منبع مقاله درمورد کشورهای توسعه یافته

منبع مقاله درمورد کشورهای توسعه یافته

دانلود پایان نامه

نمودار شماره (17-4)- متوسط سهم کدهای درآمدی هفتگانه در ترکیب درآمد شهرداری لامرد طی دوره 1391-1385
بررسی عملکرد درآمد شهرداری لامرد در سالهای 1390-1385 نشان میدهد که درآمدهای حاصل از عوارض یا مالیاتهای محلی که مهمترین منبع درآمدی شهرداریها در نقاط گوناگون دنیا است 05/40 درصد از کل درآمدهای دریافتی این شهرداری را به خود اختصاص داده است. زیر بخشهای این ردیف حکایت از این دارد که نزدیک به 99 درصد از درآمدهای به دست آمده از این ردیف تنها وابسته به عوارض ساختمانی میباشد و تنها 1 درصد مربوط به دیگر گونههای عوارض بوده است.
سایر منابع تأمین اعتبار با نسبت میانگین، برابر 92/18 درصد از کل درآمدهای دورهی مورد نظر برای شهرداری لامرد در مرتبه دوم ردیف درآمدی جای دارد. زیر بخشهای این ردیف نیز برای شهرداری لامرد شامل فروش اموال منقول و غیر منقول میباشد. بها خدمات و درآمدهای موسسات انتفاعی شهرداری با درصد 44/12 بخش دیگری از منابع درآمدی طی این دوره بوده است. عوارض اختصاصی با 71/11 درصد بخش مهمی را به خود اختصاص داده است. شمارهگذاری خودروها، عوارض کارخانجات و عوارض خدمات پارکینگ از اقلام تشکیل دهنده این بخش از درآمدها بوده است.
در میان منابع کسب درآمد برای شهرداری لامرد، درآمد حاصل از اموال و وجوه شهرداری کمترین میزان را به خود اختصاص داده است که علت این امر ناشی از عدم برخورداری این شهرداری از سرمایه گذاری در بخشهای عمومی و خصوصی میباشد.  

با توجه به آنچه در بخش تحلیل اقتصاد شهری در شهر لامرد بیان گردید میتوان گفت که شهرداری لامرد از ظرفیتهای بسیاری در نظام اقتصاد شهری به خصوص در زمینه فعالیتهای صنعتی و خدماتی برخوردار است که علت اصلی آن نیز نزدیکی به سایتهای صنعتی نفت و گاز در جنوب کشور می باشد که علی رغم این قابلیتهای فراوان شهرداری این شهر همچنان بر عوارض ناشی از ساخت و ساز متکی است.
نگاهی واقع بینانه به روند تغییرات درآمد شهرداری طی سالهای اخیر نشان میدهد از جمله مشکلات شهرداری لامرد در زمینه تأمین مالی عدم پرداخت عوارض توسط شهروندان و عدم پویایی و تحرک اقتصادی بر اثر نبود زیربناهای قوی اقتصادی و تولیدی با وجود قابلیتهای گسترده جهت توسعه صنایع و تزریق سرمایه از سایر کشورها توسط افرادی که سالها است در آن سوی مرزها به کار مشغولند میباشند، در حال حاضر شهرداری این شهر را در وضعیت نامناسب مالی و اعتباری قرار داده است. چنین شرایطی لزوم سیاستگذاری جدی و مؤثر در اداره امور مالی شهرداری را الزامی میسازد. در این وضعیت، راه حل اصلی تکیه بر منابع درآمدی واقعی برای شهرداری است که مهمترین آنها در فصل پنجم بیان میگردند.

