آموزش کارآفرینی

آموزش کارآفرینی

– آموزش کارآفرینی

آموزش کارآفرینی، از دهه 1960 با فعالیت های دیوید مک کله لند، با آموزش بازرگانان هندی آغاز شد و از اوایل دهه 1980 بود که به آن توجه بسیار جدی صورت گرفت. پس از آن دانشگاه ها با ایجاد دوره ها وحتی رشته های کارآفرینی اقدام به تربیت ارباب رجوع ها و دانشجویان در مقاطع مختلف دانشگاهی (کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری و پیش دانشگاهی (دبیرستان، راهنمایی و ابتدایی) و حتی پیش دبستان نیز نمودند.

امروزه آموزش کارآفرینی به یکی از مهمترین و گسترده ترین فعالیت های مؤسسات آموزشی مثل دانشگاه ها، آموزشکده های محلی، آموزشگاه ها، مؤسسات غیرانتفاعی آموزشی، سازمان ها و بنگاه های خیریه و مذهبی و… تبدیل شده است.

اگر چه خصایص ذاتی و موروثی افراد مانند هوش، خلاقیت، عزم و اراده، جسارت و خطرپذیری، سهم مهمی در شخصیت و عملکرد افراد داشته است، لیکن این گونه نیست که هر کس دارای این ویژگی ها باشد حتماً یک کارآفرین است؛ بلکه او یک کارآفرین بالقوه می باشد.

تحقیقات بسیاری تأکید می کند که فرایند و برنامه های آموزشی خاصی می تواند با تغییر بینش و فرهنگ افراد و تجهیز آنها به دانش و مهارت های خاص، راهی را که آنها احتمالاً با سعی و خطا و گذشت زمان طولانی به آن می رسند بسیار کوتاه نموده و به سرعت یک کارآفرین بالقوه را به یک کارآفرین بالفعل تبدیل کند.

اگر به تعاریف و مفاهیم فراوانی که از کارآفرین و کارآفرینی وجود دارد توجه شود، دو نکته اساسی قابل فهم است؛ یکی این که از علل تعاریف زیاد از کارآفرینی این است که ویژگی های کارآفرینی گوناگونی در افراد کارآفرین وجود دارد که از فردی به فرد دیگر فرق می کند و دیگر این که هیچ کس را نمی توان یافت که کارآفرین مطلق یا غیر کارآفرین مطلق باشد؛ به عبارت بهتر، ممکن است فردی در یک فعالیت، کارآفرین و در فعالیتی دیگر، ویژگی های کارآفرینی مختص آن را نداشته باشد.

مطلب مرتبط :   مفاهیم و تعاریف اعتماد سازمانی

اگر کارآفرینی به صورت یک طیف نشان داده شود که در یک سر آن فرد کارآفرین و در سر دیگر آن، فرد غیر کارآفرین قرار گرفته باشد، افراد بر اساس درجه کارآفرینیشان بین این دو قرار می گیرند. به بیان دیگر، همه افراد دارای ویژگی های کارآفرینی هستند با این تفاوت که این ویژگی در بعضی از افراد، قوی تر و در بعضی دیگر، ضعیف تر است. بنابراین تنها نتیجه آموزش کارآفرینی، پرورش مهارت ها و ویژگی های کارآفرینی است. (تندسته، 1387)

مهمترین اقدام در آموزش کارآفرینی، شناسایی و تعیین اهداف آموزش کارآفرینی است. برای آموزش کارآفرینی، اهداف متعدد و گوناگونی تعریف شده است که می توان آ نها را در قالب سه هدف بنیادی و کلی بیان کرد:

1) ایجاد شناخت و آگاهی نسبت به کارآفرینی (آموزش درباره کارآفرینی)

2) مجهز ساختن افراد به دیدگاه کارآفرینانه (آموزش از طریق کارآفرینی)

3) آماده سازی افراد برای کارآفرین شدن (آموزش برای کارآفرینی)

هدف «آموزش درباره‏ کارآفرینی» انتقال مباحث نظری و آگاهی بخش کارآفرینی به‏ دانش‏آموزان و برای تمام دوره‏ها مفید و ضروری است. لذا در دوره‏ی ابتدایی باید تنها بر آن تأکید و به آن بسنده کرد.

