دانلود تحقیق با موضوع آیات و روایات

دانلود تحقیق با موضوع آیات و روایات

دانلود پایان نامه

 

و در حدیث دیگرى از همان بزرگوار آمده است که فرمود: «اَلْکَذّابُ وَ الْمَیِّتُ سَواءٌ فَاِنَّ فَضِیلَهَ الْحَىِّ عَلَى الْمَیِّتِ اَلثِّقَهُ بِهِ، فَاِذا لَمْ یُوثَقُ بَکَلامِهِ فَقَدْ بَطَلَتْ حَیاتُهُ; دروغ گو ومرده یکسان است، زیرا برترى انسان زنده بر مرده همان اعتماد به او است، هنگامى که به گفتار او اعتمادى نباشد زنده بودن او بى اثر است».
دیگر این که صداقت و راستى به انسان آبرو و شخصیت مى دهد، در حالى که دروغ مایه رسوایى و بى آبرویى است. صادقان همیشه سربلند و آبرومندند، و دروغ گویان سر به زیر و بى آبرو هستند.
به همین دلیل در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) آمده است که فرمود: «عَلَیْکَ بِالصِّدْقِ، فَمَنْ صَدَقَ فِى اَقْوالِهِ جَلَّ قَدْرُهُ; همیشه راست گویى را پیشه کن چرا که آن کس که در سخنان خود راست گو باشد، قدر و مقام او در جامعه بالا مى رود»
از سوى سوم صدق و راستى و امانت به انسان شجاعت و شهامت مى بخشد، درحالى که دروغ و خیانت همیشه انسان را در هاله اى از خوف و ترس فرو مى برد، مبادا خلاف گویى و خیانت او ظاهر گردد، و تمام نقشه هاى او نقش بر آب شود.
از سوى چهارم راست گوى انسان را از بسیارى از گناهان نجات مى دهد، چرا که مى داند اگر خلافى کند و از او سؤال کنند، نمى تواند اعتراف به گناه خویش نماید، پس بهتر که گرد گناه نگردد.
در حدیث معروفى از پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) آمده است که مردى خدمتش آمد و عرض کرد من گرفتار چهار گناه پنهانى هستم: زنا، شرب خمر، سرقت و دروغ; هر یک از اینها را بفرمایید به خاطر شما ترک مى کنم. پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: دروغ را رها کن.
آن مرد از خدمت پیامبر(صلى الله علیه وآله) بازگشت. هنگامى که تصمیم به عمل منافى عفت گرفت به خود گفت فردا پیامبر(صلى الله علیه وآله) از من سؤال مى کند اگر دروغ بگویم پیمان خود را شکستم و اگر راست بگویم حد شرعى بر من جارى مى شود، و هنگامى که تصمیم به سرقت و نوشیدن شراب گرفت باز همین فکر براى او پیدا شد به خدمت پیامبر(صلى الله علیه وآله) آمد عرض کرد: «یا رسول اللّه! تمام راه هاى گناه را بر من بستى، و من همه آنها را ترک نمودم.
از سوى پنجم صداقت و راستى بسیارى از مشکلات را در جامعه حل مى کند، راه وصول به مقصد را آسان مى سازد، از هزینه هاى کمر شکن بازرسى ها مى کاهد، حجم پرونده هاى حقوقى را به حداقل مى رساند و آرامش خاطر به مردم مى بخشد و نگرانى هایى را که به خاطر احتمال دروغ گویى براى افراد مختلف پیدا مى شود از میان بر مى دارد، و رشته هاى محبت و دوستى را در میان افراد محکم مى کند و به انسان شخصیت و ابهّت مى بخشد.
و اگر در روایات اسلامى از امام صادق(علیه السلام) آمده است: «اَحْسَنُ مِنَ الصِّدْقِ قائِلُهُ وَ خَیْرٌ مِنَ الْخَیْرِ فاعِلُهُ؛ بهتر از راست گویى گوینده آن است، و بهتر از نیکى ها انجام دهنده آن است» (اشاره به این که شخصیت ذاتى و والاى انسان سبب صدق و راست گویى و انگیزه کارهاى خیر است).
این سخن را با حدیثى که شاهد صادق این مطلب است به پایان مى بریم، امیرمؤمنان على(علیه السلام) فرمود: «یَکْتَسِبُ الصّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلاثاً، حُسْنُ الثِّقَهِ وَ الْمحَبَّهُ لَهُ وَالْمَهابَهُ مِنْهُ; شخص راست گو به خاطر صداقتش سه چیز را به دست مى آورد: حسن اعتماد مردم، و جلب محبت و دوستى، و ابهت و شخصیت».
4-1-7-4- دروغ و آثار و عواقب آن
حق این بود که ما صدق و کذب را همراه با هم در بحث گذشته مى آوردیم، چرا که این دو در مقایسه با یکدیگر شناخته مى شوند، ولى از آنجا که در آیات و روایات و سخنان علماى بزرگ اخلاق مساءله کذب و دروغ به طور گسترده مورد توجه واقع شده است، بهتر دیدیم که این دو را از هم تفکیک کنیم، تا حق بحث در آنها ادا شود.
آرى در تعلیمات اسلام در مورد مبارزه با کذب و دروغ، فوق العاده تاءکید شده، تا آنجا که دروغگویان را همردیف کافران و منکران الهى مى شمرد، و دروغ را کلید تمام گناهان معرفى مى کند. و تصریح مى کند که انسان تا دروغ را به هر شکل و به هر صورت ترک نگوید طعم ایمان را نخواهد چشید.
همین اندازه براى پى بردن به خطرات دروغ کافى است با این اشاره به قرآن بازمى گردیم و بخشى از آیات مربوط به کذب را بررسى مى کنیم :
انّما یفترى الکذب الّذین لایؤ منون بآیات اللّه. (نحل – 105)
انّ اللّه لایهدى من هو کاذب کفّار (زمر – 3)
انّ اللّه لایهدى من هو مسرف کذّاب. (غافر – 28)
فاءعقبهم نفاقا فى قلوبهم الى یوم یلقونه بما اءخلفوا اللّه ما وعدوه و بما کانوا یکذبون. (توبه – 77)
و لهم عذاب اءلیم بما کانوا یکذبون. (بقره – 10)
و در مورد تکذیب الهى که آن نوع نیز نوعى کذب و دروغ است، تعبیرات بسیار تکان دهنده اى در قرآن دیده مى شود از جمله :
قل انّ الّذین یفترون على اللّه الکذب لایفلحون. (یونس – 69)
ثمّ نبتهل فنجعل لعنه اللّه على الکاذبین. (آل عمران – 61)
ترجمه
تنها کسانى دروغ مى بندند که به آیات خدا ایمان ندارند (آرى ) دروغگویان واقعى آنها هستند!
خداوند آن کس را که دروغگو و کفران کننده است هرگز هدایت نمى کند.
خداوند کسى را که اسرافکار و بسیار دروغگوست هدایت نمى کند.
این عمل، (روحِ) نفاق را، تا روزى که خدا را ملاقات کنند، در دلهایشان برقرار ساخت این به خاطر آن است که از پیمان الهى تخلّف جستند و به خاطر آن است که دروغ مى گفتند.

مطلب مرتبط :   پدیده های اجتماعی

Close Menu