تحقیق درباره زبان فارسی

تحقیق درباره زبان فارسی

دانلود پایان نامه

 

گوینده ای که ابراز وجود دارد باید قبل از صحبت مطمئن شود که توجه شنونده به او جلب شده است. معمولاً از روی نگاه کردن به گوینده یا قطع کارهای دیگر توسط شنونده، می توان متوجه شد که آیا به گوینده توجه می شود یا نه.
2- گوینده به شنونده نگاه می کند و با او رودررو قرار می گیرد. در بعضی از فرهنگ ها یک مستخدمه محجوب و یا زن ها به پایین نگاه می کنند تا موقعیت پایین تر و حالت اطاعت، تسلیم و رضای خود را نشان دهند. این شیوۀ انتقال پیام، مبتنی بر ابراز وجود نیست. به همین نحو گویندگان خجالتی و در خود فرو رفته ممکن است خود را در پشت یادداشت هایشان پنهان کنند.
اهمیت نگاه کردن و رودررو بودن با شنونده در آن است که آن ها بتوانند آنچه را شما می گویید بشنوند و احساس کنند که با آن ها صحبت می شود و سرانجام این که، همه ما تا حدودی لب خوان هستیم و اگر نتوانیم لب های گوینده را ببینیم احساس ناراحتی می کنیم.
یک عادت ناراحت کننده (نوعی پرخاشگری غیرمستقیم) آن است که گوینده ابتدا به کسی نگاه کند و سپس هنگامی که صحبت را آغاز کرد به این طرف و آن طرف بنگرد. این کار نوعی احساس وازدگی در شنونده ایجاد می کند، هرچند گوینده قصد این کار را نداشته باشد و صرفاً از روی عادت و به خاطر تمرکز بیشتر روی اندیشه های شنونده خود این کار را بکند.
3- بلندی صدا باید به قدری باشد که شنونده آن را بشنود ولی طوری نباشد که شنونده خیال کند دارید سر او داد می کشید. نگاه را از شنونده برگردان و پوشاندن دهان با دست، با یادداشت ها یا با هر نوع پوشش، میزان صدا را کاهش می دهد. اگر کسی پیام شما را نشنود تکرار آن با صدای بلندتر مؤثر می افتد، ولی فریاد زدن معمولاً نوعی پرخاشگری است و کمکی هم به شما نمی کند.
4- وضوح تلفظ کلمات در انتقال معنی معمولاً مهم تر از رسایی صدا می باشد. اگر چه تلفظ صحیح لغات از نظر انتقال مهم تر از بالا بردن میزان صدا است، متأسفانه عکس العمل اکثر گویندگان نسبت به این جمله «ببخشید من نشنیدم، ممکن است لطفاً تکرار کنید،: این است که به جای آن که لغات را واضح تر ادا کنند، صرفاً لغات را بلندتر ادا می کنند و یا حتی با ناراحتی فریاد می زنند.
5- آهنگ صدا و تکیه روی کلمات مناسب است. برای مثال، تعدیل ادای کلمات به منظور مشخص ساختن حالت گوینده، نشان دهنده اطمینان است. حالت گوینده ممکن است نشان دهنده عصبانیت، علاقه یا توجه باشد، ولی به هر حال اگر واضح و مشخص ادا شود بیانگر ابراز وجود است.
تأکید روی کلماتی خاص می تواند شیوۀ ابراز وجودی برای انتقال پیام شما باشد.
«من به شما تلفن خواهم زد»- یعنی من و نه کس دیگر.
«من به شما تلفن خواهم زد»- یعنی فراموش نمی کنم.
«من به شما تلفن خواهم زد»- یعنی نامه نخواهم نوشت یا به دیدار شما نخواهم آمد.
«من به شما تلفن خواهم زد»- یعنی به شما و نه کس دیگر.
همچنین بعضی از جملات بسته به این که چگونه آن ها را بیان کنیم ممکن است حالت سؤالی یا خبری پیدا کنند. به عنوان مثال:
«بچه ها را دوست دارید». (خبری)
«بچه ها را دوست دارید؟» (سؤالی)
وقتی با ابراز وجود صحبت می کنید، همان طور که قبلاً گفتیم، بهتر است از این ابهامات بالقوه پرهیز کنید. بنابراین در زبان فارسی سؤال فوق باید به این صورت بیان شود. «آیا بچه ها را دوست دارید؟» و به این ترتیب از این ابهام که جمله سؤالی است یا خبری، جلوگیری کنید. البته در بعضی از زبان ها مثل یونانی این کار ممکن نیست.
6- نواخت صدا شامل تغییر در بلندی، سرعت، فشار و زیر و بمی صدا است. عوامل یاد شده، این تأثیر را دارند که گوش دادن به صحبت گوینده را راحت تر می کنند. صحبت کردن نیاز دارد که با مراعات مکث، «نقطه گذاری» شود. به طور مثال سکوت ها ضمن صحبت، بسیار ظریف تر از علامت گذارید نوشتن می باشند.
اگر کسی در حین صحبت مکث کند، شنونده ممکن است نفهمد که آیا صحبت تمام شده است یا نه. از این حالت ممکن است به طور آگاهانه یا ناآگاهانه به عنوان یک فن برخورد «پرخاشگرانه – منفعلانه» استفاده کرد.
ماری با جان صحبت می کند. ماری از دست جان ناراحت و عصبانی است.
ماری: «من خیلی ناراحت شده ام از این که…»
ماری حالا مکث می کند و جان ممکن است به او پاسخ دهد یا منتظر بماند. خواهیم دید که اگر ماری بخواهد جان را اذیت کند هیچ کدام از این دو کار برای او مفید نیست.
ماری: «من خیلی ناراحت شده ام از این که…»
جان: «ممکن است به من بگویی از چی ناراحت شدی.»
ماری: «چرا نمی گذاری حرفم را تمام کنم، من داشتم بهت می گفتم.»
ماری: «من خیلی ناراحت شده ام از این که …»

مطلب مرتبط :   پایان نامه -پروپوزال و سمینار ارشد- قسمت 13

Close Menu