منبع پایان نامه درباره زمان پیامبر

منبع پایان نامه درباره زمان پیامبر

دانلود پایان نامه

 

وی قتاده بن دعامه سدوسی و ساکن بصره بوده است و از انس ابی الطفیل، ابن سیرین، عکرمه و عطاء بن ابی رباح احادیث خود را نقل میکرده است وی دارای حافظه قوی و اطلاع گستردهای در شعر عربی و ایام و انساب عرب بود و متبحری در زبان تازی بوده است به همین جهات در تفسیر قرآن شهرتی فراوان به دست آورد که سعید بن مسیب در حق وی گفت: هیچ عراقی بهتر و کارآمدتر از قتاده نزد من نیامد. قتاده از اکابر محدثین عامه در بین تابعین است، او شیخی بود دارای سر و ریشی قرمز و از او معلوم بود که از محّبان علی(ع) است، از آن جهت که سخنی از خالد بن عبدالله ملعون در مورد علی(ع) شنیده به پا خواست و در حالی که میگفت «زندیق وَ ربِّ الکعبه زندیق» او را ترک کرد.
3- ابوصالح باذان
وی ابوصالح باذان یا باذام بصری از تابعین مشهور است، محمد بن سائب کلبی صاحب تفسیر الآتی از او زیاد روایت کرده است. او از شیعیان ثقه میباشد. شیخ مفید در کتاب کافئه خود( الکافئه فی ابطال الخاطئه) بعد از حدیثی که سندش این طور است: ابان من عثمان عن اخلج عن ابی صالح عن ابن عباس الخ میگوید: این حدیث صحیح الاسناد و واضح الطریق جلیل الرّواه است. اگر او از ثقات شیعه نبود برکسی که آگاه به اصول علم جرح و تعدیل است مخفی نمینماند عامر شعبی نسبت به ابوصالح معترض بود و به او میگفت:« تفسّر القرآن…» تو قرآن تفسیر میکنی درحالی که نمیتوانی قرآن بخوانی. این مطلب به دلیل اعجمی بودن وی است که نمیتوانست قرآن را مانند اعراب بخواند. وی به عکرمه میگفت:« مولای من علی(ع) اعلم از مولای تو ابن عباس است.
3-10-1-3-3-گروهی دیگر از مفسران قرن دوم به بعد
1-عطاء بن ابی سلمه خراسانی(؟)
2- محمد بن سائب کلبی(146ه)
3- علی بن ابی طلحه( 146ه)
4- قیس بن مسلم کوفی(؟)
5- سلیمان بن مهران( 148ه)
6-مقاتل بن سلیمان ازدی خراسانی(150ه)
7- ضحاک بن مزاحم هلالی( 105-102)
عطیه بن سید عوفی جدلی کوفه( 111ه).
3-10-1-5-انواع روشهای تفسیری
قرآنپژوهان و مفسران، روشهای تفسیری را براساس معیارهای متعددی، تقسیمبندی کردهاند، از جمله( معیار مذهب تفسیری، تخصص علمی مفسران، اعتبار تفسیر و منابع و مستندات تفسیر و…). بررسی معیارهای مذکور، نشان میدهد که هیچ یک، به اندازهی منابع و مستندات تفسیر، برای تعیین چگونگی کشف مقاصد آیات قرآن، مفید نمیباشد. چرا که منابع و مستندات تفسیر، به منزلهی ابزار مفسر در آیات است که مفسر براساس آنها، کلام خود را به عنوان تفسیر کلام خدا و معنی و مقصود آیات الهی قلمداد میکند و معیارهای دیگر چون گرایشهای مذهبی یا تخصصی علمی مفسر، جنبهی نظری داشته و به اندازهی منابع مفسر مؤثر نمیباشند. روشهای تفسیر – براساس منابع تفسیری- به صورتهای مختلفی، تقسیم شده است.
برخی آن را به« تفسیر مأثور و تفسیر به رأی» تقسیم میکند. و برخی نیز آن را به روش تفسیر نقلی، تفسیر به رأی، تفسیر اجتهادی و عقلی، اشاری، رمزی، جامع ، هرمنوتیک، قرآن به قرآن و … تنظیم مینمایند. از جمله تقسیمبندی جامع دربارهی روشهای تفسیری میتوان به تقسیمبندی آیت الله معرفت اشاره کرد.
الف)تفسیر مأثور، که شامل تفسیر قرآن به قرآن، تفسیر قرآن به سنت، تفسیر قرآن به سخنان صحابه، تفسیر قرآن به سخنان تابعین است.
ب)تفسیر اجتهادی که براساس نظر و استدلال عقلانی است و با توجه به قدرت علمی و فنون و علوم مفسران به سبکهای مختلف تقسیم میشود، از جمله سبک مذهبی، کلامی، صوفی، عرفانی( باطنی)، فلسفی، لغوی و ادبی و …
1-تفسیر مأثور( روایی)
تفسیر نقلی عبارت است از تفسیر قرآن براساس احادیث و روایات منقول از حضرت رسول اکرم(ص) و روایات و احادیث منقول از صحابه و تابعین( از نظر اهل سنت) و روایات منقول از ائمه طاهرین(ع) از نظر شیعه که از زمان پیامبر(ص) شروع گردید و میتوان آن را به عنوان اصیلترین شکل تفسیر و ریشهدارترین طریق درک معانی و معارف آیات قرآن در میان دانشمندان اولیه علوم اسلامی به شمار آورد. زیرا اعتماد مسلمانان در فهم قرآن به احادیث و روایاتی بوده که از پیامبر(ص) ، ائمه(ع) ،یاران و اصحابشان در مورد تفسیر قرآن نقل شده است. به دلیل اتصال تفسیر نقلی به منبع وحی، از طریق نقل و سماع حدیث، نزدیکترین و سالمترین راه وصول به حقایق قرآنی را انتخاب کردند و کمتر احتجاج به اجتهاد شخصی و تعقل و تفکر داشتند و نخستین دورهی تفسیر قرآن و همچنین گرایش مفسران اولیه این روش را ایجاب مینموده است.
بررسی منحنی نوسانات تاریخ علم تفسیر روشنگر این واقعیت است که گر چه روش( تفسیر نقلی) به دلایل شرایط فوق پدید آمد ولی پس از مدتی نفوذ خود را از دست داد و جای خود را به روش( تفسیر به رأی) سپرد. ولی پس از مدتی به دلیل تندرویهایی که در زمینه اعمال نظریه اصالت عقل و اعتماد آرای ظنی و اجتهادی به عمل آمد بار دیگر روش« تفسیر نقلی» به عنوان عکس العمل تندرویهای مزبور احیا شده از نو جانی تازه به خود گرفت».حال گاهی از روایت به عنوان روش تفسیر استفاده میشود یعنی روایت به عنوان منبع در تفسیر قرار میگیرد و گاهی هم روایات بر فکر مفسر تأثیر گذارده و جهتگیری خاصی در تفسیر شکل میگیرد که در این نوع بیشتر شخص مفسر و افکار او مطرح است.
در بیان آسیبشناسی تفسیر مأثور، وجود اسرائلیات و احادیث جعلی به عنوان آسیب جدی این روش مطرح است که از قوت این روش تفسیری میکاهد و شایسته است که این احادیث( جعلی و اسرائلیات) از سایر احادیث تفکیک شود.
2-تفسیر عقلی( اجتهادی)

مطلب مرتبط :   تحقیق با موضوع استدلال استقرایی

Close Menu