شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی

دانلود پایان نامه

ر این مفهوم عامل محرک و هدف نهایی است (عبدالرحمانی، 1384) که هم به عنوان محصول و هم به عنوان وسیله شناخته می شود. این سرمایه متشکل از قابلیت شبکه های اجتماعی و میزان اعتماد سیال در این اتصالات است که به عنوان استعدادی پنهان، قابلیت تبدیل به گونه های دیگر سرمایه را داراست. سرمایه اجتماعی در پاره ای از موارد به سرمایه فردی دلالت دارد که در شبکه های اجتماعی گسترش می یابد و باعث ایجاد منابع قابل دسترس فردی می شود. اما در پاره ای موارد، به کیفیت روابط یا هنجارهای رایج گروهی تاکید دارد، که به عنوان دارایی جمعی قابل توجه است (توسلی و موسوی، 1384: 5).
مولفه دیگر ظرفیت اجتماعی، مشارکت پذیری است. مشارکت فعالیت ذهنی، عاطفی و رفتاری اشخاص در شرایط گروهی است که آنان را بر می انگیزد برای دستیابی به هدف های مشترک، یکدیگر را کمک کنند و در مسئولیت امور شریک شوند. مشارکت را ترکیبی از فعالیت، کمک کردن و مسئولیت می دانند. فرهنگ سیاسی، میزان اعتماد مسئولان به مردم و مردم به مسئولان و فراهم بودن مقتضیات ایجاد مشارکت، پیش زمینه هایی است که باعث می گردد مشارکتی مناسب ایجاد گردد (شیخ، 1381: 31). مشارکت مردمی یکی از بهترین شیوه های سازماندهی فعالیت های مردمی در جهت حل مسائل شهری است که به دلیل نزدیکی مردم به نیاز های حقیقی محلی عموما با تصمیمات منطقی همراه بوده و زمینه ساز حمایت های آتی آنها از پیامد های توسعه خواهد بود ( شفیعا، 1391).
9-1-2- ظرفیت قانونی
ظرفیت قانونی در لغت به معنای قدرت یک فرد بر اساس قانون برای انجام کار و یا حفظ یک موقعیت خاص می باشد (www.wikipedia.org). به منظور ظرفیت سنجی قانونی با توجه به نظر اساتید و خبرگان و مطالعه متون مرتبط در این امر، سه مولفه تدوین قوانین، اجرای قوانین و نظارت بر اجرای قوانین به عنوان سه شاخص اصلی ظرفیت قانونی شناسایی گردیدند.
10-1-2- ظرفیت سنجی
تعریف ظرفیت سنجی با توجه به منطق و هدف و زمان ارائه دهنده تعریف، متفاوت است. اما آنچه در همه تعاریف مشترک است این است که آن را راهی برای مقایسه سطح ظرفیت کنونی با ظرفیت مورد نظر در آینده و تحلیل شکاف بین این دو می دانند. اگرچه در اینکه آیا ظرفیت سنجی یکی از مراحل چرخه توسعه ظرفیت است یا یک ابزار تحلیلی برای مجموعه فرآیند توسعه ظرفیت، تفاوت هایی وجود دارد ولی همه آن را به عنوان مرحله اول و ضروری در تسهیل توسعه ظرفیت پذیرفته اند (رنجبر، 1391: 22).
برنامه توسعه سازمان ملل در سال 1998 سنجش ظرفیت را اینگونه تعریف می کند: ارزیابی یا تشخیص ظرفیت منابع ضروری برای فرمولاسیون راهبردهای توسعه ظرفیت، فرآیندی ساختار یافته و تحلیلی برای ارزیابی ابعاد مختلف ظرفیت یک سیستم. همین موسسه در سال 2006 تعریف خود را چنین ارائه کرده است: ارزیابی ظرفیت تحلیل ظرفیت های کنونی در مقابل ظرفیت های مورد نظر در آینده است که تصویری از داشته ها و نیازهای ظرفیتی ارائه و به سمت تعیین راهبردهای توسعه ظرفیت هدایت می کند(JICA,2008,p9)
تعریف ظرفیت سنجی بر اساس تعریف ” برنامه توسعه سازمان ملل متحد- گروه توسعه ظرفیت در سال 2008″: سنجش ظرفیت یک تحلیل از ظرفیت های موجود در مقابل ظرفیت های مطلوب آینده است که درک و فهم از ظرفیت های موجود و مورد نیاز به وجود می آوردکه در نهایت منجر به تدوین استراتژی های توسعه ظرفیت می شود( capacity development group,2008,p1)
2-2- چارچوب و مبانی نظری پژوهش
در این بخش مباحث مرتبط با موضوع پایان نامه تشریح شده است. هدف از این کار شناخت مساله مدیریت مسکن شهری به خصوص در شهر تهران می باشد. همانگونه که از عنوان پژوهش مشخص است لازم است در این بخش به سه موضوع ظرفیت سنجی، مدیریت شهری و مسکن شهری پرداخته شود.
1-2-2- ظرفیت سنجی
در این بخش مبانی نظری مفهوم توسعه ظرفیت و همچنین ارزیابی ظرفیت های موجود مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
1-1-2-2- توسعه ظرفیت


برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

مطلب مرتبط :   پایان نامه :اجاره به شرط تملیک

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

توسعه ظرفیت فرآیندی است که از طریق آن مشخص می شود کدام تواناییها باید به دست آید، تقویت و تطبیق داده شود و در طول زمان پایدار مانده و ارتقا یابد. استراتژی های توسعه ظرفیت شامل:
1-اصلاحات نهادی و انگیزه ها: فرآیند ایجاد تسهیلات مدیریت تغییر، بررسی عملکرد، مکما های حقوق و دستمزد، فرآیند های کسب و کار( مدیریت پروژه و تدارکات) و …
2- ظرفیت های رهبری: مهارت های مذاکره و دیداری، مشاوره ای و آماده سازی، اصول اخلاقی، وکالت ، رسانه و …
3- تحصیل، آموزش و یادگیری: روش های آموزشی، برنامه های درسی، آموزش عالی و سرمایه گذاری، آموزش و پرورش فنی و حرفه ای در مهارت های شغلی و …
4- پاسخگویی و مکانیزم های کلامی: بررسی های دقیق، مشاهده شهروندان، نظارت و ارزیابی و بازخورد ذینفعان، کمپین اطلاع رسانی عمومی و …
شکل 2-1 ماهیت چرخشی اجزای فرآیند توسعه ظرفیت ” برنامه توسعه سازمان ملل” را نشان می دهد.
فرآیند توسعه ظرفیت

شکل 2- 1: اجزای فرآیند توسعه ظرفیت “برنامه توسعه سازمان ملل” (capacity development group,2008: 4)
با توجه به اینکه هدف از این تحقیق سنجش ظرفیت شهرداری تهران برای ارتقای مدیریت مسکن شهری می باشد لذا مرحله دوم از چرخه توسعه طرفیت که شامل ” ارزیابی ظرفیت ها و نیازها” می باشد مورد بررسی قرار می گیرد (capacity development group,2008: 4).
2-1-2-2- ارزیابی ظرفیت های موجود و نیازها
این فرآیند که مرحله دوم از چرخه توسعه ظرفیت می باشد راهنمایی است که در انجام هر مطالعه ظرفیت سنجی توصیه می شود. این فرآیند شامل مراحل زیر می باشد:
1- بسیج و طراحی: مشارکت ذی نفعان و طراحی روشن برای انجام یک ظرفیت سنجی موفقیت آمیز بسیار مهم می باشد. این مرحله با سه سوال راهنما آغاز می شود: 1- چرا ظرفیت: 2- ظرفیت چه چیز؟ 3- ظرفیت برای چه؟
گام های اصلی این مرحله عبارت است از: 1- روشن ساختن اهداف و انتظارات از مشتریان اولیه 2- مشخص نمودن ذی نفعان ملی و محلی درگیر در فرآیند- طراحی، ارزیابی و خلاصه/ تفسیر- برای اطمینان از موفقیت پیش رو 3- تطبیق چارچوب ظرفیت سنجی پیش فرض( نقطه شروع، موضوعات اصلی، ظرفیت کارکردی) با نیازهای محلی ( در این قسمت با توجه به اهداف تحقیق نقطه شروع و موضوع اصلی و ظرفیت عملکردی انتخاب می شود و لزوما نباید در برگیرنده تمام اجزای این سه قسمت باشد) 4- تعیین چگونگی انجام ارزیابی 5- هزینه انجام ظرفیت سنجی ( بر اساس ترکیب تیم، مدت زمان و عمق زمان)
2- انجام ظرفیت سنجی: در این مرحله داده ها و اطلاعات در خصوص ظرفیت های موجود و مورد نظر جمع آوری می شود. این داده ها به شیوه های متفاوتی جمع آوری می شود که شامل مصاحبه خود ارزیابی و تمرکز گروه ها می باشد.
با پرورش و تقویت ظرفیت های موجود می توان به استراتژی های توسعه ظرفیت رسید. در این مرحله با مقایسه ظرفیت های مورد نظر در آینده با ظرفیت های موجود نیاز های ظرفیتی به دست می آید.
3- خلاصه و تفسیر نتایج: پس از اتمام ظرفیت سنجی، نتایج را به صورت خلاصه بر روی یک کار برگ مشخص می نماییم این کاربرگ نمای کلی از سطح ظرفیت برای هر مقطع از محدوده و مقیاس ارزیابی شده را مشخص می نماییم. این فرآیند در شکل 2-2 نشان داده شده است.
ظرفیت های عملکردی
مسئله اصلی
سطح موجود

 
 
سطح آینده
رهبری
منابع انسانی
مشخص نمودن فاصله بین ظرفیت آینده با ظرفیت موجود
مشخص نمودن فاصله بین ظرفیت آینده با ظرفیت موجود

شکل 2- 2: فاصله بین سطوح ظرفیت موجود و آینده
در این مرحله مقایسه ظرفیت موجود و مورد نظر انجام شده و مشخص می شود چه تلاش هایی باید برای از بین بردن فاصله این دو انجام شود. نتایج حاصل از این قسمت مشخص می نماید؛ که کدام ظرفیت ها کافی بوده و کدام نیاز به بهبود دارند. همچنین این تحلیل باید با توجه به شرایط سازمانی و محیطی موجود بررسی می شود چون گاهی اوقات برای یک سازمان میزان پایین ظرفیت کافی می باشد. (capacity development group,2008; p7-11)
2-2-2- مدیریت شهری
مدیریت عبارت است از فرآیند طراحی و نگهداری از محیطی که در آن افراد به صورت گروهی با یکدیگر کار می کنند و اهدف خود را به شیوه موثری محقق می سازند. این تعریف را می توان برای سکونتگاه های انسانی و شهرها نیز به کار گرفت؛ زیرا در آنها سازمان های شهری مختلف در سطوح سازمانی متفاوتی وجود دارند و جهت دستیابی به اهداف سازمانی خود به صورت سلسله مراتبی (سطوح محلی، منطقه ای و ملی) با یکدیگر تشریک مساعی دارند و در هریک از این سازمان ها افراد برای دستیابی به اهداف ذکر شده با یکدیگر همکاری می کنند؛ بنابراین مدیریت شهری نه تنها در بر گیرنده مدیریت سازمان ها و مجموعه های شهری است، بلکه مدیریت امور مرتبط به فرآیندهای توسعه و کارکرد شهری را نیز در سطوح سازمانی مختلف شامل می شود. تعریف دقیقی از مدیریت شهری وجود ندارد و مشخص نیست که این مفهوم یک هدف، فرآیند یا ساختار است. در ابتدا این مفهوم به معنای توزیع منابع و بکارگیری قدرت بوده است. در این حالت، مدیریت شهری در واقع فصل مشترکی میان بوروکراسی به عنوان مرجع قانونی توزیع منابع و جامعه ی محتاج این منابع از طریق زیربناها و خدمات تلقی می شد. در این زمان تاکید مدیریت شهری بر امر تصمیم گیری بوده است. در این زمینه، ویلیامز (1978) تلاش کرده تا تعریفی از مدیریت شهری ارائه نماید. از دیدگاه وی مدیریت شهری یک بستر تئوریک یا یک دیدگاه نیست، بلکه چهارچوبی برای بررسی است. او مدیریت شهری را مرتبط با ارتباطات و قدرت، ماهیت شهر و ساختار اقتصادی- اجتماعی آن می داند ( کاظمیان و همکاران، 1392: 383-384).
پنج موضوع بسیار مهم مدیریت شهری عبارتند از: تامین اعتبار شهرداری ها، مسکن شهری، خدمات و امکانات اصلی، سیستم های اطلاعات شهری، بخش غیر رسمی شهری و قابلیت های نهادی شهر شامل نقش شهرداری ها. در واقع موضوع اصلی مدیریت شهری عبارت است از: شهر، مناطق شهری و اجتماعی درون شهری و ماموریت آن درک کلان و جامع از فرآیندهای رشد و توسعه اقتصاد شهری، توسعه اجتماعی و زیست محیطی از منظرهای مختلف سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و زیست محیطی برای حل مشکلات و ارتقای کیفیت زیستی و توسعه پایدار شهر در سطوح محلی، منطقه ای و ملی است (کاظمیان و همکاران، 1392: 26).
1-2-2-2- مدیریت شهری در ایران
محیط کلان مدیریت شهری در ایران را می توان در قالب نهاد ها و کنشگران موثر بر آن ترسیم کرد. با توجه به حیطه مسئولیت، اهداف و ماهیت کنشگران آنها، به پنج دسته ی نهاد های حکومتی- دولتی، نهاد های حکومتی – عمومی، نها های غیر دولتی، نهاد های بخش خصوصی و نهاد های بین المللی قابل تقسیم هستند (کاظمیان و همکاران،1392: 87). شهرداری ها در ایران از زمره سازمان های حکومتی عمومی محسوب می شوند.
آنچه در حال حاضر به عنوان اهداف و وظایف مدیریت شهری می توان بر شمرد، با آنچه از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قابل برداشت است، تفاوت فاحشی دارد. در قانون اساسی، شوراها به عنوان رکنی از ارکان کشور محسوب شده و چهارچوب قانونی حضور مردم بر نظارت امور محل تعریف شده است و می تواند تمامی امور شهری را در سازمان مدیریت شهری، برنامه ریزی و مدیریت کند و مردم، حضوری جدی و موثر در اداره ی امور شهری دارند. ولی آنچه در قوانین عادی با عنوان اهداف و وظایف مدیریت شهری آمده است، بخش کوچکی از وظایف قابل تعریف برای مدیریت شهری است و علی رغم توجه مدیریت عالیه کشور در دو قوه مجریه و مقننه و تصویب احکام و قوانینی برای حرکت مدیریت شهری به سمت و سوی جایگاه واقعی خود در قانون اساسی، سوای تشکیل شوراهای اسلامی شهری، اقدام اساسی دیگری صورت نپذیرفته است؛ بنابر این اهداف و وظایف مدیریت شهری همچنان میان دولت از یک سو و شوراها و شهرداری ها از سوی دیگر تقسیم شده است و نا هماهنگی در مدیریت شهری، هزینه های اساسی برای مردم به همراه داشته است (کاظمیان و همکاران،1392: 204)
در ماده 136 قانون برنامه سوم توسعه، در جهت تحقق مدیریت یکپارچه شهری پیش بینی شده بود که وظایف و اختیارات دستگاه های دولتی و اجرایی کشور که مرتبط با مدیریت شهری هستند به تدریج و بر اساس اولویت های مشخص به شهرداری ها واگذار شود. در متن پیش نویس آیین نامه اجرایی این ماده فعالیت های قابل واگذاری در دوسته فعالیت های قابل واگذاری در کوتاه مدت و بلند ودت تقسیم شده بود که از جمله آن می توان به موارد زیر که مرتبط با امر مسکن می باشند اشاره کرد:
تهیه طرح های جامع و تفصیلی
ساخت مسکن ارزان قیمت و استیجاری

مدیریت امور زمین شهری ( کاظمیان و همکاران، 1392: 196-198).
2-2-2-2- شهرداری در ایران
شهرداری های ایران در چند گروه دسته بندی شده اند. اساس این دسته بندی نیز تعداد جمعیت، درآمد و مشخصه های شهر از نظر تقسیمات کشوری است. از حیث جمعیت در حال حاضر، ملاک تمایز شهر از روستا داشتن شهرداری و جمعیت بالای 5000 نفر است. هر محدوده ی سکونتی که طبق معیار های وزارت کشور، شهر محسوب شود، در آن به ایجاد شهرداری اقدام خواهد شد. از حیث درآمد که به عوامل مختلفی مانند شرایط اقتصادی ساکنان شهر وابسته است، نحوه مدیریت و اداره ی شهر و کارایی شهردار و کارکنان شهرداری، و بالاخره تاسیسات صنعتی مجاور از جمله ملاحظاتی است که در تبدیل یک سکونتگاه به شهر مورد توجه قرار می گیرد.
در ارتباط با تقسیمات کشوری نیز مرکز بخش، شهرستان یا استان بودن در مقایسه با شهرهای مشابه قابل بررسی است و سطح این شهرها به نسبت جایگاه اداری آنها تعیین می گردد ( شیعه، 1387: 549).
در بسیاری از کشورهای پیشرفته ی دنیا، مدیریت شهری، مساوی شهرداری است اما در ایران مدیریت شهری صرفا مساوی با شهرداری نیست و نهاد ها و سازمان های دولتی نیز در این حوزه حضور دارند که به همراه شهرداری به اعمال مدیریت شهری در سطح محلی می پردازند و مانع از شکل یابی سیستم مدیریت ویکپارچه شهری در چارچوب شهرداری می شوند ( شیعه، 1382: 52). نظام متمرکز امور در ایران، تاکنون در عمل امکان استقلال و خودکفایی نظام مدیریت شهری را فراهم نساخته ( آخوندی و همکاران، 1386: 136) و عملا با ایجاد ساختارهای نظیر و مشابه در سطوح محلی و شهری در کنار نهاد عمومی چون شهرداری و شورای شهر با ایجاد تعدد مراجع مدیریتی در حوزه شهر مانع از پاگیری مدیریت واحد شهری شده است ( پور احمد و عمران زاده، 1389: 198).
همانطور که پیش از این ذکر شد یکی از وظایف مهم مدیریت شهری و شهرداری ها در دنیا برنامه ریزی، مدیریت، ساخت و کلی تر تامین مسکن می باشد. در ایران نیز مطابق ماده 55 قانون شهرداری ها که به شرح وظایف شهرداری ها می پردازد، علاوه بر صدور پروانه ساختمانی برای کلیه ساختمان های شهر که بر اساس ضوابط و مقررات طرح های جامع و تفصیلی صورت می گیرد، در بند 21 ماده ذکر شده، اتخاذ تدابیر لازم برای ساخت خانه های ارزان قیمت برای اشخاص بی بضاعت شهر نیز از جمله وظایف شهرداری ها در امر مسکن بر شمرده شده است. بررسی سوابق نشان می دهد که وظیفه ساخت و تامین مسکن هیچ گاه به وسیله شهرداری های کشور به اجرا در نیامده است و تقریبا هیچ تجربه ای مبنی بر ورود شهرداری ها به فرآیند برنامه ریزی یا ساخت مسکن وجود ندارد (احمدی، 1384).
نکته ای که در این بین وجود دارد این است که شهرداری ها خود به صورت مستقیم در تولید مسکن نقشی ایفا نمی کنند و برخی از محدود عملکردهای شهرداری تهران نیز در این زمینه ، اساسا در میان سایر شهرداری ها عمومیت ندارد. به عبارت بهتر، شهرداری ها به لحاظ برخی موانع و محدودیت های اعتباری و قانونی و تشکیلاتی ، خود مستقیما به عنوان تولید کننده و عرضه کننده در این عرصه فعال نیستند، چراکه در امر سیاستگذاری بازار مسکن نقشی برای شهرداری ها در نظر گرفته نشده و یا بسیار کمرنگ به آن توجه شده است. ولی اجرای هریک از وظایف دیگر

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه مدیریت :ارزش ادراک شده

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu