منبع تحقیق درباره تفاوتهای جنسیتی

منبع تحقیق درباره تفاوتهای جنسیتی

دانلود پایان نامه

 

از دیدگاه ماخیجا و سینگ (2010) ابراز وجود یک جزء اساسی از اعتماد به نفس است. اگر ابراز وجود، اعتماد به نفس را افزایش دهد، اعتماد به نفس نیز ابراز خود را افزایش میدهد. آنها همچنین اظهار کردند، آموزش ابراز وجود علاوه بر تمرکز به رفتارهای آشکار مانند (تماس چشمی، وضعیت ایستادن و نوسانات صدا) بر روی تعاملات اجتماعی و نحوهی تفکر افراد نیز تأکید میکند.
پاییزی و همکاران (1386) اظهار کردند، ابراز وجود میتواند، برشادی و بهزیستی افراد اثر داشته باشد. دانشآموزان پس از آموزش مهارتهای ابراز وجود، نگرش و ارزیابی مثبتی نسبت به خود و در خصوص زندگی گذشتهی خود پیدا میکنند. آنان با به کارگیری مهارتهای ابراز وجود، توانایی و ظرفیت اداره و کنترل تقاضاهای پیچیدهی زندگی روزمره را دارا میشوند و بر این اساس میتوان حدس زد که پیوندهای بین فردی آنها کیفیت بالایی پیدا کرده است. آلبرتی و ایمونز (1982) بیان کردند، افراد دارای توانایی ابراز وجود و قاطعیت به آینده خوشبین میشوند، زیرا رفتار ابرازمند به آنها کمک میکند تا از زندگی و روابط با دیگران لذت ببرند و در مقابل هیجانات منفی از قبیل غم، خشم، نگرانی و فشارهای روانی به طور سازنده مقابله کنند. آنان برای زندگی خود، هدفهایی را در نظر میگیرند و برنامههای زندگیشان را بر پایهی آن اهداف تهیه و تدوین میکنند و در راستای رسیدن به آن، چالشها را میپذیرند و به کار و فعالیت علاقهمند میشوند. به اعتقاد پژوهشگران آموزش ابراز وجود نه ساده است نه ساده انگارانه، لیکن هر تغییر جزئی در رفتار ممکن است اثری کلی در رابطهی افراد با یکدیگر و تصویر ذهنیای که از خود دارند داشته باشد. البته این امکان وجود دارد که در اوایل آموزش شخص مورد آزمون، بی تناسب قاطعیت به خرج دهد اما به مرور زمان یاد خواهد گرفت که رفتار خود را متناسب با موقعیت تنظیم نماید. در واقع این حق وجود دارد تا نیازها، خواستهها و احساسات فرد به دیگران ابراز شود ولی به رغم موفقیتهای فراوان هنوز جامعه به ابراز وجود کردن پاداش چندانی نمیدهد (لیندنفیلد، 2001؛ زهرا بهفر و اعظم نوفرستی، 1388: 44).
2-2-2-9- اجزاء رفتار مبتنی بر ابراز وجود
روانشناسان رفتاری، با بررسیهای منظم به این نتیجه رسیدند که رفتارهای مبتنی بر ابراز وجود از ویژگیهای متعددی برخوردارند. که در زیر به شرح برخی از این عوامل میپردازیم:
تماس چشمی: یکی از بارزترین جنبههای رفتاری، هنگام گفت و گو با اشخاص این است که ما به کجا نگاه میکنیم. اگر مستقیما در چشمان کسی که با او حرف میزنیم، نگاه کنیم میتوانیم صمیمی بودن خود را به او انتقال دهیم. اما اگر هنگام گفت و گو با اشخاص، به جای دیگری خیره شویم، نامطمئن بودن خود را القاء کردیم و اگر بیش از اندازه در چشمان فرد نگاه کنیم، احساس بدی پیدا میکند و به این نتیجه میرسد که او را زیر حمله قرار دادیم. اهمیت تماس چشمی در برقراری روابط اجتماعی و ابراز وجود، به رسمیت شناخته شده است. نگاه آرام و پیوسته و گاه برگرفتن این نگاه، به گفت و گو حالت مشخصتر و دوستانهتری میدهد و بر صمیمیت، احترام و صراحت سخن میافزاید.
رس و گراهام سه نوع نگاه را مطرح میکنند که عبارت است از:
الف. نگاه کاری: این نوع نگاه، محدود است به ناحیهی چشمها و به طرف بالا تا پیشانی امتداد مییابد.
نگاه اجتماعی: محدود است به ناحیهی چشمها و به طرف دهان و چانه.
نگاه صمیمی: از چشمها شروع و تا پایین پاها ادامه مییابد (رس و گراهام، 1991؛ ترجمهی منیجه شهنی ییلاق و علیرضا رضایی، 1380: 137).
حالت صورت: ابراز وجود مؤثر، باید با پیامی که مخابره میشود سازش و همخوانی داشته باشد. پیام صریح، زمانی بیشترین اثر را میگذارد که با چهرهای جدی مطرح شود.
لحن و بلندی و کوتاهی صدا: طرز استفاده از صدا عنصری حیاتی در ارتباطات ماست. کلامی که با دندانهای به هم فشرده و در حال عصبانیت به زبان رانده میشود، با پیامی که در حالت خوش از دهان بیرون میآید، یا در حالت ترس نجوا میکنیم، تفاوت کلی دارد. لحن صدا به سادهترین شکل ممکن ذهنیت گوینده را مشخص میسازد. در واقع ما میتوانیم با لحن صدای خود، خشم، مهر و علاقه خود را به دیگران ابراز کنیم. اگر بتوانیم از لحن صدای خود استفادهی مؤثر کنیم، به ابزاری قدرتمند در ابراز وجود کردن دست مییابیم.
