تحقیق درباره مقام معظم رهبری

تحقیق درباره مقام معظم رهبری

دانلود پایان نامه

 

امام صادق (علیه السلام) مى‏فرماید: «من قرأ القرآن فی المصحف متّع ببصره و خفّف على والدیه و إن کانا کافرین؛کسى که قرآن را از مصحف بخواند از رزق چشمش بهره‏مند مى‏شود و بر عذاب پدر و مادرش تخفیف داده مى‏شود اگر چه آن دو کافر باشند!»(کلینی،1407 ق،ج‏2 ، ص613)
بنابر این می توان نتیجه گرفت که قرآن شفابخش ابعاد جسمانی وروحانی وجود انسان می باشد.به همین دلیل در برخورد با آیات قرآن هر یک از این ابعاد به نحوی بهره مند می گردند.بر اساس آنچه از روایات بیان شد نظر به آیات قرآن آثار دنیوی واخروی دارد.آثار دنیوی آن شامل شفا یافتن وتقویت جوارح انسان ،خاصه چشم، است و نیز نظر به قرآن در هنگام قرائت آن،سبب ایجاد تمرکز حواس در انسان وپی گیری جریان معنوی آیات می گردد؛ که این خود برای ایجاد وتقویت تمرکز حواس در انسان موثر خواهد بود. و دوم آثار اخروی آن است مانند تخفیف عذاب والدین، که در روایات به این موارد اشاره شده است. بنابر این به دلیل چنین آثار ارزشمندی است که از این مرحله به عنوان اولین مرحله از مراحل انس اشاره شده است و در عین حال به همزمانی این مرحله با مراحل بعد تاکید شده است.
3-2-استماع و انصات به هنگام قرائت قرآن:
این مرحله دومین مرحله انس با قرآن است؛به این مرحله نیز در آیات وروایات اشاره شده است.
در آیه 204 از سوره اعراف آمده است: وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ؛ و چون قرآن خوانده شود، گوش بدان فرا دارید و خاموش مانید، امید که بر شما رحمت آید.
دستور بیان شده در این آیه در دو نکته خلاصه می گردد؛که عبارتست از اینکه در هنگام قرائت قرآن ؛آیات استماع شود که به معنى «گوش فرادادن به همراه میل قلبى» است ،امّا «سماع» به معنى مطلق شنیدن است بدون آنکه در آن، «میل قلبى و توجه باطنى»، مدّ نظر باشد. (نقی پور فر،پیشین،ص 514 )و در معنای «انصات» آمده است:« الإِنْصات‏: السکوت لاستماع‏ شی‏ء»،که به معنى «سکوت بجهت استماع» مى‏باشد. (فراهیدی،1409ق، ج‏7 ، ص106)
بنابر این یکی دیگر از مراحل مهم انس با قرآن گوش فرا دادن به قرآن همراه با سکوت است. اهمیت وتاثیر زیاد استماع در انس با قرآن از ثواب زیادی که در روایات آمده است به خوبی آشکار است از آن جمله از حضرت صادق (علیه السلام)نیز روایت شده که فرمودند:« هر کس فقط یک حرف از قرآن را گوش کند ، گرچه نخواند، خداوند براى او یک حسنه بنویسد و یک گناه از او محو کند و یک درجه برایش بالا برد.»(کلینی،1369ش،ج‏4،ص 417)
مقام معظم رهبری در سخنانی با تاکید بر اهمیت استماع قرآن می فرمایند:
«اگر بخواهیم یک ملت شصت میلیونی با قرآن به معنای واقعی کلمه آشنا بشود، مقدماتش همین‌هاست. اول باید قرآن را بشناسد. اول باید بتواند لای قرآن را باز کند. بتواند کلمات قرآن را با گوش خود مأنوس کند.» (خامنه ای،پیشین، 24/9/1375)
و در جای دیگری می فرمایند:«اصلاً بهتر این است که همه مردم ما انسشان با قرآن به گونه‌ای باشد که آیات قرآن به گوششان آشنا باشد؛ وقتی آیه ای را می‌خوانند، صدر و ذیل و قبل و بعد آیه برایشان آشنا باشد.» (همان،27/12/1370)
بنابر آنچه گفته شد در ادامه مراحل انس با قرآن، پس از نظر کردن به قرآن ،سکوت وگوش دادن به صوت قرآن که همراه با توجه ومیل قلبی است لازم می باشد.همزمانی این دو مرحله با مراحل دیگر سبب تکمیل شدن زنجیره به هم پیوسته مراحل انس می باشد.
نکته دیگر اینکه ملاحظه می گردد که مقام معظم رهبری (مدظله)به استماع قرآن اشاره می فرمایند اما به مرتبه ای بالاتر در استماع نیز اشاره دارند؛وآن اینکه در اثر استماع زیاد قرآن ،گوش انسان با قرآن مانوس باشد؛به آن معنا که با شنیدن آیه صدر وذیل آیه وقبل وبعد آن برای مستمع آشنا باشد.بنابر این در این مرحله هم استماع همراه انصات مطرح است؛وهم کثرت استماع.
3-3-قرائت قرآن:
قرائت قرآن به عنوان سومین مرحله از مراحل انس با قرآن مطرح است؛در آیه 20 از سوره مزمل آمده است:
… فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَیَکُونُ مِنْکُمْ مَرْضى‏ وَ آخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی الْأَرْضِ یَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ آخَرُونَ یُقاتِلُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنْهُ …؛ [اینک‏] هر چه از قرآن میسّر مى‏شود بخوانید. [خدا] مى‏داند که به زودى در میانتان بیمارانى خواهند بود، و [عدّه‏اى‏] دیگر در زمین سفر مى‏کنند [و] در پى روزى خدا هستند، و [گروهى‏] دیگر در راه خدا پیکار مى‏نمایند. پس هر چه از [قرآن‏] میسّر شد تلاوت کنید.»
بنابر آنچه که در تفاسیر ذیل آیه مذکور نقل شده است در این آیه در مورد 2 دستوری که در ابتدای سوره داده شده بود تخفیف داده می شود،دو دستور مذکور شامل موارد زیر می باشد:
الف: وجوب قیام در هر شب: قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا …و تبدیل حکم آن به استحباب.
ب: تلاوت قرآن به نحو ترتیل در هر شب: وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًاوتبدیل آن به قرائت در حد میسور.
حال نکته مهم این است که منظور از قرائت در حد میسور چه مقدار می باشد؟
در تفسیر نمونه در این باره آمده است:«اما در اینکه منظور از جملهفاقرؤوا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ آنچه از قرآن براى شما میسر است بخوانید” چیست؟ گفتگو بسیار است: جمعى آن را به نماز شب تفسیر کرده‏اند که در لابلاى آن حتما آیات قرآن خوانده مى‏شود، و بعضى گفته‏اند منظور همان تلاوت قرآن است هر چند در اثناء نماز نباشد، سپس بعضى مقدار آن را به پنجاه آیه، و بعضى به یکصد آیه، و بعضى دویست آیه، تفسیر کرده‏اند، ولى هیچیک از این اعداد دلیل خاصى ندارد، بلکه مفهوم آیه این است که هر مقدارى که انسان به زحمت نمى‏افتد از قرآن بخواند.»(مکارم شیرازی، پیشین، ج‏25، ص 193)
در ادامه آمده است: «روشن است که ذکر بیمارى، و مسافرتهاى ضرورى، و جهاد فى سبیل اللَّه، به عنوان سه مثال براى عذرهاى موجه است، ولى منحصر به اینها نیست، منظور این است چون خداوند مى‏داند شما گرفتار مشکلات مختلف زندگى در روز خواهید شد، و این مانع تداوم آن برنامه سنگین است، به شما تخفیف داده است.
در آغاز اسلام به خاطر وجود شرائطى این تلاوت و عبادت شبانه واجب بوده، و بعد هم از نظر مقدار و هم از نظر حکم تخفیف داده شده، و به صورت یک حکم استحبابى آن هم به مقدار میسور در آمده است و به جاى آن فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ قرار گرفته است. »( همان، ج‏25، ص 195)

مطلب مرتبط :   پایان نامه با موضوع آموزه های اسلامی

بستن منو