مقاله رایگان درمورد روابط جنسی

مقاله رایگان درمورد روابط جنسی

دانلود پایان نامه

 

کسانی هم که با پرهیزگاری زیسته بودند مشمول اعتقاد به وساطت بین پروردگار و بندگانش شدند اینان «سنت» یا قدیس نام گرفتند که از ریشه لاتینی سانکتوس به معنی «مقدس» بود. در نتیجه مقدیسان پس از مرگ، مرقد آنها نیز تبدیل به زیارتگاه می شد.
نگارنده بر این باور است که رستگاری و پرهیزگاری در مانویت شرط لازم آن شناخت و دانش است. که پرهیزگار مخلص به ترک دنیا ملزم می شود. در مسیحیت نیز این دو عامل فوق (رستگاری و پرهیزگاری) لازمۀ آن انسان پاک و مخلص است که اعمال او پسندیده و شایسته است. و فرق آن با مانویت در آن است که انسان پرهیزگار به واسطه بین خداوند و بنده های او معتقد بود که اینان قدیسان نام گرفتند.
6-3-8. تعمید و عشاءِ ربانی در مانویت و مسیحیت:
با اینکه در مانویت مانند مسیحیت متداول نبود تا افرادی که با تشریفات تعمیدی تولد مجدد می یافتند در دفاتر ثبت شود، مانویها تصور می کردند که شایسته نیست مؤمن واقعی بعد از تعمید و تولد مجدد رابطه جنسی داشته باشد و تولید مثل کند. تعمید در بین مانویان وجود داشته اما نه آن اهمیتی که در نزد مسیحیان داشته است و مسلماً برای نغوشاگان ضرورت نداشته که این عمل در مورد آنها در زمان معینی انجام پذیرد. نکته اساسی دیگر نیز وجود دارد و آن این است که تعمید نزد مانویها نمی توانسته با آب بوده باشد و بعضی از کتابها همچون کتاب اعمال تومابیان نوشته شده که مانویان با روغن تعمید می گرفتند. در نتیجه، آیین دینی تعمید فقط نمودار آب ویژه ای برای دخول اشخاص به ساحت برگزیدگان بوده است تا به این طریق از پاک بودن خود از گناه که پیش شرط عضویت در گرو پارسایان بود مطمئن شدند.
تصویری که مضمون مسیحی دارد در مینیاتوری مانوی است اما به نحوه ای مسیحی مصور نشده، مینیاتوری است دربارۀ غسل تعمید مسیح. نکتۀ جالب در این است که مسیح بنابر هنر مسیحی تعمید نیافته؛ اما از آنجا که مسیح در نظام مانوی را آنگونه که در انجیل آمده تجسم کرده، سنتهای خودش را نیز در آن جلوه گر ساخته است.
نگارنده بر این باور است که عشاءِ ربانی در مانویت هم وجود داشته است. این مراسم هم تقلیدی از مراسم عشای ربانی مسیحیت است که در این مراسم نیوشاگان اجازه حضور نداشتند و فقط مسئول غذای روزانه برگزیدگان آن هم چیزی شبیه به عشاءِ ربانی مسیحیان بوده است. در این مراسم غذای عبادی با دیگر شعایر دینی همراه بود. مینیاتوری های مانوی گواه این مطلب هستند.
غسل تعمید بی گمان اولین آیین مهم کلیسا در اوایل بود، به تقلید از عیسی که به روایت انجیل های یوحنا در رود اردن غسلش داده بود، در ابتدا تنها در مورد افراد بالغ انجام می گرفت و نوآموزان پس از دورۀ آموزشی پذیرش آنها در گرو تصمیم قاطبۀ تشکل بود. تعمید در واقع گواهی دادن به کارهای نجات بخش خدا به وسیلۀ عیسی مسیح (ع) است و دواطلبان توسط دعا و روزه گرفتن مراسم تعمید حاضر شده و در حین تعمید به گناهانشان اعتراف کرده و دوری از شیطان را خواستارمی شدند و سه بار در آب فرو رفته و پس از آن سر خود را با روغن تدهین می نمودند.
عشاءِ ربانی در مسیحیت، این مراسم یاد بود و بازسازی شام آخر عیسی با شاگردان در واپسین شب زندگی است. در آن شب، عیسی نان و شراب را به عنوان گوشت و خون به شاگردان داد تا بخورند و بنوشند. وقتی مسیحیان در این مراسم شرکت می کنند باور دارند که مسیح با جسم خود نزد آنان حاضر می شود. این آئین علامت اتحاد و یگانگی مسیح با کلیسا محسوب می شد.
بعد از مراسم عشاءِ ربانی که فضای سنگینی داشت، غذای کاملی تحت عنوان «آگایه» بین غسل یافتگان و نیافتگان تقسیم می شد که پذیرایی آن با بگو و بخند و خوش و بش بود. که البته بر اثر مرور زمان شادی فضای آگایه ناپسند شمرده شد و در نتیجه حذف گردید.
نگارنده بر این باور است که مراسم تعمید و عشاءِ ربانی در مانویت اقتباس شده از مسیحیت است با این تفاوت که این مراسم آنچنان که در مسیحیت اهمیت داده می شد در مانویت اینگونه نیست. مراسم تعمید بیشتر با مالیدن روغنی به سر صورت می گرفته است. مانویان معتقد بودند که مؤمن واقعی کسی است که بعد از این غسل از روابط جنسی پرهیز نماید. در صورتیکه درمسیحیت،در غسل تعمید نوآموز باید روزه بگیرد و دعا بخواند و مراحل فرو رفتن در آب را رعایت نماید. و مراسم عشاءِ ربانی هم در هر دو آیین وجود دارد که همراه با تناول غذا و شراب صورت می گیرد.
6-3-9. موضوع داستان آفرینش و خلقت ماه و خورشید در مانویت و مسیحیت:
داستان آفرینش درمذهب مانی بسیار پیچیده و عظیم است و شخصیتهای بسیاری در آن به صورتهای گوناگون نقش هایی بر عهده دارند. از جمله در قلمرو تاریکی، شاه تاریکی مجذوب عالم روشنی شده و میل به تصاحب و بلعیدن در آن دارد و درپی این واقعه «پدر عظمت»، «مادر حیات» را می خواند و او نیز به نوبه خود «انسان ازلی» یا «انسان قدیم» و یا به تعبیر ایرانیان «اوهرمزد» را می خواند. این اولین تثلیث یاد شده در داستان آفرینش است و یادآور تقدس پدر و مادر و پسر در مسیحیت است.
مانویان در مورد آفرینش جهان معتقد به دوگانگی بودند و می گفتند: جهان ما خدایی دارد که مظهر روشنایی و نیکیهاست و خدای دیگری دارد مظهر تاریکی و پلیدیهاست. این دو اصل جاودانی است و نبرد پیکار میان آن دو نیز جاودانه است.
آفرینش جهان در کیش مسیحیت اینگونه بود که آنها معتقد بودند که هر چه در جهان موجود است خدا آفریده است، ناچار هر چه را که خدا آفریده، خیر محض است.
خلقت ماه و خورشید بر اساس متون مانوی به دست روح زنده «جوهر حیات» که در منابع ایرانی گاه «مهریزد» نامیده شده انجام گرفته و «جوهر حیات» یا مهریزد خود مخلوق با واسطه «پدر عظمت» است.
نگارنده بر این باور است که داستان آفرینش در مانویت در واقع یادآور مسئله «تثلیث» مسیحیت است که همان تقدس پدر و مادر و پسر را شامل می شود که در واقع تأثیر مانویت از مسیحیت را در مورد آفرینش نشان می دهد. در مانویت آفرینش جهان را مدیون دو اصل معروف «دوگانگی یا همان خیر وشر» می داند. در مورد خلقت ماه و خورشید در مانویت مربوط به ایزدی می شود که مخلوق ایزد دیگری است، حال در مقابل، مسیحیت آفرینش جهان را مخصوص خدای متعال می داند. پس هر چه در این جهان آفریده شده است توسط خدای یگانه خلق شده است و واسطه ای ندارد.
6-3-10. اعیاد در کیش مانویت و مسیحیت:
در کیش مانویت عید پاک مراسمی از کیش مانوی است مفهوم «هفته مقدس» و مفهوم «پاک» درشرع مسیحیت را با هم در خود گرد آورده بود.
مراسم عید بما در سالروز کشته شدن مانی بر این باور برپا می شده است که او از رنج دنیوی رهایی یافت؟ همچنین مفهوم مقدس و مفهوم پاک در شرع مسیحیت را با هم جمع نموده که در واقع یادآور مصیبت دردناک پیامبر و به صلیب کشیدن او بود. در این مراسم می توان تجلی وظیفه ی فارقلیطی یا و کیل دعاوی بودن نیکان در دادگاه مسیح را دید. این مراسم نمادین بیانگر زنده نگه داشتن مانی بود که پیروانش عقیده به همیشه زنده بودن وی داشتند و آن را درسی برای زندگی زمینی خود می پنداشتند.
در کیش مسیحیت در دورۀ گذرا از روزگار باستان به سده های میانه سال مسیحی پیچیده ای تکوین یافت که دارای شش عید یا مناسبت مهم بود: میلاد مسیح (کریسمس) به مناسبت تولد آن حضرت در 25 دسامبر عید پاک مهم ترین جشن دینی مسیحیان است که به مناسبت پیروزی حضرت عیسی مسیح (ع) بر مرگ و برخاستن وی از مردگان، در سومین روز تصلیب وی نزد مسیحیان برگزار می شود، تجلی مسیح، جمعۀ نیک، قیام، عروج، پنجاهه (یکشنبه سفید). پنج مناسبت اول به یاد وقایعی در زندگی عیسی مسیح است. تجلی مسیح، غسل تعمید و (ارتودکس شرقی) یا ستایش سه حکیم محبوس از او (درغرب لاتینی)، جمعه نیک، مرگ عیسی، یکشنبه فصح، رستاخیز پس از مرگ؛ و عروج در گرامیداشت رفتن او به آسمان. سرانجام؛ عید ظهور روح القدس بر نخستین مسیحیان در اورشلیم است که در سنت، مقارن با تأسیس اولین کلیسای مسیحی به شمار می رود.
نگارنده بر این باور است که جشن بیما در مانویت که به عید پیمان نیز معروف بود، در آخر دوازدهمین ماه بر پا می شد. در این جشن، مانویان اعتقاد داشتند که مانی به شکل نامرئی حضور دارد. در هنگام برگزاری این عید تختی که شبیه جایگاه قضاوت بوده قرار می دادند. و در این مراسم مانویان به گناهان خود اعتراف نموده و پیمان عهد و وفاداری با مانی می بستند. و غذای عبادی نیز در این جشن وجود داشت. زنده نگه داشتن مانی از طرف پیروانش احتمال زیاد تأثیر گرفته از مسیحیت است به این دلیل که در مسیحیت، اعتقاد بر این داشتند که مسیح (ع) به آسمان رفته و در واقع زنده است.

مطلب مرتبط :   منابع و ماخذ مقاله دیدگاهها

بستن منو