حقوق بشر

حقوق بشر

دانلود پایان نامه

یادگیری و کاهش سطح سلامتی‌ می‌‌شود. کمبود ویتامین A موجب نابینایی در صدهاهزار کودک و فقدان ید باعث از دست دادن قدرت شنوایی، گواتر و کاهش قابل ملاحظه قوای ذهنی‌ میشود.
عواملی نظیر سوء تغذیه مادر، سنّ بالای مادر، رعایت نکردن بهداشت دوران بارداری، قرار گرفتن در معرض اشعه، مصرف داروهای نامناسب، بیماری مادر و استعمال دخانیات و الکل مواردی است که حین بارداری و در دوران جنینی بر معلولیت فرد تاثیر گذار خواهد بود. کروموزوم‌ها از ژ‌ن‌هایی‌ ساخته شده اند که به تنهایی‌ و یا در ترکیب با هم تمام صفات ارثی انسان را می‌‌سازند. برخی‌ از معلولیت‌ها توسط ژ‌ن‌های خاصی‌ ایجاد می‌‌شوند که در شرایط زیست پزشکی‌ انسان اختلال ایجاد می‌‌کنند. بیش از ۳۰۰۰ علت ژنتیکی مختلف برای معلولیت شناخت شده است. برخی‌ عفونت‌ها که مادر از آن رنج می‌‌برد می‌‌تواند به نوزاد آسیب برساند. همچنین بیماری‌هایی‌ از جمله سرخک و سرخجه می‌‌تواند به معلولیت‌های شدید کوری و عقب ماندگی ذهنی‌ منجر شود. سفیلیس و ایدز نه تنها بر کودک در دوران جنینی تاثیر گذار است بلکه ممکن است کودک را در هنگام تولد آلوده کند. داروهای تجویزی مانند هورمون ها، دارو‌های ضّد تشنج، آنتی بیوتیک‌ها و آرام بخش‌ها بر رشد نوزاد تاثیر گذار شناخته شده اند. بسیاری دارو‌های دیگر وجود دارند که اثر منفی‌ بر نوزاد دارند. الکل به آسانی‌ از جفت جنین عبور می‌‌کند و در سیستم بدنی کودک بیشتر از مادر باقی‌ می‌‌ماند. و معلولیت‌های ذهنی‌، ناهنجاری فیزیکی‌، بیش فعالی‌ و عدم رشد را موجب می‌‌شود. سنّ مادر نیز بر معلولیت کودک تاثیر گذار است. نوجوانان به خصوص زیر ۱۵ سال خطر بیشتری برای تولد نوزادان با وزن کم دارند. زایمان زود هنگام نوزاد را در خطر نرسیدن مواد مناسب و اکسیژن کافی‌ قرار می‌‌دهد. نبود اکسیژن ممکن است در حین زایمان طولانی‌ و مشکل رخ دهد. از آنجا که مغز به سرعت دچار آسیب می‌‌شود، مشکلاتی چون اختلال در کنترل حرکت، هوش و پردازش‌های حسی بروز می‌‌کند. علاوه بر زایمان‌های مشکل و طولانی‌، نرسیدن اکسیژن و وزن کم نوزاد، وارد شدن ضربه به نوزاد هنگام تولد، زایمان در محیط نامناسب و آلوده می‌‌تواند باعث بروز اختلال در سیستم بدنی نوزاد و عملکرد آن‌ها شود.
علل اکتسابی و عارضی معلولیت عواملی هستند که در طول زندگی‌ فرد حادث می‌‌شود. مواردی چون بیماری‌های مسری و غیر واگیر، حوادث طبیعی و انسانی‌، مسمومیت‌ها به علاوه ی پاره‌ای عوامل محیطی‌ و اجتماعی‌اقتصادی ممکن است منجر به ناتوانی در فرد شود. در برخی‌ گزارش‌های رسیده بیماری‌های قلبی و عروقی به عنوان علت بزرگ بسیاری از معلولیت‌ها شناخته شده است. سبک زندگی‌ در شهرهای بزرگ و تنش ایجاد شده در آن‌ها، همچنین نیاز‌های جدید که به طور مداوم در زندگی‌ ایجاد می‌‌شوند علل افزایش این بیماری‌ها که به عنوان بیماری‌های تمدن، توسعه و زندگی‌ شهری شناخته شده اند، می‌‌باشد. به همین دلیل در کشور‌های صنعتی شایع ترند. بیماری‌های عصبی و عضلانی نیز علت بسیاری از معلولیت‌ها می‌‌باشند.
