منبع مقاله درباره 
رضایتمندی، رضایت از زندگ، رضایت از زندگی، رضایت زناشویی

منبع مقاله درباره رضایتمندی، رضایت از زندگ، رضایت از زندگی، رضایت زناشویی

دانلود پایان نامه

ند دراز مدت باشد ؛ بنابراین می تواند هدفی واقع بینانه تر برای وجود انسان باشد ( آیزنک،۱۹۹۰ (.شادکامی (شادمانی ) احساسی است که همه خواهان آن هستند اما تعداد کمی از ما به آن دست می یابیم. نشانه مشخص چنین احساسی، قدردانی ، احساس درونی، احساس رضایت و علاقه به خود و دیگران است. عادی ترین حالت ذهنی همه، حالت خشنودی و شادی است. شادکامی، قضاوت فرد از درجه یا میزان مطلوب بودن کیفیت کل زندگی می باشد(وینهاون ،۱۹۸۸) .
از طرفی دیگر صمیمیت یکی از نیازهای زندگی زن و شوهری است و در عین حال از ویژگی های بارز یک زوج موفق و شادمان است. عمق صمیمیتی که افراد در رابطه خود ایجاد می کنند به میزان زیادی بستگی به توانایی آنها برای ارتباط دقیق ، موثر و روشن با افکار، احساسات، نیازها ، خواسته ها و تمایلاتشان دارد. بنابراین یادگیری چگونگی ارتباط کارآمد نخستین گام در فرایند ایجاد یا افزایش صمیمیت در هر رابطه ای به شمار می رود(باگاروزی ،۲۰۰۱ ).
شاد کامی و صمیمیت در ازدواج با ارزش است ،زیرا تعهد زوج ها را نسبت به ثبات ارتباط محکم می کند و به طور مثبتی با سازگاری و رضایت از زندگی زناشویی و همچنین تداوم آن روابط در دراز مدت ایفا می کند .
ب -فرضیات فرعی
فرضیه ۱:بین شادکامی و رضایت از زندگی زناشویی زوجین دانشجو رابطه وجود دارد.
براساس نتایج پژوهش بین شادکامی و رضایت زناشویی رابطه مستقیم و معنا داری وجود دارد .بدین معنا که هر چه شادکامی زوجین بالا باشد از رضایتمندی بالاتری برخوردار هستند.
این نتیجه با پژوهش منصور سودانی (۱۳۸۸) ،نشاط دوست (۱۳۸۶) ،امیری مجد -زری مقدم ( ۱۳۸۹) و نتایج تحقیقات والانینگام، جانسون و آماتو، (۲۰۰۱ ) مبنی بر وجود رابطه بین میزان شادکامی و رضایتمندی زناشویی همخوانی دارد.
این ممکن است به دلیل این باشد که با افزایش شادکامی در زندگی، هیجانات مثبت در زوجین بیشتر شده و باعث می شود که مشکلات را به عنوان یک پدیده مثبت ارزیابی کنند .در این صورت با ارتباط متقابل مناسب که ریشه در هیجانات مثبت دارد مشکلات را حل می کنند و به رضایت در زندگی می رسند. شادی نه تنها به سطح بالایی از عاطفه یا هیجان مثبت بستگی دارد بلکه به سنجش عمیق تر رضایت کلی از زندگی نیز وابسته است. ( آیزنک،۱۹۹۰ ).شادکامی احساسی است که همه خواهان آن هستند اما تعداد کمی از ما به آن دست می یابند. نشانه مشخص چنین احساسی، قدردانی ، احساس درونی، احساس رضایتمندی و علاقه به خود و دیگران است. عادی ترین حالت ذهنی همه، حالت خشنودی و شادی است. شادکامی، قضاوت فرد از درجه یا میزان مطلوب بودن کیفیت کل زندگی می باشد(وینهاون ،۱۹۸۸) . داشتن روابط مثبت با دیگران، هدفمند بودن زندگی، رشد شخصیتی، دوست داشتن دیگران و زندگی از اجزای شادکامی هستند.شوارتز و استراک معتقدند که افراد شادکام کسانی هستند که در پردازش اطلاعات برای خوشبینی و خوشحالی سوگیری دارند یعنی اطلاعات ر ا به گونه ای پردازش و تفسیر می کنند که به خوشحالی آنها منجر می شود(علی پور وهمکاران ،۱۳۸۷).