روانی: برای انتقال پیام، باید بتوانیم به روانی صحبت کنیم. لازم نیست که مدتی طولانی و به سرعت درباره موضوعی حرف بزنیم و یا ضمن صحبت، مکثهای طولانی کنیم. اظهارات کوتاه، صریح و روشن به سادگی بیشتری درک میشوند و به مراتب از سخن توأم با مکثهای طولانی و لکنت بهتر هستند.
گوش دادن: گرچه برقراری تماس چشمی و برخی از حالات بدن، مانند سر تکان دادن به علامت تأیید، اغلب مهم و بهجا هستند. اما گوش دادن، نشانهی احترام به شخصی است که با ما صحبت میکند و مانع از آن میشود که برای لحظهای از ابراز وجود کردن و بیان احساسات خویش خودداری نمائیم.
سالتر بر اساس تجربیات بالینی خود تعدادی از ویژگیهای افراد دارای شخصیت قاطعانه را شناسایی کرد که این ویژگیها عبارتند است از:
بیان عاطفی، که عبارت است از ابراز آشکار احساسات خود.
توانایی مخالفت و مقابله باعقاید دیگران از طریق بیان مستقیم و روشن دیدگاههای خود.
پذیرفتن تعریف و تمجید دیگران به عنوان نشانهای از احترام به خود (آلبرتی و آمونز، 2002؛ ترجمهی مهدی قراچهداغی، 1389: 77).
سیکلهای رفتاری تکرار میشوند و تا وقتی دخالت قاطعانهای صورت نگیرد، این وضع به همین شکل باقی میماند. اشخاصی که مدت زیادی ابراز وجود نکردند، اغلب به خود توجه ندارند. رفتار آنها در قبال دیگران نیز ممکن است با دشواری همراه باشد. این دسته از اشخاص، ارزیابی ضعیفی از خود دارند، رفتار آنها خودویرانگر است و باعث بازخورد منفی از سوی دیگران و مجددا انتقاد از خویشتن میشود. اما با قاطعیت میتوان این سیکل را معکوس کرد. رفتار حقطلبانه واکنش مثبت بیشتر افراد را به همراه دارد و این بازخورد مثبت، به ارزیابی بهتری از خود منجر میگردد (بذله، ترخان و شیخمحمودی، 2012).
2-2-2-10- تفاوتهای جنسیتی در ابراز وجود
کرن و همکاران (1985) معتقدند”پس از بررسی چهارده تحقیق در زمینهی واکنشهای افراد به ابراز وجود مردان و زنان، متوجه شدند که در ده مورد آنها تفاوتی بین زنان و مردان به دست نیامده بود. پنج مورد از تحقیقات نشان دادند که مردم ارزیابی مطلوبتری از ابراز وجود مردان داشتند و در یک بررسی ابراز وجود زنان مطلوبتر تلقی میشد. آنها در بررسیهای بعدی خود دریافتند، که ارزیابی مردم از از ابراز وجود زنان تابع نگرش آنهاست. افرادیکه زنها را محافظه کار میدیدند ابراز وجود آنها را بیارزش میدانستند. اما کسانی که در مورد زنان نگرش بلندنظرانه داشتند، تحت تأثیر جنسیت آنان قرار نمیگرفتند. آنها در پژوهشهای خود به این نتیجه رسیدند که ابراز وجود یکی از مشخصههای نقش مردانه است و زنانی که در پرسشنامهی نقش جنسیتی نمرات بالاتری آوردند، در آزمون ابراز وجود هم نمرات بالاتری داشتند ” (به نقل از مهربند1380: 16).
استیک و پرلمن (1980) اظهار کردند، از آنجا که پسران، تعاملات اجتماعی بیشتری نسبت به دختران دارند و جامعه نیز رفتار خودابرازی را یک رفتار مردانه تلقی میکند، همچنین انتظارات اجتماعی از نقش مردانه رفتارهایی توأم با اقتدار و قدرت تصمیمگیری بیشتر نسبت به زنان میباشد. در نتیجه تأثیر بیشتر مداخلات آموزش ابراز وجود در پسران نسبت به دختران دور از انتظار نیست. در واقع جامعه از زنها انتظار دارد ابراز وجود نکنند، زنها نیز نه تنها این طرز تلقی را میپذیرند، بلکه از انجام رفتارهایی که با نقش زنانهی آنها هماهنگی ندارد نیز اجتناب میورزند. در واقع یک نوع انتظار ایدهآلی که زنها از خود داشته و جامعه نیز آنها را به عنوان هنجارهای زنانه پذیرفته است مانند انتظاراتی که زنها را منفعل، مطیع و همدرد میشناسد باعث پذیرفته نشدن ابراز وجود در آنها میشود و میتواند تأییدکنندهی این فرضیه باشد که آموزش ابراز وجود نیز رفتار زنها را کمتر از مردها تحت تأثیر قرار میدهد.

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان با موضوع آیین‌نامه اجرایی ماده

Close Menu