مطلب مرتبط :   پایان نامه درمورد علامه طباطبایی

بخش چهارم: مقایسه ترکیب نظام درآمدی شهرهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد

نمودار شماره (18-4)- متوسط سهم (درصد) کدهای درآمدی هفتگانه در تأمین مالی شهرداریهای شهرهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد در طی دوره 1390-1385
نمودار شماره (18-4) نشان دهنده نقش هر کد درآمدی در تأمین مالی شهرهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد در طی دوره 1390-1385 میباشد. همانطور که مشاهده میگردد کد 1000 (عوارض عمومی) تأمین کننده اصلی درآمد شهرداری لامرد و کد 7000 تأمین کننده اصلی درآمد شهرداریهای ارسنجان و صفاشهر میباشد.
در حالی که عوارض عمومی حدود 40 درصد از درآمدهای شهرداری لامرد را به خود اختصاص داده است این گونه عوارض حدود 21 تا 24 درصد درآمدهای شهرداریهای ارسنجان و صفاشهر را شامل شده است. اما آنچه در ترکیب نظام درآمدی شهرداریها در هر سه شهر ذکر شده مشترک میباشد سهم عمده عوارض بر ساختمانها و اراضی در درآمدهای حاصل از عوارض عمومی میباشد (سهم ارسنجان 59 درصد، صفاشهر 78 درصد و لامرد 53 درصد است.)
نتایج حاصل از بررسی ترکیب نظام درآمدی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه (در فصل سوم) بیانگر این واقعیت است در حالی که در شهرهای کشورهای در حال توسعه 27/47 درصد از کل عوارض را مالیات بر املاک و مستغلات تشکیل میدهد در شهرهای مورد بررسی عوارض نوسازی سهم بسیار اندکی (سهم ارسنجان 16/3 درصد ، صفاشهر 93/0 و لامرد 72/3) از عوارض را به خود اختصاص میدهند. در کشورهای توسعه یافته نیز حدود 50 درصد از درآمدهای شهرداریها را مالیاتها تشکیل میدهند که در این میان مالیات بر املاک و مستغلات عمده این مالیاتها است که حکومتهای محلی خود قادر به تعیین نرخ آنها میباشند.
بیشترین میانگین سهم درآمد حاصل از کد عوارض اختصاصی (کد 2000) متعلق به ارسنجان با حدود 23 درصد و کمترین درصد متعلق به لامرد با حدود 12 درصد میباشد. سهم کد 3000 نیز در تأمین مالی شهرداریهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد حدود حدود 10 تا 13 درصد میباشد که در این میان شهرداری صفاشهر با دارا بودن کارخانه سنگ شکن بیشترین سهم را نسبت به دو شهر دیگر دارا میباشد.
درآمد حاصل از اموال و وجوه شهرداری با کد 4000 که ناشی از سرمایهگذاری شهرداریها در بخشهای عمومی و خصوصی و درآمد حاصل از اموال شهرداری مانند بازارهای روز و هفتگی هر شهر میباشد، در حالیکه سهم ناچیزی در ترکیب درآمد شهرداریهای دو شهر صفاشهر و لامرد دارد (خصوصاً در شهر لامرد که تنها 99/0 درصد از درآمد این شهرداری را تأمین میکند)، که از علل آن میتواند آگاهی اندک شهرداریها در شهرهای کوچک از برنامههای مناسب سرمایهگذاری در بخشهای اقتصادی ناشی گردد، این کد درآمدی در شهر ارسنجان حدود 10 درصد تأمین مالی این شهر را در دوره 1390-1385 به عهده داشته است.
در مورد کد 5000 (کمکهای دولتی) که کمتر از 10 درصد از درآمدهای این سه شهر را به خود اختصاص میدهد (بیشترین سهم متعلق به شهر لامرد با میانگین 33/8 درصد و کمترین سهم متعلق به صفاشهر با میانگین 69/0 میباشد.)، میتوان گفت اگرچه به دنبال اجرایی کردن قانون خودکفایی شهرداریها در کشور این درصد ( حدود 10 درصد) نشان از موفقیت اجرایی کردن این قانون دارد.