هدف «آموزش از طریق کارآفرینی» ایجاد یک سلسله مهارت‏هاست که دانش‏آموزان بعدها برای راه‏اندازی و اداره‏ کسب‏ و کار خود به آن‏ها نیاز خواهند داشت. این هدف مختص دوره‏ راهنمایی و دبیرستان است.

هدف «آموزش برای کارآفرینی» انجام یک سلسله فعالیت‏های عملی و کسب تجربه در محیط های واقعی است. این هدف مختص دوره‏ دبیرستان است و با کمک فعالیت‏هایی چون‏ تدوین طرح کارآفرینانه، انجام پروژه‏های عملی و بازدیدهای علمی تحقق پیدا می‏کند.

مطلب مرتبط :   مدیریت کیفیت فراگیر در آموزش عالی

شاپرو نیز معتقد است، آموزش‏های کارآفرینی باید در سه مرحله‏ی متناوب ارائه شوند و به سه گونه تحول متفاوت اما متناوب در دانش‏آموز بینجامد. این سه مرحله به‏طور مختصر عبارت‏اند از:

1) مجذوب شدن: در این مرحله باید از طریق آگاهی‏بخشی، در شخص اشتیاق و تمایل‏ ایجاد شود. در کل باید به این باور برسد که: «من خواهان انجام آن هستم»

2) ممکن شدن: در این مرحله فرد باید از حالت اشتیاق به حالت اطمینان‏ به قابلیت‏ها و توانایی‏هایش برسد. در کل به این باور برسد که: «من قادر به انجام آن‏ هستم»

3) راهی‏شدن: در این مرحله فرد باید درگیر تجربه‏های واقعی شود،قابلیت‏ها و مهارت‏های‏ خود را بیازماید و در کل به این باور برسد که: «من در مرحله‏ی انجام آن هستم»

طبقه بندی اهداف، محتوا، روش تدریس و فعالیت بر اساس مقاطع تحصیلی

مقطع آموزشی هدف محتوا روش تدریس و فعالیت عناصر شاپرو
ابتدایی آموزش درباره ی کارآفرینی مباحث نظری کارآفرینی (مفاهیم، اصول و نظریه ها) سخنرانی، خواندن، دیدن مجذوب شدن

I WANT TO DO IT

راهنمایی آموزش درباره ی کارآفرینی

آموزش از طریق کارآفرینی

مهارت های مدیریتی، عمومی و شخصی سخنرانی، بحث و گفتگو، حل مسئله، ایفای نقش، مطالعه موردی، کار گروهی ممکن شدن

I CAN DO IT

دبیرستان آموزش درباره ی کارآفرینی

آموزش از طریق کارآفرینی

آموزش برای کارآفرینی

کسب تجارب واقعی در قالب فعالیت های عملی پروژه، شبیه سازی، بازدید از کسب و کارهای جدید، تدوین طرح کارآفرینانه راهی شدن

I WILL DO IT

ادغام آموزش کارآفرینی در برنامه درسی مدارس موجب غنی سازی تجارب یادگیری فراگیران و افزایش ارتباط میان مدرسه و صنعت و کشاورزی است و نیز فرصتی برای آزمودن محتوا و روش های تدریس کارآفرینی به دلیل تازگی موضوع ایجاد می کند، به این ترتیب کارآفرینی باید نقطه آغاز برنامه درسی قرار بگیرد. بر همین اساس گنجاندن زندگی واقعی کارآفرینان موفق در محتوای درسی و دوره های آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است.

در رابطه با روش های تدریس کارآفرینی باید گفت که رویکرد آموزش سنتی بر مباحث تئوریک و تفکر مفهومی تأکید دارد و هدف آن انتقال اطلاعات صرف و منفعل و معلم محور است که در تضاد با کارآفرینی قرار دارد. برای آموزش کارآفرینی باید از روش های تدریس شاگرد محور و اقدام مدار استفاده کرد تا روحیه خلاقیت و نوآوری در فراگیران شکوفا شود. رویکرد شاگرد مدار بر برداشت ها و علایق خود فراگیران متمرکز است و می تواند پاسخگوی نیازهای آنان باشد. (یعقوبی نجف آبادی، 1389)

مطلب مرتبط :   مقاله در مورد تجارب برتر تربیتی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98
Close Menu