دانلود پایان نامه ارشد با موضوع 
دارودرمانی، طرحوارههای ناسازگار، درمان دارویی، تحت درمان

دانلود پایان نامه ارشد با موضوع دارودرمانی، طرحوارههای ناسازگار، درمان دارویی، تحت درمان

نظر شناختی این است که شواهدی را که علیه یک طرحواره خاص وجود دارد مورد آزمون قرار گیرد. این کار شامل جستوجو در زندگی و تجارب مراجع و درنظرگرفتن تمام شواهدی است که از طرحواره حمایت میکند یا اینکه آنها را تکذیب میکند. سپس شواهد بهطور انتقادی مورد بررسی قرار میگیرند تا معلوم شود آیا طرحواره را تأئید میکنند یا نه.معمولاً شواهد جمعآوری شده نشان میدهد آنها با خطا همراه هستند و واقعاً طرحوارهها را تأئید نمیکنند.
فنون رفتاری: فنونی هستند که درمانگر برای کمک به مراجع به منظور تغییر در الگوهای رفتاری درازمدت او بهکار میبرد. پس از کاربرد این فنون،رفتارهای تداوم بخش طرحواره کاهش مییابند و پاسخهای مقابلهای سالم جایگزین آنها میشود.
در مجموع طرحوارهدرمانی میتواند به مردم در فهم الگوهای درازمدت زندگی کمک کند. در این شیوه درمان، طرحوارههای ناسازگار اولیه شناخته شده و بهطور منظم با آنها رویارویی و چالش صورت گیرد
.
۲-۱۲ دارودرمانی:
همانطور که گفته شد در اختلال وسواسی – جبری وضعیتی غیرطبیعی در سامانه پیامرسانی عصبی سروتونین پدید میآید که بر پایه آن فرضیه سروتونین ارائه شده است. همه داروهای ضدافسردگی که بر درمان OCD تاثیر مثبت دارند روی سامانه سروتونین اثر میگذارند. این داروها عبارتند از: کلومیپرامین و داروهای مهارکننده اختصاصی بازجذب سروتونین
* مهارکنندههای اختصاصی بازجذب سروتونین: همه SSRI های قابل دسترس، یعنی فلوکستین (Prozac)، فلووکسامین(Iuvoc)، پاروکستین(Paxil) و سرترالین(Zoloft) را اداره دارو و غذا (FDA113) برای درمان OCD تأئید کرده است. اغلب مقادیر بالایی از دارو مثلاً ۸۰ میلی گرم فلوکستین در روز لازم است تا اثر مفیدی از آن دیده شود.
* کلومیپرامین: از میان همه داروهای سه حلقهای و چهارحلقهای، انتخابیترین دارو از نظر تاثیر بر بازجذب سروتونین، در مقایسه با تاثیر بر بازجذب نوراپینفرین، کلومیپرامین است که از این نظر فقط SSRIها بر آن غلبه دارند. قدرت کلومیپرامین از نظر اثر بر بازجذب سروتونین فقط از قدرت سرترالین و پاروکستین کمتر است.