پیوند شادی و نشاط با شناخت و رفتار با دیگران به خوبی آشکار می گردد و تعامل چنین عواملی است که بررسی هیجان های منفی و مثبت را از اهمیت خاصی برخوردار می سازد . چرا که هیجان های منفی به کاهش سطوح حرمت خود و کیفیت روابط با دیگران منجر می شوند در حالی که هیجان های مثبت ، حرمت خود را افزایش می دهند و به گسترش روابط با دیگران می انجامند . در چهار چوب هیجان های مثبت، نشاط و شادی هیجانی است که همه در جستجوی آن هستند و شدت آن نیز مانند هر هیجان دیگری متغیر است .اما باید براین نکته تأکید کرد که نشاط در واقع از جلوه های ظاهری مفهوم عمیق خوشبختی است . نشاط و خوشبختی در زبان عامیانه به احساسی تغییر پذیر وهمجنین به احساس پایدار رضایت کلی از زندگی نسبت داده می شود. از دیدگاه علمی تر خوشبختی بر اساس سطح ارزشیابی کلی مثبت هر فرد از کیفیت مجموعه ی زندگی فعلی وی تعریف می شود ( سانتروک ۷۵، ۱۹۹۱ ).
فرضیه ۲:بین صمیمیت و رضایت از زندگی زناشویی زوجین دانشجو رابطه وجود دارد.
براساس نتایج پژوهش بین صمیمت و رضایتمندی زناشویی رابطه مستقیم و معنا داری وجود دارد. بدین معنا که هر چه صمیمیت زوجین بالا باشد از رضایتمندی بالاتری برخوردار هستند.
نتایج پژوهشهای رویا مشاک (۱۳۸۶) ، اصغری نژاد,دانش (۱۳۸۴) ،سپاه منصور و مظاهری(۱۳۸۵)، کامکار و جباریان( ۱۳۸۵)، ولی بیگی و همکاران(۱۳۸۷) و آکر و دیویس (۱۹۹۲) ، گونزاگا وهمکاران(۲۰۰۱) کرافورد ، فینگ ، فیشر و دیانا (۲۰۰۳) ، لتزنیگر و گوردون (۲۰۰۵) ، هیکمن و همکاران ( ۱۹۹۷ ) دیکسون (۱۹۹۱) ، آوربک ، کمپ و اینگلز (۲۰۰۷) مبنی بر وجود رابطه بین صمیمیت و رضایتمندی زناشویی همخوانی دارد.
در تبیین نتایج بدست آمده می توان گفت که ارتباط نقش مرکزی در ازدواج ایفا می کند (بورلسون و دنتون، ۱۹۹۷) به گونه ای که از لحاظ ویژگی های زناشویی مشخّص شده است که ارتباط موثر و کارآمد میان شوهر و همسر مهم ترین جنبه ی خانواده های دارای عملکرد مطلوب می باشد (گریف، ۲۰۰۰). بک وجونز (۱۹۷۲ به نقل از ساپینگتون، ۱۳۸۲) متوجه شدند که رایج ترین مشکل در ازدواج های نا آرام و پر دردسر همانا ارتباط ضعیف است. به عبارت دیگر موضوعات ارتباطی ممکن است نگرانی ها و دل مشغولی های اوّلیّه ی برخی زوج های مراجعه کننده برای درمان باشد (کار، ۲۰۰۰). رویکردهای ارتباطی اغلب با سه فرض اساسی به بررسی ازدواج و روابط زناشویی می پردازند: ۱- تعارض های زناشویی غیر قابل اجتنابند، هدف درمان های ارتباطی حذف کامل این تعارض ها نیست بلکه تلاش می کنند تا به آنها جهت دهند و آنها را در مسیرهایی سازنده به کار اندازند؛ ۲- ارتباط در دو سطح کلامی و غیر کلامی روی می دهد و یکی از دلایل اصلی بروز اختلاف های زناشویی، ناهماهنگی پیام هایی است که به طور همزمان توسط این دو سطح منتقل می شوند؛ ۳- همسران در شیوه های برقراری ارتباط با یکدیگر تفاوت دارند (سهرابی، ۱۳۸۲). در کل ، یک فرض عمومی این بوده است که علّت بسیاری از مشکلات ارتباطی زناشویی، مهارت های ارتباطی ناکارآمد از طرف همسران می باشد و مطابق با این دیدگاه ادونوهیوو کراچ۱ در ۱۹۹۶ بیان کردند که آموزش ارتباط به عنوان کوششی جهت ترمیم رابطه مسئله دار، مولّفه ای مهم در بسیاری از رویکردهای درمان زناشویی است. (بورلسون و دنتون، ۱۹۹۷) .
صمیمیت یک نیاز روانشناختی اولیه و اصلی درنظر گرفتـه مـی شـود (مـان و بـادر ،۲۰۰۸) بـرای دست یافتن به این نیاز و رشد صمیمیت، ازدواج یک فرصت منحصر به فرد در اختیار می گذارد که فراتر از روابط صمیمانه با دوستان و خویشاوندان است. از اینرو اکثر افراد ازدواج را صمیمی تـرین رابطه و منبع اولیه عاطفه و حمایت میدانند (کریگ، ۲۰۰۰). صـمیمیت یـک مشخصـه کلیـدی ومهم روابط زناشویی و از ویژگیهای بارز یک ازدواج موفق بشمار می آید. ایـن ویژگـی بـه وجـود تعامل بین همسران اشاره می کند. نبود یا کمبود آن یک شاخص آشفتگی در رابطه زناشـویی اسـت هالفورد و همکاران (۲۰۰۵)، صمیمیت زمانی آشکار میشـود کـه ازدواج کارکرد خوبی داشته باشد و فقدان صمیمیت حاکی از این است که رابطه زناشویی عملکـرد ضعیفی دارد.صمیمیت یکی از نیازهای زندگی زن و شوهری است و در عین حال از ویژگی های بارز یک زوج موفق و شادمان است. عمق صمیمیتی که افراد در رابطه خود ایجاد می کنند به میزان زیادی بستگی به توانایی آنها برای ارتباط دقیق ، موثر و روشن با افکار، احساسات، نیازها ، خواسته ها و تمایلاتشان دارد. بنابراین یادگیری چگونگی ارتباط کارآمد نخستین گام در فرایند ایجاد یا افزایش صمیمیت در هر رابطه ای به شمار می رود(باگاروزی ،۲۰۰۱ ).
