
زنى از قبیله بنى امیه بن زید (از اهل مدینه) بود که مردى از بنى خطمه او را به زنى گرفته بود و چون جریان قتل ابوعفک را شنید منافق شده و درباره عیبجوئى مسلمانان و دیانت مقدس اسلام اشعارى گفت. عصما در اشعار خود، قبایل اوس و خزرج را به خاطر پیروی از پیامبرصلی الله علیه وآله نکوهش می کرد و آنان را به خروج از آیین پیامبر تشویق می نمود . او از دشمنان پیامبرصلی الله علیه وآله می خواست تا در یک فرصت مناسب آن حضرت را ترور کنند .
رسول خدا (ص) که آن اشعار را شنید فرمود: آیا کسى نیست که انتقام مرا از دختر مروان بگیرد؟ مردى از بنى خطمه که نامش عمیر بن عدى بود و در محضر رسول خدا (ص) نشسته بود این سخن را از رسول خدا (ص) شنید و چون شب فرا رسید به خانه آن زن رفت و او را به قتل رساند، و چون صبح شد به نزد آن حضرت آمده عرضه داشت: یا رسول الله من آن زن را کشتم. حضرت فرمود: اى عمیر خدا و رسولش را یارى کردى. عمیر گفت: آیا کشتن او موجب گرفتارى من (بدست افراد بنى خطمه) نخواهد شد؟ حضرت فرمود: کسى درباره او نزاع نخواهد کرد. عمیر که این سخن را شنید به نزد بنى خطمه که اختلاف زیادى درباره خون آن زن کرده بودند باز گشته و با اینکه آن زن پنج پسر بزرگ داشت به آنها گفت: اى بنى خطمه دختر مروان را من کشته‏ام اکنون هر کارى از دستتان بر می آید نسبت به من انجام دهید! و این حرف سبب شد که اسلام در میان قبیله مزبور رونق بگیرد و افرادى از آن قبیله که مسلمان شده بودند و تا به آنروز اسلام خود را مخفى می داشتند دین خود را آشکار کنند و افراد دیگرى هم از آن قبیله وقتى شوکت اسلام را در آن روز مشاهده کردند مسلمان شدند.
ابو رافع، سلام بن ابی الحقیق
او مردی تاجر و از ثروتمندان و رهبران یهودیان خیبر بود . ابو رافع از کسانی بود که در نبرد احزاب، قبایل و گروه های مختلف عرب را علیه پیامبرصلی الله علیه وآله متحد کرد و قبیله غطفان و دیگر قبایل مشرکان را با اموال بسیاری علیه پیامبرصلی الله علیه وآله کمک می کرد. ابو رافع با اقدام های خود در نبرد احزاب با تمام وجود علیه مسلمانان وارد جنگ شده بود و اگر امدادهای خداوند نبود، او و سایر هم پیمانانش، پیامبرصلی الله علیه وآله و اسلام را بکلی نابود کرده بودند . بدیهی است که امثال ابو رافع در آینده نیز از دشمنی خود علیه پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله دست بردار نبودند . با این وصف رسول خداصلی الله علیه وآله حق داشت که به کارشکنی های او پایان دهد .
یسیر بن رزام (اسیر بن رزام)
پس از کشته شدن ابو رافع، یسیر بن رزام به ریاست خیبر بر گزیده شد . او پس از انتخاب شدن به نزد قبیله غطفان و دیگر قبایل عرب رفت و آنان را به جنگ با پیامبرصلی الله علیه وآله برانگیخت . وقتی این خبر به پیامبرصلی الله علیه وآله رسید، ابتدا در باره درستی آن تحقیق کرد . آنگاه سی نفر از مسلمانان را نزد یسیر فرستاد تا به او امان دهند که با وعده سرپرستی خیبر به یسیر، او را نزد پیامبرصلی الله علیه وآله ببرند . یسیر نخست پیشنهاد پیامبرصلی الله علیه وآله را پذیرفت و همراه مسلمانان عازم مدینه گردید . ولی در میان راه از تصمیم خود پشیمان شد و در پی فرصت بود تا عبدالله بن انیس راترور کند . یسیر برای این منظور چند بار دستش به سوی شمشیر عبدالله رفت که عبد الله از قصد یسیر آگاه شد، او را بر زمین زد و هلاک کرد .
چنانچه مشاهده می شود در این ماجرا، اولا یسیر قصد ترور عبدالله بن انیس را داشت و او در دفاع از خود، یسیر را کشت ، ثانیا هدف مسلمانان ابلاغ پیام پیامبر بود نه کشتن یسیر، ثالثا محل زندگی یسیر خیبر بود نه مکه و رابعا کشتن یسیر در حال دفاع بود نه به صورت غافلگیرانه.
