دانلود پایان نامه ارشد درمورد آیت الله خامنه ای

دانلود پایان نامه ارشد درمورد آیت الله خامنه ای

دانلود پایان نامه

سید علی فضل الله: من فکر می کنم که علامه فضل الله قرآن و منطق رسول خداو امامان را خوب درک کرده بود و اولین کتابی که علامه در نجف اشرف نوشتند، اسلوب الدعوۀ القرآنیۀ بود و ایشان در فهم اسلام، تعصبات و تلقیات شخصی را به کار نبردند و اسلام را دین برون گرایی شناختند و اسلام هم حقیقتا دین برون گرایی و شناخت جامعه و عالم بیرون از خود است و اسلام، دین از بین بردن حساسیت هاست و علامه اسلام را اینگونه شناخته بودند و رسول خد اهم در دعوت خویش این گونه با مشرکین تعامل داشتند. قرآن می فرماید: قُلْ یا أَهْلَ الْکِتابِ تَعالَوْا إِلى‏ کَلِمَهٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ (آل‏عمران 64) و باید ازتباط با مسلمانان هم همین طور باشد چرا که خداوند می فرماید: وَ قُلْ لِعِبادی یَقُولُوا الَّتی‏ هِیَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّیْطانَ یَنْزَغُ بَیْنَهُمْ (إسراء 53) یعنی با ایجاد حساسیت دیگران را تحریک نکنید و احساسات دیگران را تحریک نکنید و بحران ایجاد نکنید و اندیشه خود را با بهترین شکل و وسیله منتقل نمایید و برای همین هم علامه فضل الله قبل از سخنرانی، همواره بر سخنانی که قرار بود ارایه کنند مطالعه می کردند و می اندیشیدند و دیگران را با اندیشه و عقلشان مخاطب قرار می دادند و با انسان ها را به عنوان انسان سخن می گفتند و انسان را با پیش فرض های سیاسی و مذهبی مخاطب قرار نمی دادند و به این جهت کلام علامه مرزها را در نوردید و دلها را تسخیر می کرد.  

علامه هیچ گاه نگفتند که من حق هستم و غیر از من همه باطل و گمراه هستند بلکه می گفتند که من سعی بر این دارم که به حق برسم و از شما هم می خواهم که تلاش بر این داشته باشید تا به حق برسید و هم چنین علامه از ابتدا عادت داشتند که حوزه مطالعاتی وسیعی داشته باشند و فقط خود را در محیط حوزه حبس نکرده بودند و با این حوزه وسیع مطالعات خود، دید و نگاه خود را جهانی می کرد و علامه مجلات و کتاب های هنری را مطالعه می کردند تا بدانند مردم عصر خود چگونه می اندیشند و به سبب این مطالعات در عصر خود زندگی می کردند و از علما می خواست که فرزند زمان خویش باشند و زمان خویش را بشناسند.
علامه فضل الله به جهت تنوع دینی و طائفی لبنان، همواره با اتباع همه ادیان و طوائف دیدار می کردند و دیگران را با بینش و بصیرت می شناخت و با طرز فکر دیگران هم آشنا می شد تا بداند او چگونه می اندیشد و چگونه می توان با او سخن گفت چرا که اگر مخاطب را نشناسی نمی توانی با او سخن بگویی و این ها خصوصیات علامه فضل الله بود. برای همین ما همواره از برادران می خواهیم که در زندگی و سیره علامه فضل الله مطالعه داشته باشند و بدانند که چگونه شخصی با عنوان مرجع دینی شیعه، توانست در دل ها رسوخ کند و دلهای همگان را تسخیر کند. شخصی از استرالیا آمده بود و می گفت که من با سخنان و تالیفات علامه آشنا شده ام و خبر وفات علامه برایش سخت گران بود و می گفت: نمی توانم باور کنم و برایم سخت است با چنین شخصیت عظیمی وداع کنم و یکی از کارمندان شبکه سی ان ان به جهت اینکه از علامه فضل الله به عظمت و بزرگی یاد می کرد اخراج شده بود و متأسفانه این نوع رفتار را از سوی برخی علما و مراجع شیعه نیز مشاهده کردیم.
شاکر: نقش علامه فضل الله و وحدت اسلامی و تقریب مذاهب اسلامی در لبنان چگونه بود؟ و آیا حضرت علامه در این باره وصیت یا سفارشی به علما و فقها و طلاب شیعه داشتند؟
سید علی فضل الله: علامه فضل الله نقش بارزی در وحدت اسلامی داشتند و کتاب ها و مقالات و اشعاری در موضوع وحدت از خود بر جای گذاشتند و حتی شعری در وحدت اسلامی و در بزرگداشت سید محسن امین دارند که می توانید از دکتر سید نجیب نور الدین بگیرید.
علامه نقش و همکاری بزرگی در تاسیس مرکز تجمع علمای مسلمین لبنان و مجمع تقریب بین المذاهب الإسلامیه در لبنان داشتند و دیدارها و همکاری های علامه فضل الله در مجال تقریب موثر و تعیین کننده بود و در لبنان هر مشکل و اختلافی بروز می کرد بعنوان مرد وحدت و آشتی بین طرف اختلاف شناخته شده بود و فتاوای ایشان نقش بزرگی در وحدت اسلامی و کم کردن تشنجات و نا آرامی های مذهبی و سیاسی لبنان، ایفا کرده است خصوصا فتوای حرمت لعن و دشنام صحابه و همسران رسول خدا بسیار راه گشا بوده است.
وصایای سید فضل الله به علمای شیعه که به صورت مکتوب موجود است و برخی سخنانی که ایراد فرموده اند، همواره بر وحدت و توحید کلمه تأکید می کردند.
شاکر: حضرتعالی فعالیت های جمهوری اسلامی ایران را در خصوص وحدت اسلامی و تقریب مذاهب اسلامی چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا جمهوری ایران توانسته است از پتانسیل های واقعی خود در راه تقریب بهره برداری کند؟
سید علی فضل الله: ما همیشه تأکید داشتیم که جمهوری اسلامی در موضوع وحدت اسلامی بسیار جدی و موثر عمل کرده است و همواره متذکر شدیم که از زمان امام خمینی تا کنون فعالیت های موثر و خوبی داشته است و ما از فعالیت های دارالتقریب که در وحدت اسلامی نقش خوبی دارد، تقدیر می کنیم و جمهوری اسلامی در این چهارچوب بسیار اساسی کار کرده است خصوصا در چهارچوب سیاسی عملکرد خوبی داشته است چرا که اختلاف ها در لبنان همواره بر محور سیاسی دور می زند و اختلاف های مذهبی لبنان نیز از اختلاف های سیاسی ناشی می شود و ما همیشه از مسئولین جمهوری اسلامی خواسته ایم که مراقب باشند که مواضع سیاسی ایشان منجر به تشنج اوضاع مذهبی لبنان نشود و مواضع جمهوری اسلامی ایران باید به گونه ای باشد که گروهی که قانع شد گروه دیگر متشنج نشود مثلا اکنون جمهوری اسلامی ایران حامی نظام سوریه است و این به جهت حمایت سوریه از مقاومت اسلامی بر علیه اسرائیل است ولی نباید این حمایت به کشمکش و درگیری مذاهب اسلامی سوریه بینجامد و این از جهت سیاسی بود ولی از جهت دینی و مذهبی شکی در تاثیر مثبت بودن فعالیت های جمهوری اسلامی ایران نیست و در بعد سیاسی نباید خطاب سیاسی و موضع سیاسی به گونه ای باشد که گروه های مقابل برآشفته شده و یا احساساتشان تحریک شود یعنی یک بار خطاب به گونه ای است که مخاطب برآشفته می شود ولی یک بار خطاب موجب آشفتگی مخاطب نمی شود.
جمهوری اسلامی ایران با همه مثبت بودن فعالیت هایش به تنهایی نمی تواند در راه وحدت اسلامی راهگشا باشد بلکه باید حوزه های علمیه و مراجع تقلید در این موضوع همکار و همیار جمهوری اسلامی ایران در وحدت اسلامی و تقریب مذاهب اسلامی باشند و باید از برخی مناسبت ها که ایجاد حساسیت می کند برحذر باشد مثل مراسمات مناست های مختلف امامان یا شهادت حضرت زهرا. ما همه ظلم هایی که بر امامان و حضرت زهرا رفته است را می دانیم ولی اکنون زمان تسویه حساب های تاریخی نیست و باید مراسمات باید به صورت روشنگر و اندیشه ساز باشد و موجب تشنج کردن جامعه مذهبی هم نشود.
شاکر: حضرتعالی چه راهکار و پیشنهادی برای تقویت وحدت اسلامی و تقویت ارتباطات مسلمانان دارید؟
سید علی فضل الله: ما تقویت دیدارهای علما و اندیشمندان شیعه و سنی و تقویت ارتباط حوزه های علمیه و الأزهر شریف را توصیه می کنیم چرا که الأزهر نقش مهمی در اسلام معتدل داشته و دارد و الأزهر اعلام کرده است آماده است ارتباط داشته باشد و حتی برای سفر به نجف اشرف و نماز پشت سر علمای شیعه آماده است ولی احدی جواب ایشان را نداده است و ما بر ضرورت تعامل با الأزهر تأکید داریم و هم چنین فعالیت وحدت اسلامی را در سطح علما اسلامی منحصر نمی دانیم و باید در سطح مردمی نیز نزول داشته باشد و با برپایی مجالس عمومی وحدت را تعمیم دهیم و می توانیم مساجد وحدت بنا کنیم چرا که مساجد ما یا مسجد شیعی است یا مسجد سنی. ضروری است که کمسیون وحدت تاسیس شود و در حل و فصل اختلاف ها فعالیت نماید و در لبنان این ضرورت مورد تأکید است چرا که مشکلی که پیش می آید لازم است یکایک افراد علما بیانیه دهند که این مشکل سیاسی است و ربطی به مذهب ندارد ولی با تاسیس کمسیون وحدت می توان مرجعی برای حل اختلاف ایجاد کرد.
و نیز ضرورت دارد روابط دولت های اسلامی تقویت شود چرا که مادامی که روابط ایران و عربستان متشنج است و یا روابط ایران و ترکیه متشنج است نمی توان امید وحدت و تقریب مذاهب اسلامی را داشت چون اختلاف های سیاسی بر روابط مذهبی تاثیرگذار است و نباید از تاثیر شبکه های ماهواره ای بر وحدت اسلامی یا تفرقه مذاهب غافل بود و باید مطالعاتی در خطابات اسلامی و چگونگی تقویت روابط مذاهب صورت بگیرد و حتی اگر لازم لازم باشد، بازنگری در برخی خطابات شیعی انجام شود و امامان شیعه باید الگوی شیعیان باشند و خصوصا کسانی که مسئولیت منبر و روضه اهل بیت را بر دوش می کشند و باید در حفظ خون شیعیان و وحدت امت اسلام، دقت نظر داشته باشند.
علمای اهل سنت لبنان
قاضی أحمد الزین
شیخ احمد توفیق الزین در سال 1933م در صیدا به دنیا آمد. ایشان از فارغ التحصیلان الإزهر می باشد. وی به مدت 35 سال قضاوت شرعی محاکم شرعی لبنان و امامت جمعه مسجد عمری کبیر صیدا را بر عهده داشت. در تأسیس مرکز تجمع علمای مسلمین در سال 1982م شرکت داشته و اکنون رئیس هئیت أمنای مرکز تجمع علمای مسلمین لبنان و عضو مجلس اوقاف إسلامی صیدا می باشد.
این گفتگو در 28 اسفند 1391 در منزل شیخ احمد الزین، صیدا- لبنان با شیخ احمد الزین انجام شده است.
شاکر: ضمن سلام و ادب و تشکر از حضرتعالی ، ابتدا تقریب بین مذاهب اسلامی و وحدت اسلامی چه ضرورت و اهمیتی دارد و حضرتعالی چه تعریفی از تقریب و وحدت دارید؟
شیخ احمد الزین: ابتدا حمد و شکر خداوند متعال را به جای می آورم و درود می فرستم به محضر رسول گرامی اسلام و می گوییم سلام و درود بر تو ای رسول گرامی اسلام و درود می فرستم به محضر رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله خامنه ای و سلام و درود بر شما.
اولا جواب سوالی که مطرح کردید اشاره می کنم به قدم اولی که باید ملتزم باشیم و آن این است که واجب است که ملتزم باشیم به حکم شرعی که از قرآن و سنت رسول گرامی اسلام و امامان و اصحاب به دست می آید تا از راه راست منحرف نشویم و از تندروی و افراط با هر شکل و رویه ای به دور باشیم و فرقی بین افراطی گری خانوادگی و قبیله ای و حزبی و ملی گرایی و نژاد پرستی نیست. همه این افراطی گری ها در جهان که امروزه شاهد آن هستیم اگر در راه قرآن و سنت قدم برداشتیم از همه این افراطی گری بدرو بودیم و این افراطی گری ها حاصل دوری از قرآن و سنت است. قرآن کریم راجع به وحدت اسلامی تأکید دارد و می گوید: إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً واحِدَهً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ (انبیاء92) و می فرماید: وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّهً واحِدَهً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاتَّقُونِ (مومنون52) و هم چنین می فرماید: وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا (آل عمران 103). قرآن کریم ما را دعوت می کند که امت واحدی باشیم و امر می کند که جمع شویم و اجتماع کنیم و چنگ بزنیم به قرآن کریم که همان ریسمان محکم الهی است و قرآن اکیداً نهی کرده است از تفرقه و جدایی. این وحدتی که قرآن به آن اشاره کرده است همه مسلمانان را در بر می گیرد، همه مسلمانان از هر قوم و طائفه و طبقه و مذهبی به حکم قرآن امت اسلام هستند که همان امت واحد می باشد که همه زیر پرچم اسلام جمع می شوند و پرچم اسلام همان لا اله إلا الله و محمد رسول الله و ملتزم شدن به فرامین خدا و رسول خدا است. هم چنین این وحدت اسلامی که ما از آن به امت اسلامی تعبیر می کنیم همه اقشار مسلمانان را از هر قومیت و ملیت و مذهب، در بر می گیرد و بین ایشان برادری جاری می کند، إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَهٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (حجرات10). مذاهب اسلامی، مذاهب اجتهادی است و اختلاف در مذاهب اجتهادی، امری طبیعی است چرا که مسلمانان در جای جای جهان منتشر شدند و با زبان ها و قومیت ها و ملیت ها و فرهنگ های مختلف با اسلام روبرو شدند و با اجتهاد خود، اسلام را از قرآن و سنت رسول خدا دریافت کردند و گاهی استنباط حکم شرعی در جامعه ای متفاوت از دیگر جوامع بوده است و آنچه در این بین مهم است تحقق عدالت و تحقق حکم شرعی و الهی است و در نتیجه تحقق ارزش های انسانی و اسلامی است که همانا عدالت و برادری و برابری بین انسان ها و مسلمان ها است. چنان که در یک مذهب واحد آرا و اندیشه های متفاوت و مختلف دیده می شود، در یک مذهب فقیهی می بینیم که در یک موضوع، فتوایی داده که در همان مذهب، فقیه دیگری، فتوای دیگری صادر کرده است و لکن می بینیم که همه فقها در اصول فقهی با هم مشترکند، بدین معنی که همه فقها یک مذهب با اختلاف آرای خود به کتاب الله و سنت رسول الله و باقی اصول فقهی مراجعه می کنند. همه فقها با یک اصول مشترک، فتاوای مختلفی صادر می کنند. همین گونه است در تاریخ سیاسی اسلام که اختلاف های سیاسی روی داد و این اختلاف های سیاسی، کاملا طبیعی بود چرا که تزاحم و رویارویی افراد در رهبری جامعه و نوع اجتهاد در احکام شرعی سیاسی در بین بود. اختلاف های سیاسی حاصل شد ولی مهم این بود که کسی از چهارچوب قرآن و سنت خارج نشود و به سبب این اصل، وحدت اسلامی و تقریب مذاهب اسلامی محقق می شود. در اسلام مذاهب زیادی همچون مذهب امامی و زیدی و اسماعیلی و سنی وجود دارد ولی همگی ملتزم به چهارچوب قرآن و سنت نبوی هستند. اکنون می بینیم که استکبار اهتمام به تفرقه و جدایی بین امت اسلام دارد. در ایالات متحده آمریکا بیش از 52 استان و ایالت وجود دارد که در واقع 52 دولت مستقل است که همگی زیر یک پرچم و یک رهبر و رئیس جمع شدند و اروپا را ببینید که دولت ها و حکومت های مختلفی دارد و یک قاره بزرگی است ولی در یک اتحاد اروپایی جمع هستند و با هم همدل و یکصدا برای تحقق آرمان و هدف تمام کدورت ها و جنگ های گذشته خود را به دست فراموشی سپرده اند. آمریکا و اروپایی که به وحدت و همدلی بین خودشان پایبند هستند و تأکید دارند، کمر همت به تفرقه افکنی بین امت اسلام بسته اند و هر روز بر تفرقه و جدایی مسلمانان تأکید دارند تا مسلمانان در اثر همین تفرقه و تشتت ضعیف بمانند و همواره نیازمند استعمار و استکبار باشند و جهان استکبار در اثر تفرقه بین مسلمانان، بر منابع نفت و ذخایر بلاد اسلام دست یافتند. اروپا و آمریکا به وحدت بین خودشان و إعمال تفرقه بین مسلمانان، در واقع جهان اسلام را به سخره گرفته اند و مسلمانان باید هوشیار باشند و بیدار شوند و بر دو امر اهتمام داشته باشند. امر اول این است که به حکم قرآن و سنت رسول خدا رجوع کنند و به احکام قرآن و سنت رسول خدا و امامان و اصحاب رسول خدا پایبند باشند و امر دوم این است که مسلمانان مصالح خود را دریابند و ببینند که مصالحشان در چیست، آیا مصلحت در این است که متفرق باقی بمانند؟ آیا نباید به وحدتی که قرآن از آن سخن گفته رجوع کنند؟ من از افراد غیر مومن و غیر مسلمان سوال می کنم که آیا تفرقه بهتر است یا اتحاد؟ از سکولار می پرسم که آیا تشتت مصلحت است یا وحدت؟ و مسلمانان و مومنین باید هوشیار و بصیر باشند و بدانند که وحدت اسلامی از این دو امر شروع می شود. دو امری که می تواند مسلمانان را به وحدت برساند، همان رجوع و التزام به قرآن و سنت است و تحقق مصالح امت اسلام در جهان اسلام با وجود هر اختلاف فکری و عقیدتی.
اهمیت و ضرورت وحدت اسلامی در عصر حاضر که جهان در حال اتحاد و وحدت است، روشن تر است و مذاهب اسلامی هم جایگاه ویژه خود را در اسلام دارد و همه مذاهب به حکم الهی ملتزم هستند هر چند که در اجتهاد و نوع برداشت خود اختلاف دارند و لزومی ندارد که نوع برداشت و اجتهاد سبب اختلاف بین مسلمانان باشد. واجب است شیعه و سنی و زیدی و دیگر مذاهب اسلامی در چهارچوب اسلام با یکدیگر وحدت داشته باشند و امری که واجب است همه بدانند اینکه مذهب، مذهب اسلامی است و صحیح نیست که مذهب، دینی جدا از امت اسلامی تشکیل دهد مثلا سنی از شیعه جدا شود و یا شیعه بگوید من دین اسلام هستم و لاغیر، این أمور صحیح نیست، بلکه واجب است همه در چهارچوب اسلامی باشند و با مذاهب اسلامی وحدت داشته باشند و فعالیتشان در چهارچوب اسلام باشد و مسلمانان همگی با هم برادر هستند و از این ناحیه سخن از تقریب بین مذاهب اسلامی به میان می آید. بدین صورت که دانسته شود همه مذاهب و احکام مذاهب، همگی احکام اجتهادی اسلامی است.
ما در تهران، مجمع جهانی تقریب بین مذاهب اسلامی داریم و مثل این مجمع در قاهره بود و علمای شیعه و سنی از جهان اسلام عضو این مجمع بودند. شیخ محمود شلتوت، شیخ عبدالمجید سلیم و علمایی از عراق و ایران در این مجمع فعالیت می کردند و اکنون این مجمع در تهران فعالیت تقریبی دارد و به شکر خدا فعالیت موثر و مستمری دارد و عمده فعالیت این مجمع تقریب بین مذاهب اسلامی و وحدت امت اسلام است و سبب فعالیت های تقریبی این است که مذاهب مستقلا دین نیستند و همه زیر چتر اسلام می باشند و با مرجعیت واحد قرآنی و سنت نبوی همه مذاهب، به جامعه مذهبی خود خدمت می کنند و عقیده همه مذاهب توحید است و کتابشان قرآن کریم و فقط روش اجتهادی ایشان مختلف می باشد و همین که همه مذاهب اسلامی عقیده واحدی بر مبنای توحید و نبوت دارند، کفایت می کند و عقیده واحد ایشان شهادتین و اقامه نماز و ایتای زکات و اعتقاد به روزه است، چنان که اعتقاد به ملائکه و انبیا و معاد عقیده مشترک جمیع مذاهب است. پشت پرده تفرقه امت اسلام، دشمنان اسلام هستند.
شاکر: چه کسانی و یا چه گروه هایی از تفرقه مسلمانان سود می برند؟ یعنی ذی نفع جدایی امت اسلام چه کسانی یا چه فرقه هایی هستند؟
شیخ احمد الزین: استعمار بیشرین استفاده را از جدایی امت اسلام می کند، انگلیس اولین حامی تفرقه بین مسلمانان بود و هست. باید توجه داشته باشیم به کنفرانس سایکس پیکو که چگونه دولت های عربی اسلامی را متفرق از هم تشکیل داد و دولت های عربی اسلامی را متفرق قرار داد و دولت انگلیس به سبب این تفرقه استعمارش را به سهولت ادامه داد. من سوالی مطرح می کنم: چه کسی کشور سعودی را بنیان نهاد؟ چه کسی ملک عبدالعزیز را به پادشاهی سعودی انتخاب کرد و او را به منافع مادی و دنیوی مساعدت کرد؟ در واقع انگلیس بود که حکومت آل سعود را بنیان نهاد و از آن در راستای تفرقه امت اسلام استفاده کرد. چه کسی پادشاهی اردن را بنیان نهاد و ملک عبدالله را پادشاه کرد؟ دست انگلیس در کار بود و کار انگلیس بود و در عراق و ایران در زمان رژیم شاهنشاهی قبل از انقلاب اسلامی هم اوضاع بدین منوال بود و انگلیس از این تفرقه بهره مند می شد چرا که دولت های اسلامی با اختلاف و تفرقه، ضعیف عمل می کردند و در مقابل استعمار قدرتی نداشتند. امارات با پول خودش در صدد انحطاط جهان عرب است و همان امارات به کمک ثروت دستورات و سیاست های آمریکا و اسرائیل را پیاده می کند، همچنان که قطر امروز در این راستا قدم بر می دارد.

مطلب مرتبط :   پایان نامه رایگان با موضوع نتیجه

بستن منو