دانلود تحقیق با موضوع فضیلت اخلاقى

دانلود تحقیق با موضوع فضیلت اخلاقى

دانلود پایان نامه

اِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤمِنِینَ وَ الْمُؤمِناتِ وَ الْقانِتِینَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصّادِقِینَ وَ الصّادِقاتِ…اَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ مَغْفِرَهً وَ اَجراً عَظِیماً. (احزاب ـ 35)  

طاعَهٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَاِذا عَزَمَ الاَْمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللّهَ لَکانَ خَیراً لَهُمْ. (محمد ـ 21)
وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِى مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبِینَ. (عنکبوت ـ 3)
ترجمه
خداوند مى گوید: «امروز روزى است که راستى راستگویان، به آنها سود مى بخشد، براى آنها باغهایى از بهشت است که نهرها از زیر (درختان) آن مى گذرد و تا ابد، جاودانه در آن مى مانند، هم خداوند از آنها خشنود است، و هم آنها از خدا خشنودند این، رستگارى بزرگ است»
اى کسانى که ایمان آورده اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید و با صادقان باشید.
هدف این است که خداوند صادقان را به خاطر صدقشان پاداش دهد، و منافقان را هرگاه اراده کند عذاب نماید یا (اگر توبه کنند) توبه آنها را بپذیرد، چرا که خداوند آمرزنده و رحیم است
به یقین مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان با ایمان و زنان با ایمان، مردان مطیع فرمان خدا و زنان مطیع فرمان خدا، مردان راستگو و زنان راستگو…خداوند براى همه آنان مغفرت و پاداش عظیمى فراهم ساخته است
(ولى) اطاعت و سخن سنجیده براى آنان بهتر است، و اگر هنگامى که فرمان جهاد قطعى مى شود به خدا راست گویند (و از در صدق و صفا درآیند) براى آنها بهتر مى باشد!
ما کسانى را که پیش از آنان بودند آزمودیم (و اینها را نیز امتحان مى کنیم)، باید علم خدا درباره کسانى که راست مى گویند و کسانى که دروغ مى گویند تحقق یابد!.
4-1-7-1- صدق و راستى در روایات اسلامى 
اهمیت این فضیلت اخلاقى در روایات اسلامى بیش از آن است که در سخن بگنجد و روایاتى که از پیامبر(صلى الله علیه وآله) و امیرمؤمنان(علیه السلام) و ائمه هدى(علیهم السلام) در این زمینه نقل شده بیش از حدّ احصا و شمارش است، تنها گلچینى از آن را در ذیل بیان مى کنیم که به عنوان مشت نمونه خروار بیانگر موقعیت این صفت در میان تمام صفات انسانى است. و از این روایات به خوبى استفاده مى شود که همه فضایل انسانى از صدق و راستى سرچشمه مى گیرد.
در حدیثى از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) نقل شده و در گذشته نیز به آن اشاره کرده ایم و به خاطر اهمیت فوق العاده اش تکرار مى نماییم، مى خوانیم: «لاتَنْظُرُوا اِلى کَثْرَهِ صَلاتِهِمْ وَ صِیامِهِمْ وَ کَثْرَهِ الْحَجِّ وَ الزَّکاهِ وَ کَثْرَهِ الْمَعْرُوفِ وَطَنْطَنَتِهِمْ بِاللَّیلِ، اُنْظُرُوا اِلى صِدْقِ الْحَدِیثِ وَ اَداءِ الاْمانَهِ; نگاه نکنید به فزونى نماز و روزه و زیادى حج و زکات و انفاق ها و سر و صداى عبادات شبانه بعضى از مردم (اگر مى خواهید آنها را امتحان کنید) آنها را به راستگویى و اداى امانت آزمایش کنید».
در حدیث دیگرى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: «اِنَّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ یَبْعَثْ نَبِیّاً اِلاّ بِصِدْقِ الْحَدِیثِ وَ اَداءِ الاْمانَهِ اِلَى الْبَّرِ وَ الْفاجِرِ; خداوند متعال هیچ پیامبرى را مبعوث نکرد مگر به راستى در سخن گفتن و اداى امانت به نیکوکار و بدکار».
در حدیث دیگرى درباره تأثیرى که راستگویى در همه اعمال انسان مى گذارد از همان امام بزرگوار مى خوانیم: «مَنْ صَدَقَ لِسانُهُ زَکى عَمَلُهُ; کسى که زبانش به راستى گراید اعمالش پاک و پاکیزه مى شود». زیرا راستگویى ریشه اعمال صالح است و شرح این مطلب در آینده خواهد آمد.
در حدیث دیگرى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم که در پیامى به یکى از دوستان بزرگوارش به نام عبدالله بن ابى یعفور فرمود: «اُنْظُرْ ما بَلَغَ بِهِ عَلِىٌ عِنْدَ رَسُولِ اللّهِ فَاَلْزِمْهُ فَاِنَّ عَلِیّاً اِنَّما بَلَغَ ما بَلَغَ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللّهِ بِصِدْقِ الْحَدِیثِ وَ اَداءِ الاَمانَهِ; نگاه کن ببین على(علیه السلام) به چه وسیله آن همه مقام نزد پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) پیدا کرد آن را رها نکن، زیرا على(علیه السلام) آن همه مقام را نزد رسول خدا(صلى الله علیه وآله) به خاطر راست گویى و اداء امانت پیدا کرد».
این تعبیر نشان مى دهد که حتى شخصیت بزرگى مانند على(علیه السلام) در سایه این دو فضیلت به آن مقام والا نزد پیامبر(صلى الله علیه وآله) رسید.
در سؤالى که از امیرمؤمنان على(علیه السلام) درباره مقام و شخصیت انسان ها شد و کسى پرسید «اَىُّ النّاسِ اَکْرَمُ; چه کسى (نزد خداوند متعال) گرامى تر است؟» فرمود: «مَنْ صَدَقَ فِى الْمَواطِنِ; کسى که همه جا راست بگوید».
با توجه به این که قرآن مى گوید «اِنَّ اَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ اَتْقاکُمْ; گرامى ترین شما نزد خدا با تقواترین شما است». (حجرات ـ 13) روشن مى شود که روح تقوا همان صدق و راستى است.
در حدیث دیگرى امیرمؤمنان على(علیه السلام) درباره تأثیر صدق و راستى در نجات انسان ها از چنگال مشکلات و خطرات مى فرماید: «اَلْزِمُوا الصِّدْقَ فَاِنَّهُ مَنْجاهٌ; هرگز راست گویى را رها نکنید، چرا که سبب نجات انسان است»
در حدیث دیگرى از امام صادق(علیه السلام) تشبیه جالبى درباره صدق و راستى مى بینیم که مى فرماید: «اَلصِّدْقُ نُورٌ غَیرَ مُتَشَعْشِع اِلاّ فِى عالَمِهِ کَالشَّمْسِ یَسْتَضِىءُ بِها کُلُّ شَىء یَغْشاهُ مِنْ غَیرِ نُقْصان یَقَعُ عَلى مَعْناها; صدق و راست گویى نورى است که جهان اطراف خود را روشن مى کند همچون آفتاب که چیزى که در معرض تابش آن قرار بگیرد روشن مى شود بى آنکه نقصانى در آن وارد گردد»
و در ذیل این حدیث از همان بزرگوار مى خوانیم: «اَلصِّدْقُ سَیْفُ اللّهِ فِى اَرْضِهِ وَ سَمائِهِ اَیْنَما هَوى بِهِ یُقَدُّ; صدق شمشیر خدا در زمین و آسمان است، هر کجا آن را فرود آورد، کارگر
مى شود».
در اهمیت صدق همین بس که در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) آمده است: «اَلصِّدْقُ رَأْسُ الدِّین; صدق و راستگویى اساس دین است». و در حدیث دیگرى مى فرماید: «اَلصِّدْقُ صَلاحُ کُلِّ شَىء; راستى سبب اصلاح هر چیزى است».
و در حدیث مشابه دیگرى مى فرماید: «اَلصِّدْقُ اَقْوى دَعائِمِ الاْیمانِ; صدق قوى ترین ستون هاى ایمان است». و در تعبیر دیگرى مى فرماید: «اَلصِّدْقُ جَمالُ الاِنْسانِ وَ دَعامَهُ الاِیْمانِ; صدق جمال انسان و ستون ایمان است». و بالأخره در تعبیر مهم دیگرى مى افزاید: «اَلصِّدْقُ اَشْرَفُ خَلائِقِ الْمُوْقِنِ؛ صدق شریف ترین اخلاق افراد صاحب یقین است».
این بحث را که بسیار بحث دامنه دارى است با حدیثى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) که در آن سخن از کلید بهشت و جهنم مى گوید پایان مى دهیم: «اِنَّ رَجُلا جاءَ اِلَى النَّبِى فَقالَ یا رَسُولَ اللّهِ ما عَمَلُ الْجَنَّهِ؟ قالَ الصِّدْقُ اِذا صَدَقَ الْعَبْدُ بَرَّ، وَ اِذا بَرَّ آمَنَ، وَ اِذا آمَنَ دَخَلَ الْجَنَّهَ قالَ: یا رَسُولَ اللّه وَ ما عَمَلُ النّارِ؟ قالَ اَلْکِذْبُ، اِذا کَذِبَ الْعَبْدُ فَجَرَ وَ اِذا فَجَرَ کَفَرَ، وَ اِذا کَفَرَ دَخَلَ النّارَ; کسى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله) پرسید: عملى که انسان را بهشتى مى کند چیست؟ فرمود: راست گویى، زیرا هنگامى که انسان راست بگوید نیکوکارى مى کند و هنگامى که نیکوکارى کند ایمان آورد و هنگامى که ایمان بیاورد داخل بهشت مى شود، عرض کرد اى رسول خدا! عملى که انسان را دوزخى کند چیست؟ فرمود: دروغ است، هنگامى که دروغ بگوید کار بد انجام مى دهد، و هنگامى که کار بد انجام مى دهد کافر مى شود، و هنگامى که کافر شود داخل دوزخ مى گردد»
جالب این که در این حدیث راست گویى سرچشمه نیکوکارى و نیکوکارى سرچشمه ایمان شمرده شده است، این به خاطر آن است که افراد بدکار براى توجیه اعمال خود معمولا به دروغ پناه مى برند، این از یک سو، از سوى دیگر در روح آدمى اثر مى گذارد و تدریجاً ایمان را تضعیف مى کند، و سرانجام به کفر مى کشاند، همان گونه که قرآن مجید مى گوید «ثُمَّ کانَ عاقِبَهُ الَّذِینَ اَسائُوا السُّوء اَنْ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللّهِ وَ کانُوا بِها یَسْتَهْزِئُونَ; سپس سرانجام کسانى که اعمال بد مرتکب شدند به جایى رسید که آیات خدا راتکذیب کردند و آن رابه سخریه گرفتند»

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه با موضوع مقدار

Close Menu