بررسی:
شیوه مبارزه یهود با پیامبر (ص) کاملا متفاوت با شیوه و روش مبارزه دیگر دشمنان اسلام بود . آنان از حربه شعر استفاده می کردند که تاثیر آن به مراتب بیشتر از شمشیر بود . کسی که مختصر آشنایی با تاریخ عرب داشته باشد، به میزان تاثیر شعر در میان عرب آگاه است .
عرب قومی عاطفی بود که عواطف و احساسات سهم بزرگی در زندگی آنان داشت . شعر تاثیر فراوانی در میان آنان داشت و عواطف و احساسات آنان را به شدت تحریک می کرد . مدح شاعران یکی از افتخارات اقوام عرب به شمار می آمد و مذمت و بدگویی آنان عیب و نقص بزرگی شمرده می شد و سرافکندگی قوم مذمت شده را در پی داشت . در جنگ ها شعر تاثیر شمشیر را در مقابل دشمن داشت و جنگجویان را به شجاعت و پایداری در برابر دشمن وامی داشت . شعر اسلحه ای برنده همانند دیگر سلاح ها بود و چه بسا تاثیر آن از دیگر سلاح ها بیشتر بود .
با توجه به تاثیری که شعر در میان عرب داشت، شعرای یهود بر خلاف تعهدی که به پیامبر (ص) سپرده بودند، تهاجم گسترده ای را علیه اسلام آغاز کردند .
ادامه این وضع پیامبر اکرم (ص) و مسلمانان را از هر سو دچار مشکلات جدی و فرساینده ای می کرد . از این رو، پیامبر اکرم (ص) از جهات گوناگون حق دفاع از خود داشت; چراکه:
اولا: یهودیان بر اساس پیمانی که با پیامبر (ص) بسته بودند، متعهد شده بودند که با دست، زبان و اسلحه، آشکارا و پنهان، در شب و روز علیه پیامبر دست به اقدام نزنند . از این رو، تهاجم آنان ظلم و ستم آشکار و نقض پیمانی بود که خود پذیرفته بودند هر کس به دیگری ظلمی روا دارد، سزاوار قتل است .
ثانیا: تبلیغ اسلام حق مسلم پیامبر بود و هیچ کس حق نداشت او را از این کار باز دارد . ولی یهود با ترور شخصیت پیامبرصلی الله علیه وآله و بد نام کردن او نزد اعراب مانع تبلیغ اسلام و دعوت پیامبر (ص) می شدند .
ثالثا: یهودیان به زشت ترین شیوه، زنان مسلمان را مورد تعرض خود قرار داده بودند و پیامبر اکرم (ص) حق داشت برای دفاع از حیثیت و آبروی زنان مسلمان، از آنان دفاع کند .
مجموعه عوامل فوق به پیامبر (ص) حق می داد که برای جلوگیری از ادامه تهاجم وحشیانه یهود تدبیری بیندیشد .
رسول خدا (ص) برای این کار از دو راه می توانست وارد عمل شود، نخست آن که به طور مستقیم با آنان وارد جنگ شود و دوم آن که مخفیانه تنها عوامل توطئه را از میان بردارد . راه اول زیان های فراوانی هم برای یهود و هم برای مسلمانان در پی داشت . از این رو، بهترین راه برای این کار، راه دوم بود که زیان آن مستقیما متوجه عوامل توطئه می گردید .
اقدام پیامبر (ص) اقدامی کاملا قانونی و شرعی در جهت حفظ امنیت و دفاع در مقابل تهاجم یهودیان بود و هرگز از مصادیق ترور به شمار نمی آمد .
نتیجه گیری :
در مجموع، در برخورد پیامبر با یهودیان، باید گفت: مهم‏ترین عامل برخورد پیامبر خیانت یهود، پیمان‏شکنى و مبارزه علیه اسلام و شخص پیامبر بود که با توجه به پیمانى که پیامبر از همان ابتداى ورود به مدینه با یهودیان منعقد ساخته بود، در صورت پیمان‏شکنى مجاز به کشتن مردان، به اسارت بردن زنان و فرزندان و به غنیمت بردن اموال آنان بود و برخورد با این قبایل پیمان‏شکن یهودى گاه با تخفیف اعمال مى‏شد. کشتن ابوعفک، عصماء و ابورافع به دلیل اقدامات و تحریکات آن‏ها علیه اسلام و شخص پیامبر بود که منجر به قتل آن‏ها شد.

مطلب مرتبط :   منابع تحقیق درمورد ایمان و عمل صالح

بستن منو