اما همانطور که قبلاً نیز اشاره گردید کاهش سهم شهرداریها از پرداختهای وزارت کشور علاوه بر اینکه با یک روند نامنظم و بدون برنامهریزی در حال اجرا است ( مثلاً در حالی که سهم شهرداری صفاشهر از این پرداختها در سال 1387، 792 میلیون ریال بوده است اما این بودجه در سال بعد یعنی 1388 برای شهرداری این شهر به صفر میرسد)، همچنین اجرایی کردن این قانون بدون تعریف کردن منابع جدید درآمدی باعث بهرهگیری شهرداریها از منابع ناپایدار درآمدی گردیده است (بالا بودن سهم عوارض عمومی در تأمین درآمد شهرداریها که حدود 90 درصد زیرردیفهای این کد عوارض بر زمین و ساختمان میباشد) که این دو عامل امکان برنامهریزی موثر را از شهرداریها صلب میکند.
همچنین مطالعات نشان میدهد کمکهای بلاعوض در شهرهای کشورهای در حال توسعه 57/22 درصد از درآمد این شهرها را شامل میشود و در کشورهای توسعه یافته مانند امریکا 30 درصد، آلمان 3/27 درصد و اسپانیا 5/34 درصد از منابع درآمدی شهرداریها را این گونه کمکهای مالی به خود اختصاص میدهد.
بررسی درآمد حاصل از اعانات، هدایا و داراییها (کد 6000) بیان میکند که سهم شهرداری صفاشهر نسبت به دو شهر ارسنجان و لامرد از این کد درآمدی بیشتر بوده است. درآمد حاصل از این کد درآمدی در شهر صفاشهر نشان میدهد که حدود 93 درصد از آن را خودیاری شهروندان به خود اختصاص داده است. تحلیل ترکیب درآمد دو شهر ارسنجان و لامرد نیز در بخشهای قبلی این فصل نشان داد که این شهرداریها بیش از آنکه از زیر بخش خودیاری شهروندان و کمکهای مؤسسات گوناگون بهره برداری نمایند، درآمد خود را از جرایم مانند جریمه حق تشرف و کمیسیون ماده 100 دریافت میکنند.
نمودار (18-4) نشان میدهد سایر منابع تأمین اعتبار (کد 7000) در شهرداریهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد دومین رتبه را در میان منابع درآمدی به خود اختصاص میدهد، مهمترین زیرردیفهای کد 7000 در شهرهای کوچک مورد بررسی شامل فروش اموال غیر منقول (خصوصاً زمین) بوده است و استقراض سهم بسیار ناچیزی (میانگین 87/1 درصد) در تأمین مالی این شهرها داشته است، این درحالی است که در شهرهای کشورهای در حال توسعه سهم استقراض 8/5 درصد میباشد.
بر این اساس میتوان گفت سه شهر ارسنجان، صفاشهر و لامرد علی رغم برخورداری از قابلیتهای اقتصادی فراوان، عمده درآمد خود را از منابع ناپایداری مانند عوارض عمومی و فروش اموال غیرمنقول خود تأمین میکنند، در حالی که همانطور که قبلاً نیز اشاره گردید شهرداریهای موفق چه در کشورهای در حال توسعه و چه کشورهای توسعه یافته به خوبی توانستهاند از منابع پایداری که در اقتصاد شهری وجود دارد بهرهبرداری نمایند و نه تنها بر مشکلات مالی خود فائق آیند بلکه موفق شدهاند با رونق بخشی به سه بازار عمده اقتصاد شهری خود یعنی بازار زمین، کار و سرمایه، کیفیت زندگی ساکنان شهرها و به تبع آن رضایت مندی شهروندان از خدمات ارائه شده را ارتقاء ببخشند.

مطلب مرتبط :   بخش بهداشت و درمان

بخش پنجم: مقایسه ترکیب نظام درآمدی شهرهای ارسنجان، صفاشهر و لامرد با کلانشهرهای ایران
با در نظر گرفتن مطالعات گذشته در زمینه ترکیب نظام درآمدی شهرداریها در کلانشهرهای ایران و تقسیم بندی منابع درآمدی آنها در قالب 5 دسته عوارض، فروش خدمات، کمکهاى بلاعوض، استقراض و سایر منابع، بنابراین در این بخش جهت مقایسه ترکیب نظام درآمدی شهرهای مورد بررسی (ارسنجان، صفاشهر و لامرد) با کلانشهرهای ایران ابتدا سعی گردید منابع درآمدی این سه شهر نیز در همین قالب دسته بندی گردد. دسته بندی به صورت زیر انجام گرفت:
1- عوارض شامل:
عوارض توأم با مالیات وصولی در محل

Close Menu