۲-۱۳رفتاردرمانی:
درمان رفتاری در آغاز، بر روی بیماران بستری یا در موقعیتهایی که مستلزم مراقبت ویژه است به اجرا درآمد ( مارکس و همکاران۱۹۸۰) که شیوهای پرهزینه بود. کاربرد درمان رویارویی همراه با جلوگیری از پاسخ توسط گروه اندافوآ جمعبندی منطقی خود را یافت (ریگز۱۱۴ و فوآ ۱۹۹۳)؛ در برخی مطالعات، بیشترین میزان رویارویی همراه با جلوگیری از پاسخ دایمی (۲۴ساعته) پیشنهاد شده است. به طور کلی، چنین مطالعاتی ۷۵% “میزان موفقیت درمانی” را گزارش می-کنند (آبل۱۱۵۱۹۹۳ ؛ کریستین و همکاران ۱۹۸۷)؛ شواهد علمی گویای آن است که وجود خلق افسرده یا باورهای بسیار تحریفی در فرد احتمالاً میتواند عدم پاسخبهدرمانراپیشبینیکند(فوآوهمکاران۱۹۸۳).
تحقیقات اخیر نشان میدهد که نسخه کاربرد بالینی درمان رفتاری برای بیماران سرپایی که بر تکالیف خانگی (“خود-رویارویی”) تاکید دارد، در بعضی موقعیتها موثر است (مارکس و همکاران ۱۹۸۸).
کاربرد درمانهای رفتاری برای بیماران که اندیشناکی (نشخوار فکر) وسواسی دارند و فاقد رفتار آئینی آشکاری هستند، با دشواری روبرو است و معمولاً موجب افزایش امتناع از درمان و ریزش میشود. موفقیت درمانی OCD معمولاً به معنای “بسیار بهبود یافته” یا “بهبود یافته” است؛ درصد بیمارانی که از مشکل وسواس کاملاً (۱۰۰%) رهایی یافته باشند، به طور چشمگیری اندک است. امتناع از درمان و ریزش در آغاز درمان نیز شایع است و موجب میشود تا میزان بهبود تا ۵۰% یا کمتر(از مجموع کسانی که واجد شرایط ورود به برنامه درمانی بودند) کاهش یابد. آسیبهای اجتماعی و شغلی ناشی از این بیماری در پایان درمان همچنان دیده میشود و در پیگیریهای دراز مدت، بدون نشانه بهبود بارز، باقی میماند (کاسویکیس۱۱۶ و مارکس۱۹۸۸). بنابراین، علی رغم به کارگیری تمام ظرفیت درمان رویارویی و جلوگیری از پاسخ، وضعیت بهبود با نقصان رو به رو است؛ هم میزان پاسخ درمانی در کسانی که تحت درمان قرار گرفتهاند و هم کسانی که در پایان درمان بهبود کامل یافتهاند.
علی رغم آنکه مقایسه یک به یک چندانی میان رفتاردرمانی و دارودرمانی در اختلال وسواسی – جبری صورت نگرفته، رفتاردرمانی را هم به اندازه دارودرمانی در درمان این اختلال مؤثر میدانند و حتی طبق برخی دادهها اثرات مفید رفتاردرمانی دیرپاتر است.(سادوک و سادوک۲۰۰۷)
به همین دلیل خیلی بالینگران رفتاردرمانی را درمان انتخابی OCD میدانند.رفتاردرمانی را هم به صورت سرپایی میشود انجام داد و هم به صورت بستری. رویکردهای رفتاری اصلی در اختلال OCD عبارتند از: مواجهه سازی و ممانعت از پاسخ (ERP)، حساسیتزدایی۱۱۷، توقف فکر، غرقهسازی۱۱۸، غرقهسازیتجسمی۱۱۹ و شرطیسازیبیزارگرانه۱۲۰.
محدودیتهای درمان رفتاری، نیاز به یک رویکرد جایگزین برای مفهوم سازی و درمان OCDرا ، با حفظ جنبههای برتر رفتاردرمانی، برجسته میسازد. با توجه به اینکه مسائل وسواسی، در تعریف، توسط الگوهای غیر عادی و تحریف شده تفکر بروز مییابد، یک رویکرد شناختی بوسیله سالکووسکیس تکوین یافت (الف و ب ۱۹۸۹و۱۹۸۵). این رویکرد برای بسط شناختی۱۲۱ رویکردهای رفتار درمانی موجود، به کار گرفته شد (راچمن۱۹۹۳ و ۱۹۷۶).

مطلب مرتبط :   پایان نامه ارشد رایگان دربارهادیان توحیدی، تاثیر و تاثر، پاداش و کیفر، رفتار متقابل

۲-۱۴ پژوهشهای خارجی:
مدل طرحوارهدرمانی در اختلالاتی همچون افسردگی مزمن توسط بک(۱۹۹۵)؛ ادوارز (۱۹۹۰) ؛ لیدن، نیومن، فریمن و مورس(۱۹۹۳) مورد بررسی قرار گرفته است.
استرس پس از سانحه(PTSD) توسط فوآ، اهلرس و همکاران(۱۹۹۹)؛ دالگلیش(۱۹۹۹)؛ بروین، دالگلیش و جوزف(۱۹۹۶) و اهلرس و کلارک(۲۰۰۰۰)
اختلالات سوءمصرف مواد توسط بال(۱۹۹۸،۲۰۰۰)؛ بال و روان ساویله(۲۰۰۶) و بال و یانگ(۲۰۰۰)
اختلالات خوردن توسط کوپر(۱۹۹۷)؛ کوپر،کوهن و توف، تد،ولز و توف(۱۹۹۷)؛ کنرلی(۱۹۹۷)؛ اوهانیان (۲۰۰۲) انجام شده است که شواهد موردی حاکی از اثربخشی درمان هستند.
ویژگی های باورهای افراد مبتلا به OCD در تحقیقات چند مرکزی که به وسیله OCCWG انجام شده بود،شناسایی شدهاند.
سوکمان و پنیارد(۱۹۹۹) و سوکمان، دالفن و پنیارد(۲۰۰۳) تغییر در باورهای ناکارآمد و نشانهها را پس از اجرای طرحوارهدرمانی در دو/۲ گروه بیماران مقاوم به CBT بررسی کردند.۳۲ نفر از بیماران از لحاظ بالینی بهبود معنیداری را در نشانههای OCD و افسردگی نشان دادند.

۲-۱۵ پژوهشهای داخلی:
در ارتباط با پیشینه درمان دارویی و رفتاردرمانی میتوان به تحقیقاتی اشاره کرد که بیشتر بر اثربخشی و آزمون دارویی این اختلال تمرکز داشتهاند.
در پژوهشی که توسط قریشیزاده و فرنام(۱۳۸۲) انجام شد پاسخ درمان انواع OCD به فلوکستین بررسی شد. پژوهشگران گزارش کردند مقایسه میانگین نمره شدت بیماری قبل و بعد از مداخله اثر درمانی فلوکستین را در کاهش علائم بیماری تأئید کرد(۰۰۱/۰ P). از دیگر نتایج این مطالعه اثردرمانی عمده فلوکستین بر روی وسواس شستوشو بود.
در پژوهشی که توسط صارمی انجام گرفت به مقایسه کارایی رفتاردرمانی و دارودرمانی و ترکیب آنها در درمان مبتلایان به اختلال وسواس شستوشو پرداخته یافتهها حاکی از از آن بود که رفتاردرمانی در مقایسه با دارودرمانی در کاهش رفتار وسواسی و اجتنابی مؤثرتر بوده و به طور کلی درمان ترکیبی نسبت به دارودرمانی و رفتاردرمانی به تنهایی اثربخشی بیشتری در بیماران نشان نداده است.
و در پژوهشی نزدیک به پژوهش حاضر که توسط آزاد، دلاور و آتشپور(۱۳۸۴) انجام شد نتایج نشان دادند که درمانهای رفتاری نسبت به درمان دارویی در کاهش علائم وسواسی مؤثر هستند که همسو با یافتههای صارمی و همکاران است.
در ایران نیز پژوهشهایی در خصوص مدل طرحوارهدرمانی در درمان اختلالات محورI و I I انجام شده است از قبیل:
پژوهشی که توسط زهرا نوعی و همکاران(۱۳۸۹) با عنوان مقایسه طرحوارههای ناسازگاراولیه و ریشههای والدینی آنها در مبتلایلان به اختلال شخصیت وسواسی – جبری و گروه غیربالینی انجام گرفت، تفاوت معنادار گروه مبتلا به OCDP و OCD با گروه غیربالینی در تمامی طرحوارهها آشکار شد.
در مطالعه دیگری حسن حمیدپور(۱۳۸۸) به مقایسه کارآیی شناختدرمانی با طرحووارهدرمانی در زنان مبتلا به اختلال اضطرابفراگیر پرداخته است که تفاوت معنیداری در اثربخشی طرحوارهدرمانی با شناختدرمانی گزارش کرد و یافتهها نشان دادند طرحوارهدرمانی در درمان اختلالات اضطرابفراگیر از کارایی لازم برخوردار است.
در پژوهش دیگری احمد امانی و همکاران (۱۳۹۰) اثربخشی دو رویکرد طرحوارهدرمانی و دلبستگیدرمانی بر سبکهای دلبستگی در دانشجویان را مورد مطالعه قرار دادند که نتایج حاکی از آن است که طرحوارهدرمانی بر دلبستگی افراد تاثیر دارد اما این نوع درمان با دلبستگیدرمانی هر دو به یک میزان اثربخش هستند.
پژوهشهای دیگری در خصوص طرحوارهها در ایران انجام گرفته است من جمله زرگر۱۳۹۰، حقیقت منش و همکاران۱۳۸۹، مولودی و همکاران۱۳۸۹، ذوالفقاری و همکاران۱۳۸۷، صلواتی۱۳۸۶، یوسف نژاد ۱۳۸۶، لطفی و همکاران۱۳۸۶ و خانیانی نوش زاده و همکاران۱۳۸۱.
در تمامی این موارد نتایج بهطور کلی تفاوت معنیدار در طرحوارههای ناسازگار اولیه قبل و بعد از درمان نشان میدهند و از طرف دیگر طرحوارههای ناسازگار اولیه می تواند عامل بسیاری از اختلالات از جمله بیاشتهایی عصبی،سوءمصرف مواد،پرخاشگری جنسی و… گردد.

مطلب مرتبط :   منبع مقاله با موضوع فقهای امامیه، علامه طباطبایی، امام رضا (ع)، پیامبر اسلام (ص)

۳-۱ شیوه اجرای تحقیق:
پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و توصیفی – مقایسهای است که با پیشآزمون – پسآزمون و با دوره پیگیری صورت گرفته است.

۳-۲ جامعه آماری
جامعه آماری: کلیه افراد مبتلا بهOCD مراجعه کننده به مطب روانپزشکی و مرکز مشاوره در طی ۲ماه متوالی در شهرستان سبزوار در سال ۹۱ جامعه آماری را تشکیل دادهاند.

۳-۳روش نمونه گیری:
روش نمونهگیری به شیوه در دسترس (لیست کردن افراد و استفاده از جدول اعداد تصادفی) و با شرط سنی ۲۰ تا ۴۰ سال و داشتن حداقل تحصیلات دیپلم است و افراد در سه گروه قرار گرفتند. گروه اول تحت درمان دارویی (داروهای سروتونرژیک)، گروه دوم رفتاردرمانی (مبتنی بر اصول رویکرد رفتاری در درمان اختلالات) و گروه سوم تحت طرحوارهدرمانی (بر مبنای کتاب طرحواهدرمانی و پکیج درمانی آن) قرار گرفتند.

۳-۴حجم نمونه
حجم نمونه جامعه اول کلیه مراجعان مبتلابه OCD به مطب روانپزشکی در طی ۲ ماه متوالی۵۷ نفر را شامل می شود، براین اساس حجم نمونه طبق فرمول زیر ۱۴ نفر بدست می آید که به دو گروه مساوی و به صورت تصادفی تقسیم شده، که یک گروه تحت درمان دارویی و گروه دیگر تحت طرحواره درمانی قرار گرفتند.

حجم نمونه جامعه دوم که کلیه مراجعان مبتلابه OCD به کلینیک مشاوره در طی ۲ ماه متوالی

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu