منبع مقاله درباره جامعه اسلامی

منبع مقاله درباره جامعه اسلامی

دانلود پایان نامه

مقصود از تنزیل در این روایت، معنای ظاهر از الفاظ قرآن است، یعنی با دیدن و شنیدن لفظ، بی‌درنگ معنا به ذهن راه می‌یابد. منظور امام این است که هر کس به زبان قرآن آشنا باشد مراد خداوند را از ظاهر آیه‌ی یاد شده در می‌یابد.  

در روایتی از امام حسن بیان شده که هر جا در قرآن نام أبرار می‌آید منظور ما أهل بیت هستیم.
بین أبرار و مقرّبان نسبت عموم و خصوص مطلق وجود دارد یعنی همه‌ی مقرّبان از أبرارند ولی همه‌ی
أبرار مقرّب نیستند.
در تعیین مصادیق فردی، برخی از واژگان و جمله‌های قرآن مطلق است و هیچ قیدی برای تعیین، مورد خاصی ندارد، ولی به وسیله‌ی روایات، برخی از مصادیق یا مورد خاص آنها مشخص می‌شود.
ج) ایجاد آلودگی در قلب به وسیله‌ی انجام گناه: هر گناهی بسته به بزرگی یا کوچکی‌اش در قلب ایجاد آلودگی می‌کند و روح را تاریک می‌گرداند. در روایتی از امام حسن در جواب مردی که ادعا می‌‌کرد جانب حضرت علی را دارد آمده که، سیر و سلوک تو در غیر طاعت الهی است زیرا تو در اطاعت معاویه هستی. تو باید در امور دنیای خودت برای امر دین قیام نمایی! در غیر این صورت تو بد عمل می‌کنی اما نیک می‌گویی و همین تو را شامل کلام خداکلاََّ بَلْ رَانَ عَلی‏ قُلُوبهِِم مَّا کاَنُواْ یَکْسِبُون می‌کند .
یکی از گناهان از دیدگاه امام بد عمل کردن شخص، اطاعت از طاغوت زمان می‌باشد و نیک گفتن او این است که شخص خود را طرفدار اولیای الهی می‌داند بدون این که از آنها اطاعت کند.
در تفسیر الدرالمنثور از قول پیامبر أکرم یکی از گنا‌هانی که با تکرار، قلب را می‌میراند، قتل است؛ کشتن سه انسان باعث می‌شود که تاریکی کامل، قلب را فرا گیرد.در همین تفسیر در روایتی دیگر آمده، چهار خصلت است که قلب را فاسد می‌کند: نشستن و همنشینی شخص با احمق در صورتی که مثل او عمل کند، زیادی گنا‌‌‌‌‌هان، خلوت کردن با زنان و بهره بردن از آنان، عمل به رأی زنان و همنشینی با مرده. پرسیدند: منظور از مرده چیست؟ فرمود: هر ثروتمندی که ثروتش او را به بد مستی و تکبر کشا‌نده با‌شد.
د) نوشندگان رحیق مختوم: اول کسی که از شراب خالص مهر زده شده می‌نوشد حضرت علی است. پیامبر در روایتی اشاره می‌کنند؛ اول کسی که از رحیق مختوم می‌نوشد من هستم در حالی که علی نیز با
من است.در این دو روایت، تعارضی نیست زیرا پیامبر و أمیرالمؤمنین هر دو با هم رحیق مختوم می‌نوشند که در یک روایت فقط نام حضرت علی آورده شده و در روایت دیگر نام هر دو بیان شده است.
کسـی که مؤمن تشنـه‌‌ای را سیـراب کنـد،کسـی که در تابستان روزه بگیرد، کسـی که برای غیر خـدا و
محا‌فظت از خودش شراب ننوشد.در بهشت می‌تواند از رحیق مختوم ‌بنوشد.
4.1.2.2. روایات تأویلی
روایاتی که در این قسمت آورده می‌شود بنا به تعریف، روایاتی است که مفاهیم باطنی و لایه‌های درونی آیه را بیان می‌کند.
الف) مطففین کم گذارندگان خمس: در روایتی از امام صادق اشاره شده که خدا‌وند فرمود: منظور از «مطَفِّفین» کسانی هستند که از خمس کم می‌گذارند و در گرفتن غنائم، حقشان را کامل می‌خواهند. منظور ازوَیْلٌ یَوْمَئذٍ لِّلْمُکَذِّبِین تکذیب‌کنندگان جانشین توست ای محمد! منظور ازإِذَا تُتْلی عَلَیْهِ ءَایَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینتکذیب قائم ما می‌باشد که به او می‌گویند: تو را نمی‌شناسیم، تو از فرزندان فاطمه نیستی، همانند آنچه مشرکان به محمد می‌گفتند.
امام با الغای خصوصیت آیه را به مورد خمس تعمیم داده‌اند و در خصوص مسائل اقتصادی جامعه اسلامی توسعه بیشتری قا‌ئل شده‌اند.‌ این روایت بنا به قول برخی مفسرین تأویلی است.
ب) تأویل واژه‌ی ظنّ: در مورد واژه‌ی «ظنّ» روایاتی بیان شد که امام علی به تأویل معنای این واژه اشاره کردند، منظور از تأویل در این جا مراد و مقصود نهایی خداوند از آیات قرآن، اعم از آن که با ظهور ابتدایی لفظ موافق بوده یا با آن مخالف باشد، است.
ج) علی و شیعیان او در بالا‌ترین درجات علّیّین: در روایتی از پیامبر آمده، علی را مخاطب قرار دادند و بیان فرمودند: قبل از خلقت، خداوند من و تو را به صورت دو روح از نور آفرید و ما در زیر عرش الهی تسبیح می‌گفتیم تا آن گاه که خواست آدم را خلق کند من و تو را از یک طینت آفرید، از طینت علّیّین و ما را با آن نور در آمیخت…. سپس آدم را آفرید و آن طینت و نور را در صلب او به امانت گذاشت …. آن نور بین دو چشمش بود و به پیامبران یکی پس از دیگری منتقل شد تا به عبدالمطلب رسید سپس دو نیمه شد از یک نیمه تو و از نیمه‌ی دیگر من آفریده شدم … و خدا به من فرمود: تو را به عنوان جانشین پس از خود انتخاب کنم … و خدا فرمود: اسم تو و علی را بر عرش خویش نوشتم قبل از اینکه مخلوقی را بیافرینم محبت من از آن شما دو تن است، هر کس شما را دوست داشته با‌شد و از شما پیروی کند و ولایت شما را بپذیرد در نزد من از مقرّبان خواهد بود و هر کس ولایت شما را انکار کند و از شما پیروی نکند نزد من از کافران گمراه خواهد بود ….. هیچ کس به اندازه‌ی ذره‌ای نمی‌تواند بین من و تو قرار گیرد زیرا من و تو از یک نور و یک طینت هستیم، تو از همه‌ی مردم به من سزاوارتری فرزند تو فرزند من است … .
اگر چه در آخر روایت، افرادی از مقرّبان و کافران، تعیین شده است، مانند آنچه در روایا‌ت جری و تطبیق بیان شد، اما در مورد همه‌ی روایت، برخی مفسران آن را از روایات تأویلی می‌دانند.
این روایت اشاره به مقام عصمت أهل بیت دارد که در روایت بعد نیز به آن اشاره می‌کند؛
وارد شده از امام باقر در مورد این که خداوند أهل بیت پیامبر را از أعلی علیین خلق کرد و قلب‌‌‌‌‌های شیعیان آنها را از آنچه که آنها را خلق کرده، آفریده است و بدن‌های آنان را از چیزی پایین‌تر از آنچه بدن أهل بیت را آفریده خلق کرده است و دشمنان آنها را از سجّین و قلب پیروان آنان را از همان خلق کرده و بدن‌های آنها را از چیزی پایین‌تر آفریده است.در روایت دیگری، این مضمون هم آمده که خداوند نوری استوار را که سابقه‌ی قبلی در آفرینش نداشته است را خلق کرد، و ادامه‌ی روایت مثل روایت قبلی است.
اصل «خلق» به معنی اندازه‌گیری و تقدیر است و چون آفریدن همراه با ا‌ندازه‌گیری می‌باشد به آن خلق می‌گویند.خلق در ابداع و ایجاد شیء نیز به کار می‌رود،و به معنی ایجاد شیء بر کیفیّت مخصوص و بنا بر آنچه که اراده‌اش آن را واجب کرده و حکمت، اقتضای آن را دارد گفته می‌شود. مقصود از خلقِ خیر و شرّ بنا به تقدیر است و تکوین نقوشی در لوح محفوظ نمی‌باشد.و جوا‌هر نفوس انسانی در اصل فطرت از سنخ ملکوت می‌باشند.

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درمورد حقوق جزا و جرم شناسی

بستن منو