صمیمیت در ازدواج با ارزش است ،زیرا تعهد زوج ها را نسبت به ثبات ارتباط محکم می کند و به طور مثبتی با سازگاری و رضایت از زندگی زناشویی و همچنین تداوم آن روابط در دراز مدت ایفا می کند (دبرا و ماشک و آرون ،۲۰۰۴). همچنین پژوهش ها بیانگر این واقعیت می باشند که برخورداری از صمیمیت در بین زوج های متاهل ، از عوامل مهم ایجاد ازدواج پایداراست (کرافورد و رودا ، ۲۰۰۴) و اجتناب از برقراری روابط صمیمانه از عواملی است که موجب شکسـت در زندگی خانوادگی خواهد شد(بلوم ،۲۰۰۶ ). نتایج پژوهشهای (صیادپور، ۱۳۸۴) نشان داد که افراد ایمن با ابراز صمیمیت و بیان عواطف خود بر پایه عشق و دوستی شرایطی را فراهم می آورند که موجب برخورداری بیشتر آنان از احساس رضایت می شود؛ در حالی که افراد پرهیزی و دوسوگرا، با فاصله گرفتن عاطفی و اضطراب ، کیفیت ارتباط زناشویی را منفی ارزش گذاری می کنند.
مطالعات و تجارب بالینی نشان می دهند که در جامعه معاصر زوج ها مشکلات شدید و فراگیری را در هنگام برقراری و حفظ روابط صمیمانه و ارضاء انتظارات و نیازهای یکدیگر تجربه می کنند . ایجاد و حفظ صمیمانه روابط و ارضاء نیازهای عاطفی و روانی در جریان ازدواج یک مهارت و هنر است که علاوه بر سلامت روانی و تجارب سالم اولیه نیازمند داشتن نگرش های منطقی و کسب مهارت ها و انجام وظایف خاصی است ( باگاروزی،۲۰۰۱). صمیمیت در ازدواج با ارزش است ، زیرا که تعهد زوج ها نسبت به ثبات ارتباط را محکم می کند و به طور مثبتی با سازگاری و رضایت زناشویی مرتبط است ( هلر و وود ، ۱۹۹۸).
همسران مایلند دیدگاه های مشابهی در مورد صمیمت و خود افشاسازی در رابطه زناشویی داشته باشند، لیکن معلوم گردیده است که زنان خود افشایی در زمینه احساسات را به عنوان صمیمیت زیاد می دانند و مردان داشتن فعالیت های مشترک با همسر را نشانه صمیمت می دانند (مارکمن و کرافت، ۱۹۸۹ به نقل از هالفورد، ۱۳۸۴). نتایج پژوهش اسدبیگی و سپاه منصور (۱۳۸۵) در زمینه رابطه میان عناصر سبک های عشق (صمیمیت، شهوت و تعهّد) و رضایت زناشویی زنان نشان دهنده رابطه معنی دار میان عنصر صمیمیت و رضایت زناشویی بود.
طبق یافته های روان شناسی حدود ۷۵% از اوقات ما صرف ارتباطات انسانی می شود و بر همین مبنا کیفیت زندگی هر شخص بستگی به کیفیت ارتباطات او با دیگران دارد. ارتباط عامل گسترش روابط صمیمی است. در سطح کاربردی ارتباط به زوج ها اجازه می دهد که مشکلاتشان را مورد بحث قرار داده وحل کنند و موضوعات مهم زندگیشان را مورد بحث و بررسی قرار دهند.
برای مثال همسرانی که نمی توانند در قالب ارتباط صمیمی احساساتشان را برای یکدیگر بروز دهند احتمالا در جنبه های مختلف زندگی زناشویی دچار مشکل می گردند و یا زوج هایی که قادر نباشند عدم توافق را به توافق تبدیل کنند اغلب گرفتار چرخه ای از گرفتاری های تمام نشدنی می شوند که برای سال ها تکرار می شود.یک اصل مهم در روابط میان انسانها وجود دارد و آن این است که، تغییر چشم انداز، به تغییر احساس

مطلب مرتبط :   پایان نامه با موضوع آموزش مهارت، سلامت روان، دختران فراری، دانشجویان

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu