بیماری عروق کرونر قلب

بیماری عروق کرونر قلب

دانلود پایان نامه

 

عفونت
عوارض مزمن را می‌توان به دودسته عروقی و غیر عروقی تقسیم کرد. عوارض عروقی دیابت نیز خود به دو دسته درگیری عروق کوچک (رتینوپاتی ، نوروپاتی ، نفروپاتی) و درگیری عروق بزرگ (بیماری سرخرگ های کرونر ، بیمار عروق محیطی ، بیماری عروق مغز) تقسیم می شوند . عوارض غیر عروقی شامل مشکلاتی مانند گاستروپارزی (فلج معده) اختلال عمل جنسی و تغییرات پوستی است.(5)
خطر بروز عوارض مزمن به صورت تابعی از مدت زمان هیپرگلیسمی افزایش پیدا می کند . از آنجا که دیابت نوع دو ممکن است یک دوره طولانی هیپرگلیسمی بدون علامت داشته باشد بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع دو در زمان تشخیص دچار این عوارض شده اند . عوارض ناشی از درگیری عروق کوچک در دیابت نوع یک و دو در نتیجه هیپرگلیسمی مزمن به وجود می آیند . مطالعات بالینی انجام شده روی تعداد زیادی از افراد مبتلا به دیابت نوع یک و دو نشان داده است که کاهش هیپرگلیسمی مزمن سبب جلوگیری یا کاهش بروز رتینوپاتی ، نوروپاتی و نفروپاتی خواهد شد . (1) با اینکه هیپرگلیسمی به عنوان یک عامل اولیه در بروز عوارض دیابت نقش دارد ولی هنوز مشخص نشده است که آیا روندهای مشابهی در همه این عوارض وجود دارند یا اینکه در هر عضوی روند بیماری زایی خاصی مهم است . در نهایت رادیکال های آزاد ایجاد شده در نتیجه هیپرگلیسمی نیز می تواند در پیشبرد این عوارض نقش داشته باشند (17)
عوامل دیگری که کمتر شناخته شده اند نیز می توانند بروز این عوارض را تعدیل نمایند . برای مثال بعضی از افراد با وجود ابتلای طولانی مدت به دیابت هرگز دچار رتینوپاتی یا نفروپاتی نمی شود . در بسیاری از این بیماران میزان گلوکز خون دقیقا مشابه افرادی است که دچار عوارض مربوط به درگیری عروق کوچک شده اند . بر مبنای این مشاهدات تصورمی شود که یک استعداد ژنتیکی برای بروز عوارض خاصی از این بیماری وجود داشته باشد
شواهدی که به نفع وجود یک نقش سببی برای هیپرگلیسمی مزمن در بروز عوارض مربوط به درگیری عروق بزرگ باشند کمتر قطعی هستند . ولی بعضی از نتایج بدست آمده این موضوع را تایید می کنند . برای مثال مرگ و میر ، حوادث ناشی از بیماری عروق کرونر قلب در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو ، دو تا چهار برابر افزایش نشان می دهد . این حوادث با میزان گلوکز خون در حالت ناشتا و پس از صرف غذا و همچنین با HbALc ارتباط دارند . عوامل دیگری نیز (مثل اختلال چربی های خون و فشار بالا ) اهمیت زیادی در بروز عوارض مربوط به درگیری عروق بزرگ دارند(8)
3-6-1 عوارض چشمی دیابت ملیتوس:
طبق گزارش‌ها شایع ترین علت نابینایی در دنیا و ایران دیابت است . همچنین دیابت علت اصلی نابینایی در سنین بیست تا هفتاد و چهار سالگی در ایالات متحده است.

مطلب مرتبط :   لیپوپروتئین

شکل 5-1، رتینوپاتی دیابتی
اهمیت این موضوع از آنجا روشن می شود که احتمال بروز نابینایی مورد تایید از نظر قانون در افراد مبتلا به دیابت بیست و پنج برابر بیش از افراد غیر مبتلا به دیابت است . عوارض چشمی دیابت با وجود تنظیم به ظاهر مناسب قند خون در حدود بیست سال پس از آغاز دیابت به وجود می آید . پیش آگهی درگیری چشمی در دیابت نوع دو بهتر از نوع یک است.
دیابت سبب عوارض چشمی زیر می‌شود:
رتینوپاتی دیابتی
نابینایی در دیابت عمدتا در نتیجه رتینوپاتی یپش رونده دیابتی و ایجاد ادم (تورم) قابل ملاحظه ماکولا (لکه زرد واقع روی شبکیه) از نظر بالینی رخ می دهد و شدت رتینوپاتی بیشتر به مدت بیماری بستگی دارد تا شدت آن . تنظیم مناسب قند خون ایجاد رتینوپاتی و سایر عوارض دیابت را به تاخیر می اندازد.
رتینوپاتی دیابتی به دو مرحله غیر پرولیفراتیو و پرولیفراتیو تقسیم بندی می شود:

در دیابت جوانان رتینوپاتی اغلب از نوع پرولیفراتیو در افراد مسن اغلب از نوع غیر پرولیفراتیو است . در این دسته خطر کاهش شدید دید مرکزی در نتیجه آسیب به لکه زرد شبکیه وجود دارد . رتیونوپاتی دیابتی در حقیقت نوعی درگیری عروق کوچک است که با تخریب عروق کوچک و انسداد آن‌ها مشخص می شود(17)
الف – رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو
رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو معمولا در اواخر دهه اول یا اوایل دهه دوم بیماری ظاهر شده و مشخصات آن عبارتند از :
میکرو آنوریسم های عروقی شبکیه (آسیب دیواره عروق شبکیه و در نتیجه افزایش قطر آنها) ، خون ریزی های نقطه ای و لکه های پشم پنبه ای در این بیماری مویرگ ها دچار اختلال ساختمانی شده و نفوذپذیری جدار آنها افزایش می یابد و ممکن است خون ریزی در سطوح مختلف شبکیه ایجاد شود . شایع ترین علت از دست رفتن بینایی در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی غیر پرولیفراتیو ورم لکه زرد شبکیه (ادم ماکولا) است . شیوع ادم ماکولا در بیماارن مبتلا به رتینوپاتی دیابتی 10 درصد است (17 و 5)
رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو خفیف به تدریج به سمت بیماری پیشرفته تری سیر می کند که ویژگی های آن شامل تغییر در قطر وریدها ، ناهنجاریهای مربوط به عروق کوچک داخل شبکیه و میکرو آنوریسم های بسیار زیاد و خون ریزی های متعدد است . با پیشرفت بیماری عروقی و انسداد عروق کم خونی شبکیه نیز رخ می دهد(17)
ب – رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو
شدیدترین عوارض چشمی دیابت به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو (تکثیر شونده) مربوط می شوند
در این رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو در نتیجه کم خونی پیش رونده شبکیه عروق جدیدی تشکیل می شوند که سرم پروتئین ها و فلوئورسین از جدار آن نشت می کند . ظاهر شدن عروق جدید در پاسخ به کاهش اکسیژن رسانی به شبکیه شاه علامت رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو است . این عروق تازه تشکیل شده ممکن است در عصب بینایی یا ماکولا ایجاد شده و به سادگی پاره شوند و این می تواند موجب خونریزی زجاجیه فیبروز و سرانجام کنده شدن یا پارگی شبکیه گردد . ممکن است به سبب خونریزی ناگهانی زجاجیه ناگهان بینایی از دست برود . درمان شامل فتوکواگولاسیون (ایجاد انعقاد در عروق با استفاده از لیزر) تمام شبکیه با لیزر آرگون است(18)
همه افراد مبتلا به رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو دچار رتینوپاتی پرولیفراتیو نخواهند شد ولی هرچه بیماری رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو شدیدتر باشد احتمال تبدیل آن به حالت رتینوپاتی پرولیفراتیو طی مدت پنج سال افزایش پیدا می کند
طول مدت دیابت و میزان تنظیم گلوکز خون بهترین نشانگرهای پیش بینی بروز رتینوپاتی هستند . رتینوپاتی غیر پرولیفراتیو تقریبا در تمام افرادی که بیش از بیست سال مبتلا به دیابت بوده اند مشاهده می شود . (در دیابت نوع یک میزان بروز طی پنج سال بیست و پنج درصد و پانزده سال هشتاد درصد است) (18)
تغییرات عدسی چشم
الف- آب مروارید (کاتاراکت)

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه درباره نهادهای اجتماعی

بستن منو