تحقیق درباره علامه طباطبایی

تحقیق درباره علامه طباطبایی

دانلود پایان نامه

 

ایشان در توضیح اجزای تعریف ارائه شده می گوید:
1-فهم:تدبر کلام به معنای فهم ودریافت هماهنگی حکیمانه آن است.با این توضیح قهرا مواردی نظیر انس با قرآن ،عمل به آن وترویج واقامه آن از محل بحث خارج است.
در ادامه نویسنده با توجه به آیات قرآن به انواع مجموعه های فهم در مورد آیات قرآن اشاره کرده است که از قرار زیر است:
1-فهم نفسی ملازم با قرائت قرآن
2-فهم هماهنگ قرآن در تدبر
3-فهم مبادی و مبانی قرآن در تفکر
4- فهم دقیق قرآن در تفقه
5-فهم لایه های معرفتی قرآن در تبیین(تفسیر)
6-فهم ذوقی وشهودی در اشارات ولطایف قرآن
7-فهم مصداق در تطبیق
8-فهم حقیقت عینیه خارجیه در تاویل
با توجه به قیود مذکور در تعریف مواردی حذف می گردند؛به قرار زیر:
1-روشمند:این قید«فهم ذوقی وشهودی» را از تعریف خارج می کند.چون فهمی شخصی است وقابل تعلیم وتعلم نیست.اگر فهمی روشمند نباشد قابلیت تعلیم وترویج وارزیابی نخواهد داشت وچنین فهمی نمی تواند همگانی باشد.در صورتی که تدبر وظیفه ای عمومی است ونیاز به روش وآموزش دارد.چون اوامر قرآن در این مورد به صورت جمعی صادر شده است.اَفَلا یَتَدَبَّرونَ القُرآن،اَفَلَم یَدَّبَّرُوا القُرآن،لِیََدَّبَّرُوا آیَاتِه
2-هماهنگ:این قید «فهم نفسی ملازم با قرائت »را از حیطه خارج می کند.زیرا در فهم نفسی ،هماهنگی بین آیات قرآن در نظر گرفته نمی شود.در صورتی که مطلوب تدبر فهم هماهنگ قرآن کریم است: أَ فَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ کانَ مِنْ عِنْدِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فیهِ اخْتِلافاً کَثیراً ؛دفع اختلاف از قرآن جز با فهم هماهنگ آن میسور نیست.
3-ظاهر:این قید« فهم مصداق در تطبیق»،« فهم مبادی و مبانی قرآن در تفکر»،« فهم لایه های معرفتی قرآن در تبیین(تفسیر) »،«فهم دقیق قرآن در تفقه»،« فهم حقیقت عینیه خارجیه در تاویل»را از دایره تدبر خارج می کند.زیرا سه مورد نخست از حیطه ظاهر وموارد پسین از دامنه لفظ ومعنا خارجند.در حالی که تدبر به دلیل ملازمت با دفع اختلاف از قرآن « افلا یتدبرون القرآن ولو کانوا من عند غیر الله لوجدوا فیه اختلافا کثیرا»؛متناسب با ظاهر کلام است. (صبوحی طسوجی،پیشین،اقتباس ازصص 27-25)
بنابر این توضیحات آنچه از تدبر در اصطلاح در این تحقیق مد نظر است،«فهم روشمند وهماهنگ ظاهر قرآن کریم»می باشد.
3-4-2-تاویل:
با توجه به سخنان امام خمینی(ره) پس از تدبر وتفسیر ،مرتبه دیگر انس با قرآن که ذیل مبحث فهم قرآن قرار می گیرد ،تاویل است. واژه ،تاویل از ریشه « أول» و به معنى رجوع و بازگشت به اصل است.(راغب اصفهانی،1375 ش، ج‏1، ص224)
علامه طباطبایی(ره) تاویل قرآن را حقیقتی واقعی می داندکه مستند تمامی آیات است؛ولی از مقوله فهم ولفظ نیست.ایشان تاویل را به امور عینی وفراتر از مفاهیم الفاظ معنا می کندوموضوع آن را همه آیات محکم ومتشابه می داند.ایشان می نویسد:«تاویل قرآن عبارت است از حقایق خارجی که آیات قرآن در معارف ،شرایع وسایر بیاناتش بدان مستند است.»(دیاری بیدگلی،پیشین، ص 44)
از دیدگاه امام خمینی(ره)تاویل به شرح زیر است:
«تأویل‏ کتاب‏ الهى‏ که عبارت از برگرداندن صورت به معنى و قشر به لُبّ است، به طور کمال میسَّر نشود، مگر براى آنان که خود آنها منحرف و معوج نباشند، و جز نور حق- تعالى‏ شأنه- در قلب آنها چیزى نباشد، و به مقام مشیّت‏مطلقه و فناى مطلق که مقام تأویل است، رسیده باشند. و آن نیست مگر [براى‏] رسول مکرَّم و خلفاى مقدَّس او- علیهم الصلاه و السلام- که آنها راسخان در علم و معرفتند وَ ما یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ.(خمینی، 1378ش،ص 311)    
امام خمینی در توضیح آیه هفتم از سوره ی آل عمران،آیات قرآن را به دو گونه محکمات ومتشابهات تقسیم می کنند وبر این اساس ،متشابهات را دارای تاویل واز قبیل رمز دانسته ،تصریح می کنند :تاویل آن را جز خدا وراسخان در علم ،کسی نمی داند.( دیاری بیدگلی،پیشین ،ص 45)

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درباره کاپادوکیه

بستن منو