تقریبا در تمام مطالعات به حوادث ترافیکی به عنوان علت ناتوانی اشاره شده است. این عامل به وضوح در کشور‌های در حال توسعه شایع تر است. در کشور ما نیز توجه بسیاری را به خود جلب نموده است. افراد زیادی هر ساله در حوادث رانندگی‌ به شدت مجروح و به طور موقت یا دائم معلول می‌‌شوند. حوادث کاری و صنعتی نیز در برخی‌ بررسی‌‌ها مطرح شده است. بر اساس سازمان بین‌المللی کار، ۵۰ میلیون حادثه در سال در صنعت رخ می‌‌دهد و بسیاری منجر به معلولیت می‌‌گردد. این امر در کشور‌هایی‌ که در فرایند صنعتی شدن قرار دارند به دلیل تفاوت در کاربرد دقیق استانداردهای ایمنی بیشتر است. جراحت یا بیماری های ناشی‌ از کار با مواد خطرناک و یا شرایط نامناسب نه تنها خود فرد را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد بلکه کودکانی معلول در اثر کار والدین با مواد شیمیایی خطرناک به دنیا می‌‌آیند. انتقال تکنولوژی و تجهیزات معیوب و منسوخ از کشور های توسعه یافته به در حال توسعه همراه با ساعات کار طولانی‌ و بدون استراحت از عمده دلایل حوادث کاری است. کشور‌هایی‌ که استاندارد‌های پایینی برای کار‌های صنعتی و کشاورزی مدّ نظر قرار می‌‌دهند آمار معلولیت بیشتری دارند.
بلایای طبیعی نیز یک علت بسیار مهم از معلولیت است. اگرچه بسیاری از آثار آن شناخته شده نیست. چرا که افرادی که در نتیجه سیل، زلزله و دیگر حوادث طبیعی معلول می‌‌شوند مشخص نمی‌‌شوند. در سال بین‌المللی افراد دارای معلولیت، دفتر هماهنگ کننده بحران ملل متحد تحقیقی در ۴ کشور در حال توسعه که در آن‌ها حادثه طبیعی رخ داده بود، تدارک دید. در آن، شرایط افرادی که به طریقی در نتیجه حادثه طبیعی معلول شدند را مورد بررسی‌ قرار داد. نتیجه این بود که مجامع علمی‌ و پزشکی‌ توجه کمی‌ به قربانیانی که معلول بودند نشان داده اند. اثرات بلایا بر سلامت به خوبی‌ مستند نشده است و به همین دلیل اغلب از توانبخشی جسمی‌ و روانی‌ افراد نیز غفلت می‌‌شود.
بیماری‌هایی‌ مانند فلج اطفال در بسیاری از نقاط جهان ریشه کن شده اما هنوز افرادی را درگیر خود می‌‌کند. در بین بیماری‌هایی‌ که عمد‌تاً کودکان را تحت تاثیر قرار می‌‌دهد سرخک است که نه تنها ۲میلیون کودک را هر سال به کام مرگ می‌‌کشاند بلکه یکی‌ از علل اصلی‌ ناشنوایی، نابینایی و اختلال روانی‌ محسوب می شود. عده‌ زیادی در نتیجه کزاز جان خود را از دست می‌‌دهند و تعداد بیشتری با معلولیت‌های عمده زنده می‌‌مانند. گرسنگی معضلی است که هنوز بخش بزرگی‌ از افراد بشری را ویران می‌‌کند. اگر منجر به مرگ زودهنگام نشود وضعیت سوء تغذیه شدیدی را ایجاد می‌‌کند که به آرامی قدرت جسمی‌ و روانی‌ فرد را کاهش می‌‌دهد. طبق آمار بهداشت جهانی‌ بیش از ۲۰ درصد تمام افراد معلول، از انواع مختلف کمبود‌های مواد غذایی‌ رنج می‌‌برند. فقدان نظام سلامتی‌ مناسب بار‌ها و بارها در زمره علل ناتوانی قرار گرفته است. نه تنها مانع پیشگیری از معلولیت می‌‌شود بلکه در صورت عدم توجه، بسیاری از معلولیت‌های قابل پیشگیری رشد کرده و یا به معلولیت‌های دائمی تبدیل می‌‌شوند. به علاوه بر اساس یونیسف یکی‌ از قوی‌ترین عوامل معلولیت دوران بارداری و کودکان نبود و یا ناکافی بودن مراقبت‌های پزشکی‌ است.
گزارشگر ویژه سازمان ملل در گزارش “حقوق بشر و معلولیت”، علل معلولیت را به نحوی دیگر تقسیم بندی می‌‌کند؛ عواملی که لزوماً مستلزم نقض حقوق بشر و حقوق بشر دوستانه هستند و عواملی که الزاماً از نقض این حقوق ناشی‌ نمی‌‌شوند. البته هدف از  این تمایز تاکید بر هر دو جنبه این مشکلات یعنی‌ نقض حقوق بشر به عنوان عامل معلولیت، و خشونت‌هایی‌ که افراد دارای معلولیت قربانی آنند صورت گرفت. با این حال اکثر عواملی که منشأ نقض حقوق بشری دارند، مواردی عارضی محسوب می‌‌شوند. کنوانسیون سوم و چهارم ژنو ۱۹۶۹ و پروتکل‌های آن تاکید خاصی‌ بر منع نقض حقوق بشردوستانه‌ای که ممکن است باعث معلولیت و یا تاثیر خاص بر افراد دارای معلولیت داشته باشد قرار می‌‌دهد. واضح است که ماهیت و میزان آسیب‌های وارده به قربانیان جنگ و درگیری‌های مسلحانه تا حد زیادی به روش و نوع سلاح‌هایی‌ که مورد استفاده قرار می‌‌گیرند بستگی دارد. سلاح‌هایی‌ مانند بمب، مین، سلاح‌های شیمیایی و میکروبی اثر متفاوت بر سیستم انسان دارد. مین‌های زمینی‌ یکی‌ از شایع‌ترین علل معلولیت در جنگ‌های بین المللی مثل جنگ ایران و عراق و جنگ‌های داخلی‌ هستند. در گزارش تهیه‌ شده از نقض حقوق بشر دوستانه بین المللی توسط انجمن بین المللی معلولان نشان داده شد که اگرچه همه جنگ‌ها زخمیانی را در پی‌ دارد ولی‌ بسیاری از معلولیت‌های دائمی در نتیجه عملیات نظامی غیر قانونی‌، بدرفتاری با اسیران جنگی و امتناع از رسیدگی به غیر نظامیان ایجاد می‌‌شود. مجازات‌های خاص مانند قطع عضو که به عمد برای معلول کردن فرد در نظر گرفته می‌‌شود بر خلاف موازین حقوق بشردوستانه بین المللی است. هرگونه رفتار غیر انسانی‌، بی‌ رحمانه و تحقیر آمیز در هر زمان ممنوع می‌‌باشد. با تفسیر ماده ۴ میثاق مدنی سیاسی هر گونه مجازات که مستلزم رفتار‌های بی‌ رحمانه و غیر انسانی‌ باشد حتا اگر مطابق با اصول قانونی‌، مذهبی‌ و یا هردو باشد نقض حقوق بشر در پرتو هنجار‌های بین‌المللی است.
آزمایشات علمی‌ بدون رضایت آگاهانه قربانیان نیز بدون شک یکی‌ از مهم‌ترین موارد نقض حقوق بشر است که باعث معلولیت می‌‌شود. چنین عملی‌ در کنوانسیون ژنو و ماده ۷ میثاق مدنی سیاسی و چندین سند بین‌المللی دیگر ممنوع شده است. در حال حاضر پیوند اعضای کودکان یکی‌ از حساس ترین و پیچیده‌ترین مشکلات است. با توجه به گزارش بهداشت جهانی،‌ کمبود عضو برای پیوند همواره وجود داشته است به همین دلیل کشور‌ها روش‌های جدیدی برای افزایش عرضه در نظر گرفته اند. با این حال شواهد نشان می‌‌دهد تجارت گسترده‌ای در مورد اعضای بدن به خصوص از اهدا کنندگان زنده که نسبتی با دریافت کنندگان ندارند وجود دارد. افراد دارای معلولیت و کودکان در معرض خطر بیشتری قرار دارند. در مطالعات اخلاق پزشکی به خصوص با توجه به تحولات علمی در زمینه ژنتیکی و بیولوژیکی این مشکلات بیشتر احساس می‌‌شود. با بالا بردن سطح آگاهی افراد جامعه از علل ایجاد کننده معلولیت‌ها، می‌توان از بروز بسیاری از آنها جلوگیری کرد. آموزش بهداشت و بالا بردن دانش بهداشتی خانواده‌ها یکی از راه‌های موثر در جلوگیری از بروز انواع معلولیت‌هاست.

ب : پیشگیری از معلولیت
پیشگیری بخشی اساسی‌ در حیطه برنامه‌های مربوط به ناتوانی است. هزینه‌ها و امکاناتی که سالانه صرف درمان و نگهداری از افراد معلول می‌شود، اهمیت مساله پیشگیری از معلولیت را روشن می‌کند. در برخی‌ اسناد بین المللی به خصوص در سالهای اخیر به مقوله پیشگیری به عنوان مفهومی بنیادین توجه نشان داده شده است. قوانین استاندارد برابر سازی فرصت ها برای معلولین واژه پیشگیری را در ماده ۲۲ چنین تعریف می‌کند:
“پیشگیری یعنی اقدام به منظور جلوگیری از ایجاد لطمات جسمی،‌ فکری، روانی یا حسی و یا به منظور جلوگیری از این که لطمات باعث محدودیت یا معلولیت دائمی در عملکرد فرد شوند. پیشگیری می‌تواند شامل انواع گوناگون اقدامات مانند مراقبت‌ بهداشتی اولیه، مراقبت قبل و پس از تولد، آموزش در تغذیه، مصون‌سازی در برابر بیماری‌های مسری، اقداماتی برای کنترل بیماری‌های همه‌گیر، مقررات ایمنی، برنامه‌ریزیی هایی برای پیشگیری ازحوادث در محیط‌های گوناگون، ازجمله اصلاح شرایط محل‌های کار به منظور پیشگیری ازمعلولیت‌ها و بیماری‌های شغلی و پیشگیری از معلولیت ناشی از آلودگی محیط زیست یا مناقشات مسلحانه شود.”
گسترش تحقیقات و به روی کار آمدن تئوری‌ها و نظریه‌های جدید از جامعیت این تعریف کاسته است. امروز در خصوص پیشگیری دو حوزه گسترده وجود دارد.
1. پیشگیری اجتماعی‌

پیشگیری اجتماعی‌ مفهوم تازه ای است که توسط مدل حقوق بشری معلولیت ارایه شده است. معلولیت نتیجه تعامل بین افراد دارای اختلال و موانع محیطی‌ و نگرشی است که از مشارکت کامل و موثر افراد در جامعه بر مبنایی برابر با دیگران جلوگیری می کند. بنابراین لازم است که با سعی در کاهش بروز اختلالات و همچنین کاهش موانع محیطی‌ و نگرشی از معلولیت جلوگیری شود.
پیشگیری اجتماعی را از سه طریق می توان اعمال کرد:‌

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد درمورد تقلب نسبت به قانون

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

1. پیشگیری از طریق دانش: معرفی‌ مدل حقوق بشری از معلولیت در تمام پروژه‌های آموزشی و کمپین‌های علمی‌ مرتبط کمک می کند فرهنگ عمومی عدم تبعیض برای تمام افراد، در سطح جامعه ارتقا یابد.
2. پیشگیری از طریق طراحی جهانی: طراحی جهانی‌ یا طراحی برای همه مقوله ای است که در ماده دو کنوانسیون افراد دارای معلولیت نیز از آن یاد شده است. در نظر گرفتن تمام افراد جامعه به خصوص افراد دارای معلولیت در همه پروژه‌ها و فعالیت‌ها و سازگار کردن آنها با نیاز‌ها و شرایط خاصشان، جامعه‌ را برای همه افراد به عنوان محیطی‌ مناسب و قابل دسترس فراهم می‌سازد.
3. گنجاندن بحث پیشگیری از معلولیت در سیاست‌ها، قانون گذاری ها، اقدامات و برنامه‌هایی‌ که افراد دارای معلولیت ذینفع آن هستند. از قبیل کالاها و خدمات و حقوق بر مبنای مساوی با سایر افراد و همچنین سهیم کردن این افراد در ساماندهی این امور از دیگر طرقی است که کمک فزاینده‌ای به از بین بردن موانع بر سر راه مشارکت افراد می‌کند. سه حوزه پیشگیری اجتماعی‌ در ارتباط نزدیک باهم اند و یکدیگر را تقویت می کنند .
2. پیشگیری پزشکی
بهترین تعریف از پیشگیری پزشکی را می‌توان در اسناد سازمان بهداشت جهانی‌، مشخصا گزارش کمیته کارشناسان سازمان تحت عنوان پیشگیری و بازتوانی در سال ۱۹۸۱ یافت.
بر اساس این گزارش پیشگیری از معلولیت شامل تمام اقدامات پیشگیرانه‌ای می شود که کمک می‌کند به: ۱.کاهش بروز اختلالات ۲.محدود یا معکوس کردن ناتوانی ناشی‌ از اختلال، و ۳.جلوگیری از تبدیل شدن ناتوانی به معلولیت.
با توجه به این تعریف پیشگیری از معلولیت را می‌توان در سه سطح دنبال کرد:
۱. پیشگیری اولیه: عموما اقداماتی است که مستقیماً بر فرد اعمال می شود. شامل اموری می شود که با هدف کاهش بروز اختلال صورت می گیرند. از جمله ابتدایی‌ترین و مهمترین کارهایی‌ که در این سطح می‌توان  اعمال کرد ایمن سازی در برابر بیماری‌های ناتوان کننده مانند فلج اطفال، سرخک، سرخجه، سیاه سرفه و بهبود زیر ساخت ها از قبیل آب و فاضلاب و جاده ها است.
۲. پیشگیری ثانویه: زمانی‌ که اختلال ایجاد می شود اقداماتی می‌توان اعمال کرد که حداقل از گسترش ناتوانی جلوگیری شود. این سطح از پیشگیری در واقع جلوگیری از بدتر شدن اختلال است. فیزیوتراپی برای جلوگیری از انقباض پس از آسیب به خصوص سوختگی، مراقبت‌های پزشکی‌ مناسب پس از آسیب دیدگی، آموزش افراد آسیب دیده برای مدیریت زندگی‌شان، به خصوص افراد مبتلا به آسیب‌های نخاعی. همچنین مداخله پزشکی‌ برای بهبود اختلالاتی مانند آب مروارید وشکاف کام نیز از جمله خدماتی است که در این مرحله می توان ارایه داد.
۳. پیشگیری سطح سوم: زمانی‌ که ناتوانی رخ می دهد و تغییر پذیر نیز نیست می‌توان اقداماتی را صورت داد که از تبدیل شدن ناتوانی به معلولیت جلوگیری کند. در حقیقت پیشگیری سطح سوم به معنی‌ کاهش تاثیر اختلالات با فراهم کردن کمک‌ها و لوازم به منظور تسهیل تحرک، شنوایی و بینایی است. پروتز ها، صندلی‌ چرخ‌دار و دیگر وسایل کمکی‌ تحرکی، سمعک، عینک، مثال‌هایی‌ از این دست اند. از جمله کارهای مناسب در این سطح می‌توان به ایجاد شغل، خانه و وسایل نقلیه‌ مناسب، ارایه راهنمایی‌ و آموزش عمومی‌ برای بهبود برخورد‌های عمومی‌ و خانواده‌ها با افراد ناتوان، تعلیمات حرفه‌‌ای و اجتماعی‌ و تعلیم مراقبت از خود به افراد ناتوان اشاره کرد. به طور کلی‌ اقدامات روانشناسی‌ و مداخلات اجتماعی‌ نقش موثری در این سطح دارند.
تعریف پیشگیری و توانبخشی در برخی‌ موارد مشترک هستند. به خصوص در سطح سوم پیشگیری. در واقع این دو مفهوم یکدیگر را کامل می کنند. برای روشن شدن موضوع باید در نظر داشت که تکنیک‌های پیشگیری به عنوان اولین عمل برای کاهش ناتوانی استفاده می شوند در حالی‌ که مراقبت‌های توانبخشی و بازتوانی زمانی‌ لازم می شوند که اقدامات پیشگیرانه بی‌ نتیجه بوده و ناتوانی و معلولیت رخ داده است. و یا اساسا اقدامات پیشگیرانه و تکنولوژی موثر وجود ندارد.
اما برای نیل به برنامه‌ای کار آمد در امر پیشگیری از معلولیت، ابتدا باید با توجه به شرایط حاکم در خصوص علت معلولیت اطلاعاتی‌ کسب نمود. در کشور‌های توسعه یافته سوء تغذیه، بیماری‌های واگیر و مراقبت‌های ضعیف به عنوان دلایل ایجاد ناتوانی اهمیت کمتری دارند و بیشتر محدود به محله‌های فقیرنشین شهری و اقلیت‌های قومی می شوند. به نظر می‌رسد که حوادث موجب افزایش

مطلب مرتبط :   پایان نامه ارشد با موضوعسلسله مراتب، پردازش اطلاعات، عرضه و تقاضا

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu