دانلود پایان نامه با موضوع سرمایهگذاران نهادی

دانلود پایان نامه با موضوع سرمایهگذاران نهادی

دانلود پایان نامه

داراییهای بلندمدت (وامهای رهنی با دیرش بلندمدت) دارند که بنابراین مشکل عدم تطابق بین دیرش
داراییها و بدهیها پدیدار میگردد و آنها را در معرض ریسک نرخ بهره نیز قرار میدهد. اما با فروش وامهای رهنی بانی میتواند عدم مطابقت نرخهای بهره را حذف نماید. اکنون سرمایهگذاران نهادی که به داراییهای بلندمدت نیازمند هستند با داشتن این رهنها در پورتفولیوهای خود میتوانند به ارزشگذاری بپردازند. زیرا مکانیزم اوراق بهادارسازی به آنها اجازه میدهد که داراییهایی که در مالکیت آنها قرار دارند را حتی اگر منابعی برای ایجاد آنها نداشته باشند، ارزشگذاری نمایند.
اوراق بهادارسازی رهنها که از دهه 1970 شروع شد، مزیت فراهم کردن سرمایه بیشتر برای تهیه مسکن را داشت در زمانیکه بالا رفتن جمعیت نوزادان کمبود مسکن را ایجاد کرده بود و تورم، منابع سنتی تأمین مالی مسکن، پسانداز و اعطای وام را از زیر خراب کرده بود که به نرخهای بهره 5.75 درصدی غیررقابتی بر روی حساب پساندازها و در نتیجه از دست رفتن پول پساندازکنندگان، منجر شده بودند. بر خلاف بازار رهن ناکارای متمرکز سنتی که در آن کمبود یا مازاد وجوه در هر زمانی ممکن است وجود داشته باشد، MBSها به طور گسترده و با تنوع منطقهای، در سطح کشورها قابل دسترس هستند.
اوراق بهادارسازی منافع متعدد و مهمی را برای مشارکت کنندگان در بازار و کل اقتصاد فراهم میکند که در ادامه به تفکیک مشارکت کنندگان در این بازار معرفی میگردند.

 

2-13-1- برای بانی (وام دهنده)
در یک معامله اوراق بهادارسازی، ریسکهای اعتباری مربوط به تجمیع داراییها، از بانی این داراییها مجزا میشوند، سپس به آنها ساختار داده میشود و در نهایت به یک یا چندین سرمایهگذار و به فرم حداقل دو موقعیت ریسکی مختلف انتقال داده میشوند.
علاوه بر انتقال ریسک، ساختارهای تأمین مالی اوراق بهادار تولید شده در فرآیند اوراق بهادارسازی، نیز
میتوانند جریانی از وجوه نقدینه را متناظر با ارزش تجمیع داراییهای پایه، برای بانی خلق کنند. بانیها پنج انگیزه برای استفاده از تکنیک اوراق بهادارسازی داراییها جهت تأمین مالی فعالیتهای خود دارند:

مطلب مرتبط :   منبع پایان نامه ارشد با موضوع قانون دفاتر اسناد رسمی

2-13-1-1- متنوعسازی ریسک منابع تأمین وجوه
در یک معامله اوراق بهادارسازی، انتقال ریسک (ریسک اعتباری، ریسک نقدینگی، ریسک نرخ بهره، ریسک پیشپرداخت و ریسک بازار که به وثیقه پایه این اوراق MBS، مربوط میشوند) به سرمایهگذاران، تعهدات بدهی قانونی بانی را محدود نموده بنابراین بانی میتواند پورتفولیوی اعتباری خود را از نو بسازد – و به موجب آن
میتواند بدهبستان بین ریسک/بازدهی را بهبود ببخشد – و ریسکها را منتقل کند یا ریسک جدیدی را اتخاذ نماید. بنابراین معاملات اوراق بهادارسازی از یک طرف تنها منبع این ریسکها میباشند و از طرف دیگر
میتوانند در مدیریت ریسکها با هدف خاص کنترل ریسک، نیز مورد استفاده قرار بگیرند.

2-13-1-2- دستیابی به نقدینگی
ساختار تأمین وجوه در فرآیند اوراق بهادارسازی، برای وام دهندهای که در این فرآیند فعالیت دارد وجوه اضافهای از طریق این ابزار تأمین مالی مجدد در بازار سرمایه، همراه با هزینه پایینتر، میتواند فراهم نماید. در واقع، با جدا کردن تجمیع داراییها و تأمین مالی مجدد آنها، بانی همچنین قادر به بدست آوردن ضوابط مطلوبتری نسبت به مورد تأمین مالی به شیوه سنتی ترازنامهای (عمل قرضگیری که با ریسک بانی همراه است) میباشد.
اوراق بهادارسازی کاهش در هزینهها را به دو دلیل موجب میشود. نخست به علت اینکه بانی از بانک یا سایر واسطههای وجوه، قرض نمیگیرد، از پرداخت حاشیه سود بانک نیز میتواند اجتناب نماید. این رویکرد حذف واسطهها نامیده میشود.
اوراق بهادارسازی به روش دیگری نیز کاهش در هزینهها را موجب میشود. چون نرخ بهره قابل پرداخت برای اوراق بهادار منتشر شده توسط یک SPV، معمولاً از نرخ بهره قابل پرداخت بر روی اوراق بهادار
شرکتی- که مستقیماً توسط بانی منتشر میشود- کمتر میباشد. پایینتر بودن نرخ بهره منعکس کننده کیفیت و درجه اعتبار داراییهای مالی فروخته شده به SPV در معاملات اوراق بهادارسازی (همان داراییهایی که سرمایهگذاران در اوراق بهادار SPV، انتظار دریافت جریان وجوه از آنها را دارند)، در مقایسه با درجه اعتباری بانیها با تجارت و ریسکهای مربوط به خود، میباشد و درک و ارزشگذاری آسانتری دارند. بنابراین، اوراق بهاداری که با داراییهای مالی پشتوانه میشوند همواره ارزش اعتباری بیشتری، نسبت به اوراق بهادار مستقیماً منتشر شده توسط بانیها، دارند. در واقع، اوراق بهاداری که در معاملات اوراق بهادارسازی منتشر میشوند در مقایسه با اوراق بهادار بدهی مربوط به خود منتشر کننده، از نظر اعتباری در رتبه بالاتری قرار دارند و حتی جایی هم که اوراق بهادار بدهی رتبهبندی اعتباری بالایی دارند، اوراق بهادارسازی انعطافپذیری بازاری بیشتری را برای دستیابی به تأمین مالی فراهم میکند.
نقدینگی بالای اکثر اوراق بهادار با پشتوانه وامهای رهنی این امکان را فراهم میکند که یک سرمایهگذار که میخواهد موقعیتی را در این اوراق اتخاذ کند، لزوماً با مشکلات مربوط به تئوری قیمتگذاری رو به رو نشود؛ از این رو، قیمت این اوراق قرضه اساساً در یک قیمت منصفانه، با تفاوت خیلی اندک بین قیمت پیشنهادی خرید و فروش، مظنه میشود.

مطلب مرتبط :   مقاله درمورد دانلود طرحواره های ناسازگار

2-13-1-3- کاهش بخشیدن به نیازهای سرمایهای نظارتی
نیازهای سرمایهای نظارتی، نیاز متعارف بانکها و سایر نهادهای بر مبنای سپرده است؛ و تعیین کننده میزان نقدینگی که باید برای هر سطح معین از داراییها نگه داشته شود، میباشد. این میزان سرمایه باید در بانکها نگه داشته شود تا تضمین کند که آنها سرمایه کافی برای تحمل کردن زیان عملیاتی را دارند و در همان حال (همزمان) میتوانند پاسخگوی هر میزان مراجعه و برداشت از حسابها نیز باشند.

بستن منو