مقاله با موضوع تحلیل و بررسی

مقاله با موضوع تحلیل و بررسی

دانلود پایان نامه

بنویس! بنویس! بنویس!  

بنویس! بنویس! بنویس: اسطوره ی پایداری / تاریخ، ای فصل روشن! زین روزگاران تاری
بنویس: ایثار جان بود غوغای پیر و جوان بود / فرزند و زن، خان و مان بود ار بیش و کم، هر چه داری
بنویس: پرتاب سنگی حتی ز طفلی به بازی / بنویس: زخم کلنگی حتی ز پیری به یاری
بنویس: قنداق نوزاد بر رسیمان تاب می خورد / با روز، با هفته، با ماه بر بام بی انتظاری
بنویس کز تن جدا بود آن ترد ، آن شاخه ی عاج / با دستبندش طلایی با ناخنانش نگاری
بنویس کانجا عروسک چون صاحبش غرق خون بود / این چشم هایش پر از خاک آن، شیشه هایش غباری
بنویس کانجا کبوتر پرواز را خوش نمی داشت / از بس که در اوج می تاخت رویینه باز شکاری
بنویس کان گربه د رچشم اندوه و وحشت به هم داشت / بیزار، از جفت جویی بی بهره از پخته خواری
نستوه، نستوه، مردا! این شیر دل، این تکاور / بشکوه، بشکوه، مرگا! این از وطن پاسداری
بنویس از آنان که گفتند:- یا مرگ، یا سر فرازی / مردانه تا مرگ رفتند بنویس! بنویس! آری…
( مجموعه اشعار، خطی ز سرعت و از آتش، بنویس! بنویس! بنویس! صفحه 618)
سیمین در این اشعار با روح مردانه ی خویش دست به خلق اثر زده و سخن خود را سلحشورانه، آمرانه ومغرورانه به گوش هموطن جنگ زده خویش رسانده است. سیمین در اغلب شعرهایش « نه شعار داده و نه به دام ایدئولوژی های ابتدایی افتاده که هر چه بدوی تر، عوام پسند تر.»16 این یعنی همان که می گویند ” سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند ” ساده، صمیمی و بی تکلف سخن گفتن یا همان سهل ممتنع، که عوام بفهمند و خواص بپسندند.
« در برخی سروده های بهبهانی، از همه امکانات تازه ی بیانی – که در شعر آزاد معاصر مطرح است- بهره برده شده است. در این گونه غزل ها زبان، ساختار، خیال و مفهوم، همگی مربوط به جهان معاصرند و از سنت های شعر گذشته، در این شعرها، جز وزن و قافیه چیزی بر جای نمانده است. دیگر گونه نویسی قالب غزل و گسسته نویسی مصراع ها، نشانه های آشکارتری از تلاش بهبهانی در نزدیک شدن به شعر آزاد است.»17 یعنی رهایی از هر گونه تکلف که مزاحم بیان ساده و صمیمی شاعر شود از خصیصه هایی است که هم خود سیمین و هم آنان که شعر او را تحلیل و بررسی کرده اند بدان اشاره های مبسوط داشته اند.
سیمین با جهانی که در آن زندگی می کند و با همه عوامل خوب و بد آن سخن می گوید و این برههی زمان یعنی حال را به تصویر و بیان می کشد « از دنیای ذهنی گذشتگان به تدریج فاصله گرفته و خود را غرق در عینیت های دنیای پیرامون خود می کند. او در این رهگذر به بسیاری از واژه ها، خصلت شاعرانه داده و مضامین و موضوعات مختلف امروز را با زبانی تازه و بیانی نو به شعر در آورده است.»18
در خصوص این طرز گفتار و نوع خاص سخن سیمین بهاء الدین خرمشاهی شعری سروده است که ذکر آن را هم به لحاظ بیان نظر خرمشاهی در باب شعر سیمین و هم به لحاظ این که در رثای سیمین سروده شده خالی از لطف نمی بینم. لازم به ذکر است که این شعر را خرمشاهی در کتاب نبض شعر خود ذیل توضیحانی که بر ویژگی های وی نگاشته است مقرر نموده و بدین طریق اظهار نظر کرده است:
اوستـــاد غـــزل خانــم بهبهــــانی روح دارد همه شعرهاش از روانی
نکته سخت همواره هموار گـــوید داده طرز کهن را طراز جوانی
انقلابیکه حافظ بهپا درغزل کرد بود محتاج این گونه خانه تکانی
حرف گویـد، ولی هیچ حکمت نبافـــد نکته گوید در این قحطی نکتـه دانـی
با کــلیشه سر سازگـــاری ندارد هرچه تصویردارد همه ناگهانی
لحظه ای آنی از یک نگه یک تبســــم گشته در شعــر جــادوی او جاودانی
بوده در بند آزادی از دیــــرها بــاز دســت او بر سر نبض دردِ جهـــانی
بس تسلی نمی یابد از همزبانـان ای خوشا همدلی های بی همزبانی

مطلب مرتبط :   مقاله رایگان درمورد فعالیت های

بستن منو